14 DE GEM. COLVMB. L.̃ moni sapientissimo,& qui experi est geme mentum omnium rerum habuerat mus, in fidem habere debemus. Ait igitu per vall vanitatem esse affluere deliciis,& mus: ur frui temporalibus bonis.Et quamyi tids qua hæc persuaderi vix possint homini quam pl bus hujus mundi, qui columbæ ge. quia erra mitum ignorant; tamen vexissim Porrò sunt. siquidem affluentia delicis sententia rum, modicam& brevem delecta tia: M⸗ tionem coxpori adfert, sed magna& qπμìα a diuturna sollicitudine mentem re delicet et plet, magnos etiam& diuturnos sa tuus hor pꝰ morbos generat;& quod capul stantium eit, magnorum scelerum& facino/ bus, trist rum causa est, quæ vel magno& diu ad domu turno labore pœnitentiæ in hac vita bibitur v expianda, vel in futura sempiterni meduntu suppliciis punienda erunt. Verè igi, cum gauc tux scribit Ecclesiastes, affluentiam ultantibiu deliciarum vanitatem esse, id est, bo. sapientiss num apparens, non verum; vanum ab ipso 8 non solidum; quod videtur esse ali spiritus quid, cùm nihilsit. spiritum

Ex qua sententia deducitur illi bilia fact quæ sequitur. Risum reputavi errorem qui ad c c gaudio dixi. Quid Frustrù deciperu] Bertinent Risus opponitur Iuctui,& gaudium di non he mœrori: verè autem errant, qui ri: Ium, sed dent cùm flere deberent;& frustiꝭ esse viden decipiuntur, qui gaudent cùm trista judicium ri eos oporteret. Nec sine causa ad faisle den ditur vox illa, Frustra, quia sine ullt seripfit, causa vel utilitate se decipi sinunt sibi nxe guizident& gaudent, cum Eaahe mom illis est ge.