24=
Græci Trojanique ad Latii oram appellentes, maxime his dialectis ſunt ufi. Res ſaltem, quæcunque fuerit ejus ratio, ab antiquis ſcriptoribus affirmatur. Sic Dionyfius dicit: Pofον τi Pans&su Aela„ Aες. Mareinuion, Parg lin.i guæ Romanæ congruit cum dialecio Aeolica.(x) Et Fabuis: Aeolicai Tationi ſermo noſter eſt ſimillimus.(C) Hinc quum Dores& Aeoles 0 mutent in&; ita, ut ex Cuun fiat Oaue,& ex wurne, Orta ſunt Latino- rum fama& mater;& ſic in aliis. Præſertim Aeolicam originem præ ſ ferunt omnia vocabula, quorum vel initio præfixerunt Aeoles ſuum digam ma, vel illud inſeruerunt mediæ voci, quando vel vox vel ſyllaba incipiebauſ a vocali. Sic Aeoles loco is. lroy, trreoa, ols, eoy, dicebant Fig, Fotor Fecreoa, o Fis, For; cujus digammatis loco deinde Komani eodem va ſin lore uſurparunt v, ſcupſeruntque vis, vinum, veſpera, ovis, ovunm. 4
Non vero in integris tantum vocibus hæc ſimilitudo Latini Græciqu- ſermonis reperitur, ſed in terminationibus etiam declinationum& conjugan tionum ſeſe oſtendit; quæ pæne omnes ſunt Græcæ; licet etiam hac in r ſin majorem convenientiam Celtici Latinique ſermonis obſervaremus, ſi nobiſc adhuc reſtarent erudita monumenta majorum. Saltem vetuſtiſſima linguaf noſtræ ſoripta hanc opinionem admodum confirmant, ubi multæ terminaſe tiones cum Latinis convenientes occurrunt. Quoniam vero ob penuriarſg monumentorum hanc comparationem ſatis bene inſtituere non poſſumus hanc rem non proſequemur, ſed tantum convenientiam Græci Latiniqu ſermonis etiam hac in re paucis volumus oſtendere. Notum eſt, ſecundun antiquam formam genitivum primæ declinationis terminatum eſſe per a. ut eſt in ſermone Græco. Dativum litteris Græci majuſculis ſcripſerunt A Romani eodem modo;& hinc ortum eſt AkE. Al enim& A fecundum ar 1 tiquam ſeribendi& pronuntiandi rationem apud Komanos promiſcue ſurſe poſita.(⁴) Hinc etiam terminationes nominativi pluralis Al& AE ſur exdem. Terminatio genitivi ſecundæ declinationis aut orta eſt ex genitiv 1 Jonico οο, ultimo o ex celeri pronuntiatione non expreſſo; aut Aeolice pr ou poſitum fuit. Hinc εα&ν, α.eρν*ένο& Latine augeti. Græci enim pro-
(X) Lib. I. p. 76. lin. 23. (4+) Inſtit. orat. lib. I. cap. 6. 1 (w) vide Func. de pueritia& adoleſcentia lat. ling. alios criticos Latinos,


