226 ₰

In patrias revehat terras, placidisque iyrannum Mulceat alloquiis, ut quamvis neſcia flecti Barbaries, fulvo tamen illum munere laetum Dimittat: neque enim quidquam ſtat linquere inauſli. Palia Juno, alacri contra Tritonia vultu: Haec eadem tacito volventem pectore, Diva, Opportuna rogas, ſed non queo, ceérta futuri, Ferre, quid expediat, rebusque lit utile Gra jum, Quamvis jam partes animus ſe vertit in omnes. Dixerat haec Pallas; ſimul illa et magna To- nantis. Germana ingenti eurarum fluctuat aeſtu, Lumina fixa[olo; ſed primum regia Juno Conlilium cepit, fuditque has ore loquelas. BFja! age; nunc almae quaeramus tecta Piones, Incitet ut puerum, teneros qui irritat amores, PTela arcu vibrare, quibus percuſſa virago Herbipotens magno Aeſonidis teneatur amore, Conſilioque virum et magica ſimul adjuvet arte. Sic puto, ſic auctus pretiola velle redibit. Haec Juno; doctae nec non cata dicta Minervae Arrident, placidis contra ſic vocibus infit: Me pater illorum, quae mittit tela, Cupido, Ignäram genuit, durum et mulcentia pectus Non novi; sed tu, li fert ita corde voluntas,