Druckschrift 
3 (1858) Altera pars commentationis "de aedibus Homericis" ad finem perducitur
Entstehung
Einzelbild herunterladen

38

uuxdg oeci est, de quo tam saepe verba fecimus. Jam alterutrum.αα⁴ς⁴ααι genus cogitari

potest..;: Aut ipsi epistylio toti(i. e. uni tigno, quod, columnarum ordini, quem diximus, impositum,

ab uno oeci latere ad alterum pertinebat) tabulata et e trabium compage superiores habitationes non nimis altae, postremo summa tecta superstructa erant. Haec ratio est simplicissima et sine dubio eadem, quam Galenus locis supra ad A, I.) et 2, a.) allatis describit et sua aetate Mαν doxelcy eteοꝓινGέναυν oναυν propriam fuisse dicit. Columnis quidem σ³⁴emφα impositas fuisse illis locis non demonstratur, sed ex se intelligitur et ita rem habuisse etiam ex eorum mre adumbratione verisimile fit, quae Athen. E, c. 38, p. 205 in Pbilopatoris navi thala- mego explicanda òuτν nomine appellat. Verba Athen. p. 204 extr. sunt: 6 Ʒε veς παιενμιασοαο αησατ‿ ταms οενς εᷣde Sysy⁶νεαασν ϑιmμ⁴ο,*) εν τππιε ομετ ος Iy rrs n1490ν odαν ε⁴eτιιν, 1 dοανινειααιςα τοσν ε⁵έν εασητανεοννννιιεν˙ο 0r01.ραοάσmσασσαRmi⁴☚μοο τ5'dnε- 0H⁵ο od oœαꝶιος να ϑοισ⁵ισ m⁵ε εᷣνομενσ Qπαϑ ν˙εν Aedium vero partem ounrye nomine designari intelliges ex Suet. Calig. c. 58, ubi locus, in quo Caligula interfectus est, indicatur his verbis:»Oum in crypta, per quam transeundum erat, pueri nobiles ex Asia ad edendas in scena operas evocati praepararentur, restitit.« De eodem loco c. 59:»in ea quoque domo, in qua occubuerit, nullam noctem sine aliquo terrore transactam, donec ipsa domus incendio consumta sit.« Casaubonus ad priorem locum adjicit:»Dio revν⁵σν vocat (lib. 59, c. 29; II, p. 936 ed. Reimar. wĩονσανες ατυν εα ταοαν Ʒdmτο εoe dn rrelναν, ν τναmη tiν αeπο⁵ασντεε), Iosephus GrεειυιmπηOeεννQηνωντα, idem grevdg 60odg, quum ait Orενιισ ⁶σέσν τόασ d0eντναααν emπαοασςσασν ⁷τ εοωνννα Quodsi hoc genus 1εσο³μιν, dπμοαρν non nimis altum satisque angustum, cum hujus temporis aedificiis comparare velimus, id, quod nunc vocamusentre-sol«, similitudinem quidem quandam referret eοσοσσ⁴mεε, quoniam utrumque dneoocy genus inter duas contignationes exstructum est, sive superior contignatio ipsum summum tectum est, id quod vulgo in 160:H1xœαlς factum esse puto, sive alia dnεορρα ipsi.έκσ ⁶φ super- structa sunt, quo modo hodie»les entresols« aedificantur et quod interdum apud Graecos factum esse Hesychii illud»rεrννπυωντιιπμέεοmρκοων m0A0OreOνᷣα v. supra A, 2, d.) demonstrat ³8). Tamen hac in re plurimum interest inter utrumque dnε†ων genus, quod 1⁴μεςσεαααillae, quantum quidem ex veterum scriptorum et grammaticorum verbis cognoscere liceat, nunquam, ut hodie les entre-sols«, toti inferiori domui erant impositae, sed in modum porticus superioris, eiuer Gallerie, oecum magnum aut ab uno latere tangebant, aut nonnunquam, quod infra e Galeni 7180! Gντι⁴ι⁶ιτινν T. XIV, p. 17(ed. Kuehn.) cognoscemus, a pluribus lateribus circumdabant. Ad hanc rei imaginem confirmandam facere non possum, quin verba C. F. Hermanni e literis

vard riw oxägav auot erde O6 v0νςα ero, Penelope autem ex mulierum domo veniens cf. v. 85. 88 con- sederit O0νemησ rαντi, ν aug aups, roigov 1⁰5 4r490v, non possumus non putare eam in recessu illo oeci sedisse. Cujus interiorem parietem mulierum domui adversum si verbis roirou 1⁰5 4r49ov significari dixeris, cf. Faesi ad 23, 89 sqd., duplex difficultas tollenda erit. Nam si recessum paulo longius patuisse introrsus putes, id quod veri simile est, Penelopes sedes nimis longe abesset, quam ut apte cum Ulixe colloqueretur. Ad hoc, id quod gravis- simum argumentum esse judico, nemo ad signifcandam sedem Penelopes Ulixi sedi prope focum collocatae adversam, cf. v. 89 ravriy et v. 164. 165 dvriov 78 dA6 Tov, verbis uteretur»roixou 10 4r490u«, si huic parieti alter cogitari non posset oppositus praeter priorem totius oeci parietem, in quo janua principalis aperta erat quique ab ipsa Ulixi sede erat remotissimus. Contra omnia recte habebunt, si Penelopen uni, Ulixem alteri parietum illorum intergerivorum propiorem fuisse sumseris.

³) Apionis glossam Lued⁸1, 1 116G Gr Sp-, v. A, 2.) extr., et Bekk. Anecd. I, p. 259. 260rd νκνυι⁴σσιν, 44 αν εναοων dredegsras oréyag umd Grtyαε 4r⁴οας(dνν⁵ιανα‿]) et ad hoc et ad illud uxeggcy genus referri

posse patet.