Prooemiunm.
De vi usuque Dualis numeri, sicuti de aliis quoque nonnullis rehus ad artem grammaticam spectantibus quaestionem instituentis animo, quum lingua, qua nos utimur, jam antiquissimis temporibus hujus numeri jacturam fecerit*), novae cujusdam rei cogitatio informanda est. Itaque quum sensum quasi vel gustatum Dualis numeri assecu- tus mihi viderer, quod imprimis inde fortasse elucet, quod, ubi sive Dualis sive Pluralis desiderabatur, ibi index vv. N. numerum, qui jure quasi repetebatur, opportune offerebat, tradidi viris doctis ab-
hinc sex fere menses primam commentationis de vi usuque Dualis
L
*) Jacobi Grimmii, grammaticorum principis, verba sunt haecce: Das genus hat in unserer eprache medium und faat auch passivum, der modua optativ uud fast auch con- junctiv, das tempus aber imperf. aorist. und fut. eingebüsat; auf äãhnliche weise verliert der numerus den dualis, und bleibt auf sing. und plur. eingeschränkt.— Vid. ejus Deut.
Grammat. part. IV. p. 190. Cf. p. 284. 1*


