18
derit: ér vu⁵μν⁷doε unνsrt, odον ⁸ ☚☛ Mé„. Sic enim scribendum pro öri nj 2uedek, I Anutri oSo r. M. Of. Suidam s. v. 26 Noy. Ex oratione Comoediae, qua criminum in maritum conjectorum argumenta dicebat, et quam plane ad judicialium orationum formam effictam fuisse ex loco apud Clementem Alexandr. Strom. VI. p. 265. Sylb. intelligitur, versus aliquot sed admodum mendose scriptos servayit Scholiastes I. 1. Priora ita scribenda sunt: 4
2⁴ Srayε⁴‿ε a glhaurog 2is ⸗ roy NS-yo„
5. ezevos xode ertoan auans bra
70„ u00„.
Indidem Petitns est versus
zpad Schol Tomeri Odyss. 9, 186. Fi) J. exslvou ms regoy 5, 1Dy„ ountr.. Audita Comoediae oratione, amicos, consilia de optima medendi Cratini ratione iniisse colligas e fragmento apud Athen. XI. p. 494 c. Quibus omnibus ita respondisse videtur Cratinus, ut nihil egregii proferre Poetam J posse diceret, nisi qui vino- incaluisseti Ldo Tho„ Aenoroy 2938v A. dy Téuoig, ut est in Nicaeneti epigrammate, quem Cratini versum esse ex hac ipsa fabula desuntum verissime monnit Meie- rus in libro de causarum act, apud Athen. Lib. III. p. 289. AAnue fa- bulae fragmenta persequi non hujus loci est.
Fabulas docuisse perhibetur unam et viginti, testibus. Suida s. v. Ka rhog, Eudocia p. 271. et Anonymo de Com. p. XXIX. Wielandii error ad Aristoph. Equit. 64. nonaginta eum fahularum auctorem fuisse affir- mantis unde fluxerit nescio. Victoriam in poetarum certaminibus, Suida et Eudocia testantibus, novies reportavit, idque eαρl, ut ait Schol. Arist. Equ. 726. Histrione, cui primas fabularum partes deferret, usus est Cratete, Schol. Equit. 554- Commentatores, ut hoc addam, naotus est plures, in his Callistratum, cujus in Ogdrras fabulam oommentarium lau- dat Athen XII. p. 494. b. Scholia in Oratinum commemorant vetus in⸗ terpres ad Aristoph. Vesp. 751. et Pollux X, 64. Lycrophronem quo auctore Fabricius Bibl. Gr. II. p. 454- huc retulerit ignoramus. Galenum
duobus libris a ᷣ Kearlice meNerine 6yéαμee explicuisse, ipse testis est in scriptorum suorum recensu T. IV. p. 4. Ald. Denique etiam