0,
bis,
nina
— 227—
Initium libri tertii Argonauticorum ex Apollonio Rhodio.
Nunc mihi, nunc adlis, Erato, precor, atque canenti Annue, ut expediam Medeae munere amantis Aureum lolciacas devectum vellus ad oras. Tu, Dea, tu partes Veneris lortita tuendas Ffficis, innuptae cura ut mordente puellae Langueſcant, nec fruſtra Eratus te nomine dicunt. Heroum denſa latitavit arundinè navis Pone ipſi, ſummo Pallas quos ſpectat Olympo, Et germana Jovis; thalamos ingreſſa, nec ulli Viſa Deum, non ipki, atro qui fulmine terret, Dtraque, quid facerent, expendunt; regia Juno His primum explorans affata eſt Pallada dictis. Magna Jovis[oboles verbis exponere mentem Incipe, ique lubet, fraudes modo finge ſalubres, Queis Aeeteo de littore vellus lalon
¹) Uſiut ſum praeolara ſummt viri Rrunclis odi- tione.
P 2
———


