B—

De vita coelitus cõparanda. uitã illis ex uniuerſo cõciliãt:& ſępe materiaſ quaſdam oportune parantes abſq; ouis manifeſtisqʒ ſeminibus, animalia ꝓcreãt: ut ex ocimo ſcorpionem: apes ex bo- ue: ex ſaluia auem merulæ ſimilem: V itam uidelicet a mundo materijs certis oportunisqʒ tẽporibus adhiben teſ: Sic& ille ſapiẽs ubi cognouit quæ materię /ſiue qua/ les partim inchoatæ natura/ partim arte perfectæ:& ſi ſparſæ fuerint congregatæ qualem cœlitus ĩfluxum ſu- ſcipere poſſint:has eo regnante potiſſimũcolligit/prę/ parat adhibet: ſibiq; per eas cęleſtia uendicat. Vbicũq; enim materia guf m ſic ſuperis expoſita eſt/ ſicut ſpe/ culare uitrum uultui tuo/pariesqʒ oppoſitus uoci/ſubi/

to ſuperne patitur ab agente uidelicet potentiſſimo a poteſtate uitaqʒ mirabili ubiqʒ pręſente/ uirtutemque paſſione reportat. Non aliter q́;& ſpeculum imaginem repreſentat ex uultu:& ex uoce paries Eccho. His fer- me exemplis ipſe Plotinus utitur/ubi Mercurium imi⸗ tatus ait: ueteres ſacerdotes/ſiue magos in ſtatuis ſacri- ficijsqʒ ſenſibilibus diuinum aliquid/ ã& mirandum ſu/ ſcipere ſolitos. Vult autem una cum Triſmegiſto per materialia hęc non proprie ſuſcipi numina penitus a materia ſegregata: ſed mundana tantum/ ut ab initio dixi!& Syneſius approbat. Mũdana inquam/ id eſt ui⸗ tam quandã/ uel uitale aliquid ex anima mũdi& ſphę- rarum animis atqʒ ſtellarum: uel etiam motũ quẽdam/ & uitalem quaſi pręſentiã ex dęmonibus:lmmo inter/ dum ipos dęmonas eiuſmodi adeſſe materijs Mercu-/ rius ipe quem Plotinus ſequitur inquit/ dęmonas aeri⸗ os non cœleſtes: ne dum ſublimiores: ſtatuasq; Mercu rius ipᷣe cõponit ex herbis/arborib us lapidibus/ aroma/- tis naturalem uim diuinitatis(ut ip̃e ait)in ſe habenti/ bus: Adiungit cantus cęleſtibus ſimiles: quibus ait eos delectari/ ſtatuisqʒ ſic adeſſe diutius/& prodeſſe homi⸗ nibus uel obeſſe. Addit ſapientes quondam ægyptios: qui& ſacerdotes erant/ cũ non poſſent rationibus ꝑſua-

„ 2——— * 8*—— 1 8 — ¹ 1——

A

8

———ͦͦ———

2

————