21

ral 10 10 Syxνοιἀάς να, æl edxese elvut νασιτασπνππινεννννοινκακιευν το*ς n ντae.— Romanos solaria in summis aedibus non modo terra congesta firmasse, id quod Eustathius significasse videtur, sed etiam hortis, immo nemoribus ornasse docet Beckeri liber„Gallus“ ed. Rein. II, p. 200. Ipsa tectorum pavimenta commemorat, qui scripsit de bello Alex. c. I:„Nam incendio fere tuta est Alexandria, quod sine contignatione ac materia sunt aedificia et structuris ac fornicibus continentur tectaque sunt rudere aut pavimentis“. Similem locum(Caes. de bello civ. III, 105), ubi de lectione vulgari dubitant(v. Held adl.l.), consulto praetermitto.— Elpe- norem igitur, qui frigoris nocturni causa sub divo cubuerat, apparet excitatum e somno ita pro- cessisse, quasi plano loco progrediendum esset. Temere; aut enim praeceptum illud Deuteron. XXII, S ut, qui domum aedificet, loricam tecto circumdet, ne quis decidat, in Circes domo erat neglectum, aut, quae erat corona tecto circumdata paulo humilior, homini temulento et somni- culoso non potuit esse praesidio.

Ad fastigatum vero tectum non possum facere, quin referam verba Homeri XXIII, 710 sqq.

80σ⁴έάσαιρνισ ν‿σ τα„ε S⁴emν ς ⁴ςσςσον dy, dy*⁴ς ³αλνυν 2αεεν νεεοιι οτιεακο⁹σιe

66G ö1* αεονσιαεες, 10u 1e 2νε oœαõe rεανrν, S⁴,ια οο 1ον 10, lag dνε⁵ναͦ αεμαια.

Ulixes igitur et Telamonius Ajax luctantes ita complexu implicati erant, ut caput capiti, pectus pectori firmiter adversaretur, pedes adversariorum contra nitentium latius distarent, canteriorum instar, qui ab utraque parte in domus ipsius trabibus innixi capita in culmine committunt et templa asseresque sustinent cf. imaginem in libro„Fitruv übersetzt von Rode“ Bd. I p. 160. Haec, quam proposui, dνέιμννιπ interpretatio et ipsius poetae et veterum interpretum verbis commendatur. Ipsius poetae, inquam, quum ad ventos arcendos nullae trabium commissurae aptae sint, nisi aut ipsorum parietum compages aut, quia plani tecti transversarias trabes cogitare res ipsa comparata vetat, canterii, quos supra diximus. Hi non modo multo aptiores sunt, quam parietis nescio quae tigna inter se juncta, ad rei a poeta descriptae imaginem exprimendam, sed etiam distincte et explicate a scholiastis et a Polluce significantur. Paraphrastes Bekkeri quidem universo nomine dονς eαᷣe appellat illos ueiorag. At schol. Veneti codicis A ad 711 ita: Aαε⁴μοπτσ ϑε doxol eαα, d³νια mοgriuroudat, dore Saordsslν τνν 0ο⁵ꝙ&φS, olrlve ul* oOuwordrαœ»αodvrat, quae ad verbum transcripta sunt in schol. Vulgata, si excipias, quod Hervagiana quidem editio(Basileae 1535) pro olriveg exhibet abeeveg. Item Pollux I, 8I, quem nemo non videt hic, ut saepe, Homeri verba interpretatum esse: ³⁵μνέκιςοντνες dε εασ(Bekker. melius d'el*) S⁴lα ε&́& xαεεμιτ ειέυν r01xον(Bekker.&εαρέασάιν τμι οieπιιινν) AAui10 dντεοεειαιειρμνκνα 1100 10 0σ⁴μεςουμι ⁶έκν³οως (Bekker. rodς α μιοι ν ½ 9) 690%o us Gνεραεέιαν dννα σ(Bekkeri variantes lectiones e codicibus depromtas esse recte colligas, quum in annotatione nil adscripserit, in iis autem locis, quibus suas opiniones secutus est,„quid vulgo legatur, soleat commemorare« v. praef. extr.) E. M. p. 81, 33 α⁵ααεοωππασςσ τοοςσ Sulivoug dvrtordrag, ro⁴ alg 00000G⁴⁴εας dπ⁹⁵*ς, rdug. Ex iis, quae scholion Veneti B et Victorianus codex, postremo Eustath. ad hunc locum ex- planandum afferunt, satis sit Veneti B verba huc transcribere, quae rem egregie describant, „Aειεεσοðοες: oi dααεαστα,˙ τας οσηαυαάα τοο 1 rοινεloνυα μmOersloονν⁄.4 Victorianus obscuriora tradit, Eustath. et Phavorinus aliis verbis sententiam grammaticorum, quorum locos exscri- psimus, repetunt. Quum ipse poeta verbis versus 713 Slag dεέναυν setucy summi tecti

4*