Druf und druf! Z'lezt ſeit der Grün:„Was biſch du ne Glückschind!
„Möchtſch nit numme Chrützer mache?“— Sel iſch iez eithue,
denkt der Michel, gſpielt iſch gſpielt, und ſeit: „Es iſch eithue!“
„Chömmet“ rüeft der Chnab, und pöpperlet wieder am Fenſter,
„Nummen uf en enzig Wörtli!“—„Los mi ung'heit iez!
„Chrütz im Baum, und Schufle no, und no ne mol Schufle!“
Und ſo gohts vom Chrützer bis endli zu der
Dublone.
Wo ſie ufſtöhn, ſeit der Grünrock:„Michel,
i cha di
„iez nit zahle. Magſch derfür mi Fingerring bhalte,
„bis i en wieder lös. Es ſin verborgeni Chräfte
„in dem rothe Charfunkel. O lueg doch, wie ner ein a'blizt!“
¹s dritmol chlopfts am Fenſter:„O Michel chommet, wil's Zit iſch!“
—
„Loß en ſchwetze, ſeit der Grünrock, wenn er
nit goh will!


