Beald wider zu loſſen/ In mitker zeit wirt der C riſt von tag zu tag Ermer( dan ich wayß furwar wer
vnter die juden kombt oder mit jn tzu thun hat der
kan nymermer gedeihen) vnd kan auch das pfandt
nit loͤſen/ hofft doch alweg beſſerung Vnnd ſo alſo ein jar vmbgangen vnd verloffen iſt. vñ der Criſt ſolichs ſein pfandt das vil mer wert/ dann dar auff gelyhen iſt nit loſt/ ſo iſt es dem Juden vmb die klei nen ſomma ſo Er dar auff gelyhen hat verfallen. vnd gibt es nach verſcheynung des jars nit wider. kombt aber der Criſt ehe das jar vſcheint Ich ſetz auff den letzen tag des jars vnd rechet mit dem Ju den/ ſo iſt auff den einen gold gulden gangen. xxxiiij Colinſch weyſpennig vnd. viij. heller. Die ſelben xxxiiij. weyſpennig vnd·· viij. heller hat der Criſt nir ʒu bezalen/ Bith den Juden das Er doch denn wucher bei dem hawbtguth vmb gewonlichem ge/ fuch ſtan laſſen wel/ ſo antwoꝛt der Jud gern/ aber jr muſt mir noch mer pfandt bꝛingen/ das alſo der Criſt thut. vñ leſt alſo den gulden mit dem wucher ſtan. Aber der hoffnung ſein ſach ſol ſich beſſerenn. das doch nit geſchicht dann als ich voꝛ geſagt hab ye tiefer der menſch hintter die juden kombt ye wei/ niger er von jnen kann/ vnd alſo verſcheint das an/ der jar/ vnnd der Criſt kombt aber ſich mit jme zu/ uerrechnen · ſo belawfft ſich die Soma die der Criſt dem Juden ſchuldig iſt das ander Jar fur hawbt gut vñ wucher. ij. golde gulð vñ. vlvj. weyſpennig vnd. iiij. heller Die yn gehoꝛten Summa kan der Criſt aber nit betzalen Bith den Juden wie voꝛ den wucher bey dem hawbt gut zuſten laſſen/ Das der Jud zuthun zuſagt. doch das man jm mer vfande
⁴


