— 12—

vertens: haec enim anlerertenda esse duco; sic enim vox udλμαλëν, cujus h. I. momentum maximum est, fere negligitur. Urget scilicet, ut Orator de pa-

tria sua dicat, magis etiam urget, ut de se ipso in antecessum moneat.

CA PUT III.

Jv... Jévrce— Ita Laxers et ConArus ex codd. mss. pro soloeco Jivοναια. Consentit cod. Urb. Quare, sensu ita postulante, nec ad-

versantibus bonis libris, illud deinceps in contextu tuendum esse videtur.

TS9I d τοœlαl ꝓμ⁵μν U dv dri8iv— Ita habent et scripti et editi libri omnes ad J. BEkkEntr. Hic edidit, quod conjecerat ConAIUS, xερι ν⁴αάιυ dαmπνααιν. Id utrum aliqua Codicum mss. au- ctoritate fecerit nec ne, equidem nescio; in notulis enim, quae est Viri ta- citurnitas, nihil monuit, praeterquam quae sit lectio vulgata. Cum tamen Bekkerus alias suum Urbinatem laudare soleat, hic videtur nihil fecisse aliud, quam Coraji conjecturam in contextum recipere. Id quod improban- dum videtur: nam primum vulgata lectio nulla penitus grammatica difficul- tate laborat, quod quidem uberius demonstrare supersedere possum: deinde indicium, unde ConAlo sua conjectura in mentem venit, solum illud, quod vox 9οοαιʃμοενοσ seriori manu adscripta sit, id neque audaciorem inter- dum licet ubique elegantissimum ConArCn permovere potuit, ut quidquam mutaret, nec cautiori Isocratis editori ad expungendum participium, et ad mutandum dlαeταιεν in dlατραι, Sufficere videbitur; eo minus cum leve illud dubium ex uno tantum Coraji codice ortum sit, in reliquis omnibus

absque ulla dubitatione lectio certa stare videatur. Denique Vulgata cum