61
Der Winter.
Iſch echſt do obe Bauwele feil? Sie ſchütten eim e redli Theil in d'Gärten aben und ufs Hus; es ſchneit doch au, es iſch e Gruus; und's hangt no menge. Wage voll am Himmel obe, merki wol.
Und wo ne Ma vo witem lauft, ſo het er vo der Bauwele gchauft: er treit ſie uf der Achsle no, und uffem Hut, und lauft dervo. Was laufſch denn ſo, du närſche Ma? De wirſch ſie doch nit gſtole ha?
Und Gärten ab, und Gärten uf, hen alli Scheie Chäpli uf. Sie ſtöhn wie großi Here do; ſte mein's heigs ſuſt niemes ſo. Der Nußbaum het doch au ſie Sach, und ˙s Here Hus und's Chilche⸗Dach.
Und wo me luegt, iſch Schnee und Schnee me ſieht ke Stroß und Fueß⸗Weg meh.


