Druckschrift 
Fortsetzung (1879)
Entstehung
Einzelbild herunterladen

0

1, 139. Quasque recondiderat Stygiisdue admorerat umbrhs Ridiodiuntur apes.

1, 101. Ipsa quoque inununis rastroque intacta nec ullis Saucia vomerihus per se dubat omnia tellus.

1, 341. Omihus audlita est telluris et aoduoris undis Et quibus est undis audita, coereuit omnes. XV, 864. 8u.

1 197. Cua wmihi, qui fulmen, qui vos habooque regoque,

Struxerit insidias notus feritate Tyeaun. dl. IX, 50, 51. 618, 619. III 238. sonumdue Etsi non Jominis, quem non tumen olere pos Cervus, labat. 1, 32. Sie ubi dixposikam quisquis fuit ille deorum, Cungeriem seomit. J. X, 21. IN, 289. VIII, 49, talls Qualis. XIV, 845. Neo mora, Romuheas cum virgine Thaumantea Ingreditur coles. II 138. Neu to darterior tortum declinet ad Anguem, Nere shmisterior pressum rota ducat ad Arum. III 459. Cum risi, arrides: lacrimas duoque sacpe notai NMo lacrimante keas.

1. 517. luppiter est genitor. per me duod eritque fuitquo

hstque, patet: per me coneoriant carmina nerris.

1, 40. Cuas, dixersa locis, ertim sorbentur ab ipsn,

In mare perreniunt partim, J, V, 646. Triptolemo:=Harfimue rudi data seminu iussa Spargere kumo, partim

X. 81. Sive üdem dederat. maltas tamen ardor habebat lungers so xati: ènltae Goluero repulsae. cf. NIV, 194.195. XV, 72. 73. Ula ctiam supplex Aho cum bracchia vellet Tendere, non habnit quae bruechia tenderet ArHo. egenſat: juvenum TuelliIs. entum aberank zummo, quantum semel ire sahitta Missa Potest. cf. V, 55. alter Altera.

Non potes inritas Corexis gener esso: ro-ande, Non raniendea fuit. quodsi componero magnis Purua mili fus est VII 49. perqus Tahacys Sueratär wnhes at,l, 486 I, 215. I, 112. Hwies quam sire puelle, Sire dares ènero.] IV, 57. Contiguas tenuere domus, uhi dicitur aktam Coctilihus muris cinxisso Semiramis zerheu. ef. XIII. 4909. 500. Charakteriſiſch für den Inhalt iſt IX, 569. Rt paridum blundita fer lus, ſdissimne, nostny Dirit, et adieqit longo post temmpore rutni cf. XI, 428. 429. II, 136, 137. VII, 466. 467. I, 637. 688. XI, 442. 443. II, 138. 139. Auch in zwei nicht unmittelbar auf einander folgenden Verſen entſpricht zuweilen der Schluß dem Schluſſe und zwar unter Anvendung deſſelben Wortes: XIII, 5600. 502. Achälles. Aus allen dieſen Beiſpielen geht hervor, wie die durch das Versmaß bedingte Wortfolge dazu beiträgt, den dichteriſcen Ausdruck nicht bloß klar und überſichtlich zu machen, ſondern denſelben auch den Geſeen der Schönheit geinäß nachdrucsvoll und lebendig, anſchaulich und maleriſch zu geſtalten.