Druckschrift 
Fasc. 1, Apud Homerum : spec. 1 (1838)
Entstehung
Einzelbild herunterladen

12

Homerus sic: οοινν εμμάυάιν νααρααμιές, atqne II. XXIII, 214 de Borea et Zephyro: al Na de rivrov Iaauov Ausvr; II. V, 780 de Iunone et Minerva, ubi versu 778 Dualis exstat BA» Il. IV, 210 de praecone Agamemnonis et medico. De compluribus loquens hac forma utitur poëta II. III, 145, ubi de Helena ejusque duabus ancillis agitur, et II. XVIII, 520. Dualis iudν 870 reperitur II. IX, 197. Vid.§. 26. p. 41. Qua de causa forma IM αυ utatur poëta, manifestum esse videtur. Si enim hoc verbo uti volebat, hac tantum tertia persona pluralis numeri uti licebat; pro Iu aανον ponendum fuisset 7& α vETyv*), quam formationem, cum diiambus sit, hexameter versus non fert. Eadem de causa saepissime Pluralis verbi sdov, quem vides versu 152, re- peritur: Persona enim tertia Dualis numeri sdOEr)v, quum sit amphimacer s. creticus, in versu heroico legi non potest. Huc autem accedit, ut vis hujus verbi Dualem non postulet, quare equidem hunc numerum hujus verbi nusquam desiderabam. Locos quosdam, ubi de duobus loquens poëta utitur plurali numero verbi ςρο, produximus jam§. 26. p. 40. Quae illic et p. 42 de hoc verbo dicta sunt, ex hac disquisitione dijudicanda emendandaque sunt. Eadem dicenda sunt de verbo giνον, quod legis II. XII, 136, et de verbo douνvov.

Verba, quae v. 154. 155. 156 durncog legis, consentanea sunt nostrae Dualis explanandi rationi; vid.§. 26. et 27.

§. 39. De locis quibusdam, ubi numeri et Pluralis et Dualis promiscue leguntur, nunc paucis agendum est. Ad hoc genus refero primo locum am- pliorem, quem legis II. I, 320 347, ubi de duobus praeconibus loquitur Ho- merus et duiας et ⁴ανεοιυντνυιαι. Versu 321 legis: 7 ½ Zgau MShvVns nal 6579O Ʒgã τοvTs, V. 322: E9 XCo9ov(vid.§. 26. p. 40. 41), v. 328: iIne.ρ᷑ꝑ y, v. 329: r6' sdov(vid.§. 38.) v. 331: r Leν ταρν αν Ral aldoεᷣꝙν ο, v. 332: ντ atque T0O0SSOdovOV 005" 9 0uT0, qui- bus verbis Od. X, 109 de eribus Ulixis sociis(vid. 102) agitur. De Iunone

*) Loci ubi tertia persona plur. Imperf. dcsinit in roy admodum rari, et quasi contra leges orti putandi sunt. Verbum dετεατο v, de quo vid.§. 25. p. 37,

versus hexameter genuit, quum formam dνπĩ hoc genus versus non ferat.