18

KRAoτοσα ϑ˙ν iσiJdꝑμν l τπισ α σν Ioανdεννsusa Tods ³μ υωοs aτνιννειε Hios ala

07 a* vε ςꝙεν ν 1 ☛☛ν τπν8 Z„v kHMovres,

AXXOTS Hey CcbouO T8O 0, dXXOTS d aure 78v—ν* Tιν ds XsXö6)NAœσν τdα εοv.

Il. XVI, 823— 825, ubi vides verba haecce:

d“ 78 5v davra Xéυνν ει ⁶ααρσιο με*, 657" 9808 20 ρ ο˙ ι μέιρ ονευουαντανμἀνένεασςμου ridaος νμ ανινεε εε‿αοουσι—s riεμέμν qGlq 0c.

H. I. de apro et leone, ut vides, loquitur Homerus durnds vocibus:— AeYa OOoveovrs A‿ 890v, inter se pugnant. Dualis positus est ex lege, quam indicavimus§. 24, p. 35 de hac voce. Versu autem 825 x◻μ- byrinds agitur de iisdem animalibus duobus hisce vocibus: à 35 X0I Tiεꝓμεμν V. l. xενέρQ ϑφἀ⁴⁵. Haec duo animalia quidem bibere volebant, non autem una vel simul, sed unum alterum a foute depellere contendit. Hoc modo pluralem esse explanandam aperte declarant voces: idauos à⁵ᷣ O' 6 Xiyys, quarum et genitivus caussam certaminis indicat et adjectivum àxliyνs, quum post substautivum reperiatur, ostendit fontem minorem esse, quam ut ambo simul bibere possint.

II. XIII, 301— 303 de Marte ejusque filio, Terrore, agitur; vid.§. 16. p. 17. Reperimus primum Dualem verbi απασσσωααονV, quod cum vocabu- lis: EOoHous héra junctum, J. H. Vossius bene interpretatur: sie gehn ge- wapnet, cui adsentitur Ingerslerius in adnotatione ad h. v. sic loquens: In verbis S⁴υνμασσρςσοω νεμα E., ad Ephyros se armant, ut sententia plena reddatur, mente adiiciendum est iluri, profecturi.(Tum legitur pluralis ver- borum EnXuoy et Eöck au.) Quare hoc verbum h. I. iis verbis, de quibus §. 25. et 26 egimus, adnumerandum videtur.

II. XXI, 284— 286 primum legitur Dualis. Legis enim haecce: IIoαeαιαι⁴ααων a AS*νν Gτν εdS 16u78. Qui Duali verbi 1éuxe variam lectionem övTsS(quam quidem versus recusat) vel 76v 7 praefert, minime reprehen- dendus est, quum Neptunus et Minerva non sibi ipsis, sed Achilli obviam veniant. Plurali numero verbi rισιρμ οσσσ non duo, Neptunus et Mi- nerva, sed hi atque Achilles indicari videntur.