eðfoꝛtati/ infidelium Regum ae Principum cõſpectum mi nime foꝛmidadãt. quinĩmo ſe vltro illoꝛũ pſentie offerebãt vt eos ad ſanam viã rectamqʒ deducerẽt. Verũ tu pſeudo propheta/ falſuſq; appoſtolꝰ cũ ſis tibi cõſcius Chriſti Vi⸗ carium ab eo tam benigne humaniterq; vocatꝰ adire hacte⸗ nus foꝛmidaſti. Qui etiã petenti veniam ſi erraueras igno⸗ uiſſet. Sin minns tuã hanc doctrinã vt ſanctã/ ac chriſtico lis cũctis ſalutiferã cõprobaſſet. Sieq; manifeſte apparet te omni modo cõtra publicũ bonum egiſſe/ non Poͤtificem adſanã te mentem reducere properantem.

¶ Caß.x. Cõfutatio ſecunde rationis principalis. qua oſtẽditur Hieronymũ feciſſe cõtra charitatẽ.

n Vne partem alterã principalem abſoluamꝰ. An tu magis cõtra charitatem feciſſe videare cõgregationẽ

no uiter factã cõtumaciter reſpuẽdo. an Pontifer cõuentuũ ethruſcoꝛũreforma ionẽ inducẽdo. Equidẽ reor te multũ erraſſe deuiaſſeqz a charitate nõ parũ. atq; illud imprimis vt nouiſſimũ p̃ſuppono cũctis qui Canonũ penitꝰ nõ ſunt ignari/ diſponendi de rebus eccleſiaſticis pleniſſimã Põtifi ci facultatẽ cõceſſam abſqʒ diuini tñ naturaliſue iuris ſub⸗ uerſione. Põt ergo legitima ex cauſa parrochias aut dioce⸗ ſes diuidere. illas itidẽ inuicem aggregare alterã alteri adne

ctere vel ſubijcere. Clericũ vel epiſcopũ de loco ad locũ trãſ

ferre. Religioſum vero qð voluntatem ꝓpriam abnegarit põtinuitũ etiã arctiori regule mancipare. in ꝑpetuãqʒ clau

ſuram redigere. ac rurſus quo vult dumittere. hoc eſt ꝓ priũ

ſedis apoſtolice priuilegium. qð qui conatur auferre vt ait Nicolaus Pontifer ſanctiſſimꝰ ĩ here ſim labitur. Id vero eũ tu cõtumaciter nimiũ ac ſuꝑbe ꝑturbare paraueris quid aliud qᷓʒ hereticus es cen ſendus. Chriſtiqʒ hoſtis acerrunus vnderis ergo cdᷣera charitqtẽ peccaſſe.(Charitas enim iuxta