Teil eines Werkes 
Tomo I. (1809)
Entstehung
Seite
654
Einzelbild herunterladen

RISE e OVP IBIGE MALI fra; N Ri SHO1N9A n los:al vg

=Ò, al 7 sist i Srranilis, Cus, pren! DE di Raiti s N38; parit RED: Lena citi! Lost Qequiis D ps confini Ts a Bja den o ined

3 E s SONE bTgT Arta voo A if gi Sorin oBggdaf: e

i reuo imibenponi ta Se di CE SONE VA iena ricorse. Do PAN s Siprde nb rano prat deli

I usca ,a de In LpdOR: aAhssé fiv advertonggo Db ello VI Vind hio duet ate pa ePle: porzioni Wetlallooia eg: JI erat, idaiquatisi SLI RL soon er volle(Rice dato ATO ToRBANI]iscPIT sti dite sit del"E" quitt? vani chia? matt sen rlicemente CA Vhs Sp DproPoski imeondl nia medesima co, Sgr Re P'iStatore ty vesser dota VT Rio. dd A SOiproniò Vaesò dogane) ini'ighlesto\cdsg Juevà Fosa ilodiviard) È di tristit* lebat:; 1 80, 0ff de od 5 d 1737 Welb.«sf3Htf. 3 ipuniv.:6d1g cod. de cad."i; SE LA 84356. By fl de leg. 1, oveGiiltano"scrisse St TMTet Maevio leskius fuerit Stichùs, qui Titti"efat'; debebitur pars StichiMaevio; nam'Titius, quamvis< ad'le= gain noh ddmittatur, partem factet 3}imper= perciocchè questo deve riferirsi ai legati fr er: darte nationem 9 nel quali, come pot anzi si 19SC, non aveva luogo il diritto di accrescere. Che poi Giu- liano trattasse dei legati per damnationem si rac- coglie non tanto dalla connessione coi 66. 7, 93,1% quant anche da ciò, che il testatore dispose di una Cosa altrui, cioè di Tizio, la quale nonsi poteva lasciare che per damnationem; come avvertono Gajo instit. lib. 2, tit. 5, 6 4 L Ulpiano fragm tit 24, 6 7, et&