— 16—

LOνOvv, quod magnopere placeret, simodo scripti libri consentirent.

Deinde Ho... dvν ex Cod. Urbin., quae sunt minoris momenti.

Obn bavho arsirsly, OUT.. 0T8 8! 71 X7 710 7 05„ dsGvTo-— Postrema verba aliqua obscuritate laborant, et a viris doctis diverse tentata sunt. WoLrius conjicit, legendum esse si τmX1Y–dr 7 ν 05 dsGvrcν, quam conjecturam, mutato ob in ij, suscepit AucEnrüs, ut sensus sit:„Non verebor confiteri, siquid facio earum rerum, quae fieri „non debent.“ Negandi particulam anté dsdvτααν LANGIOCS ct ConArUs non receperunt; et hic quidem ρατάτέαισ τeᷣ déοra refert ad Gilαοασοε nal rovstv Cap. V., ut scilicet dicat Orator,„se non vereri, profiteri neque „animi sui perturbationem, neque vero etiam si jam id faciat, quod a se „fieri debeat, Oixlodοενν u νεν.“ At equidem, id dixisse Isocra- tem, noluerim: nam praeterquam quod in enuntianda ejusmodi sententia usurpandae fuissent particulae obd... 0508 pro ours... oUTs, nemo facile verebitur, profiteri, se facere, quae fieri a se debent; qua re effici- tur, ut adeo nullum prorsus foret hujus sententiae momentum. Longe ali- ter interpretatus est LaAxGrTus:„rOdτπνπνέαν ꝭοντα, inquit, h. I. significat „felicem esse.“ Qua ratione οαἀττπνιωά τά déovra possit significare felicem esse, id mox videbimus: at haec notio huic loco minime convenire videtur; non enim, quod LaANGIUs dicit, mala simul et bona profiteri vult Orator, verum in praesentia in illa solum Arowia versatur, quod, licet omnibus, ut ita dicam, bonis abunde praeditus, tamen a querendo se non contineat. Worrrus vertit:„neque disputabo an recte faciam“, quod et ipsum non reddit sensum Isocratis, quippe qui adeo non disputat, se recte facere, ut

apertis verbis profiteatur, se non recte facere. Equidem verbum eτeiv