19 Aristarchum nonnihil operae Cratino impertivisse intelligitur e Platonio de Gom. p. XXVII. Lips. Kęaxhycg, Are f aurd d* Aexiνou Qnriceis, auσεος ty Talc Neiheelaic n. r. N. ubi Casaubonus ad Pers. p. 156. miro errore lapsus est corrigens zara ea Agxieu ern Sioas. Scribe pPotius Agiorag. Zor pro Aexixαοερͥάmν quae nomina frequentissimo errore inter se confundi docuit Ruhnk. Pracfat. ad Hesych. p. VII.*)

Cratinum in arte sua nonnihil innovasse, vel sine veterum scripto- rum indiciis probabile esset; nunc disertum accedit testimonium Anonymi de Com. p. XXXII. Lips. qui Bosrquam rudem et incultam antiquiorum comicorum iatjpnem attigisset, ita pergit: Wmidsueuer. ³ G Kéarlos zars. rhoε y roroy rd ey i audie mesouree abxe re ueijsas riy Araglav, vaBl, 1 auelevri rijc vuidas ᷣ‿‿ έφ⁷ν xoα⁵ nue oug aands xgdr royras Naν μκά xu doeg. Deoate Hdeorry vede wehaden, In quibus duo sunt quae praedicantur de Cratino. Actorum enim numerum apud priores promiscuum(7. reru drderus Jehe) ita constituit, ut tres tantum simul in scena 2 Cus 9 hoc quid an non vere de Cratino praedicaverit Grammafſels, Denis dubitari potest, ianſdam Aristot. de Art. Poet. V, 4. ignorari, dicĩt 2 Tàa agsσναα A de ev* roN-yeu ei9, vroreu val sra Tauadra. Argumenti autem ra- tionem ita immutavit, ut quum antiquiores comici fabulis suis risum

i j que cap ipse improborum B um mores acerrime

insectaretur; in quo ita versatus, est, ut convicia, quibus refertae erant ejus fabulae, amullo humanitatis condimento mitigaret, Sed aperto, quod ajunt, capite ceum vitiis manum consereret, fabulisque suis quadam quasi scutioa bjectorum homi quorum largissi fuit apud Athe-

nienses proventus, impuritatem ét flagitia castigaret. Platon. de Com. p. XXVII. ⁴.‿ G!= doree Aisre Pevnc dairee nv Xdεν rols rdᷣ

*) Theognostus ahud Beth Anccd. Gr. Il.. 1382. 17„i⸗, egie. Acieretes evertzzu„s e ee ir4, r0 um al xgxαeεορ⁶ενει, εελνανιν τν a* ve³en uremras. Corrigendum videtur Aaxhees In Schol. Venet, al Ilad. 6, 507. etrahe, eie iera irSd, d, Aefhees irize

7, 4AN, iriwgordo, ros ocl, explicari quidem quodammodo potest edita lectio, ut in simili causa fecit Hemsterhus. ad Arist. Plut. p. 7., malim tamen hoc quoque loco Aelcrae- os, etiam propter εεναι⁵ενι quod Grammaticorum proprium esse constat.

0 2