— 17—

hoc loco passiva notione intellexerim, quali notione dicitur in ãροστσα d Teiu, and, oujgà, rarsiva xodrreiv, cfr. SrEpHAN. Thes. L. G. III. col. 522 E.; Srunz. Leæic. Xenophont. III. p. 652 extr.; BnuxCk. ad Sophocl. Oedip. Reg. v. 984(V. 1005 ed. Erfurdt.); WrTTENBACH. α Plutarch. Mor. I. p. 506(Oxon.); STrALLBAUM. ad Plat. Crit. cap. V. p. 45. D., qui recte docet,„verbum ρdemτέπτνε de fortuna et prospera et mala usurpari“, Idem ad Plat. Gorg. cap. LXII. p. 507. C, ubi innuit,„formulam sò zal Kax³‿ς „räãr εiν duplicem habere siguificationem, ut sit recte et bene agere, „vel prospera uti fortuna“. Quamvis haec docens Cl. Stallbaumius non omnino consentit cum Wyttenbachio, qui I. I. ita distinguit, ut sù, ka- ς ποιιεο sit bene, male facio,(v. g. IsochATr. Erag. cap. XXI Aa- K*ιmμμνυνιοι εςες το⁶ι‿τ˙ν ϑeαmπτ JX9ν, dSrs ual T)o Aclan kasς ο 8Iv ErsXi=ν*αν.), sd, uands mgärzch bene male me habeo,(V. g. SormocLis illud ex deperdita tragoedia Alas Aougçös apud SroßAEUNM. Serm. CXIII. Kaxlds kau ς τοςσον συόmινατπα εααιεαεςω), zand, Aya Sà rgAdr-o ·o utraque significatione dicatur, verba autem πιοα et rgäãrrc in illis for- mulis rarissime confundantur. Sed mittamus hoc. Nostro loco itaque ver- bum odeττενν passira notione intelligam, ut sit ρdemττωνQ ¶ α ouva experior ea, quae mihi debentur, quod et ipsum pro causarum, de quibus agitur, di- versitate significat sive feliæ sum, sive, quod huic maxime loco convenit, merilo meo mihi accidit, ut apud EuRIPID. Hec. v. 1021, ubi Hecabe callide et ambigue ad Polymestorem dicit: Qsε τπα υνα xdeιας ddy gs dsi, quae ver- ba a Polymestore intelliguntur, quasi sit, postquam omnia feęceris, quae libi facienda sunt; at longe aliter ab ipsa Hecabe, poslquam merito tuo libi ae- ciderit. Vid. PrLUGK ad h. l. Sic ISocratis sententia erit:„Non verebor „profiteri animi mei perturbationem, neque etiam diffitebor, siquid merito

3