190
Andachtsübungen der Congregation.
vibrabit:* arcum suum tetendit et paravit
illum.
14. Et in eo paravit vasa mortis:* sagittas suas ardentibus effecit.
15. Ecce parturiit injustitiam: concepit dolorem et peperit iniquitatem.
16. Lacum aperuit, et effodit eum: et incidit in foveam, quam fecit.
17. Convertetur dolor ejus in caput ejus:* et in verticem ipsius iniquitas ejus descendet. 18. Confitebor Domino secundum justitiam ejus:* et psallam nomini Domini altissimi. Requiem aeternam, etc.
Lect. I. Ne quando rapiat ut leo animam meam, dum non est, qui redimat, neque qui salvum faciat.
Präf. V. A porta inferi.
Alle. R. Erue Domine animas eorum.
*
Nun wird das Pater noster ganz still gebetet; nach dessen Beendigung beginnt sogleich:
Lectio prima. Job. 7.
Affist. I. Parce mihi Domine! nihil enim sunt dies mei. Quid est homo, quia magnificas eum? aut quid apponis erga eum cor tuum? Visitas eum diluculo, et subito probas illum. Usquequo non parcis mihi, nec dimittis me, ut glutiam salivam meam? Peccavi, quid faciam tibi o custos hominum? quare posuisti me contrarium tibi, et factus sum mihimet ipsi gravis? Cur non tollis peccatum meum et quare non aufers iniquitatem meam? Ecce nunc in pulvere dormiam, et si mane me quaesieris, non subsistam.
auc. B. Credo, quod Redemptor meus vivit: et in novissimo die de terra surrectu