11

antiquus& potens Celticæ fuit originis. Solinus dicit, Umbros eſſe Gal- Januan vererum Eiae nen,;(n) quod deinde repetit Iſidorus.() Certe nullum indicium eſt, eos ortos eſſe a Græcis. Fortaſſe hæc Celtica gens ex Germania noſtra, per Alpium, qua Noricum Khætiamque contingunt, juga in Italiam intraverunt.

1 Finitimi his ex altera ſuperioris Italiæ parte, inferioris maris accolæ, Ligures fuere. Antiquiſſima pariter gens ſimiliterque Celticæ originis, quæ mex Gallia, ut videtur, per maritimas Cottiasque Alpes Italiam invaſit. Porcius quidem Cato& Cajus Sempronius, duo ſcriptores Romani, Dio- Jnyſio teſte,(p) Græcos eos eſſe afferuerunt, ex Achaia multis ante Troja- nnum bellum ætatibus huc migrantes. Sed hi viri ex præconcepta opinione, 3 omnes Italiæ populos ex Græcia eſſe deducendos, hane ſententiam ſine ullis rationibus protuliſſe videntur. Saltem Dionyſius in iis reprehendit, quod Græcanicam fabulam proferentes nullum Græcum teſtemm attule, int. SAAnuxa Aue Xeunuενοσν gdeva Toον Tœ EAHIIAl Jol dæyra‿ν Ge Sa‿οτν Taοεσ μοντνσ. Dionyſio igitur res non liquet, quomodo ſe habeat;& paullo ante dieit, Ligures& Italiæ& Galliæ partem habitaſſe; utra vero vera ſit patria, eſſe incertum, remdue adhuc eſſe in dubio. Secundum igitur Dionyſium fedes quoque habuere in quadam Galliæ parte. Sic etiam epitomator Livii transalpinos Ligures nominat.(/ Coniiderantibus itaque nobis, eos& Galliæ partem inhabitaſſe, Alpibus finitimam, nec ulla veſtigia Græci ſer- monis& morum in illis apparere, maxime videbitur veritati conſentaneum, ſi illis Celticam originem afferimus. Strabo quidem dicit, eos fuiſſe ex alia, quam Celtarum gente, ſed tamen eandem illis cum Celtis vitæ conſuetudi- nem tribuit.(r) Quo teſtimonio ipſe ſe maxime refutat. Quod enim melius certiusque indicium afferre poſſumus, eſſe populum quendam ejus- dem cum alio originis, quam vitæ eundem cultum? præſertim quum apud vetuſtos populos mores patrii non facile mutarentur.

B 2 Poſt

—

— —

—+B

(n) Polyhiſt. cap. 8.

(°) Orig. lib. IX. cap. 2.

() Lib. I. p. 9. lin. 11. ſeqgq. (2) Epit. LX.

(r) Geogr. lib. II.