IB. gnifica Slacty. ctus 4 Virgini confit iani su ietian re desi. uentel ba non n perti. m non ristum ristum cere ad t Deuz quin d mag uli eo cryma. terris, re me.

mcan. mho- spon. tis ju- am li.

LIBER PRIMVS. 12 gratiam hominum imperfectorum, ut eos ab amore mundi& omnis vanitatis averteret. Atque ut eis persuaderet, vera esse quæ scripsit, addidit in extremo libro hæc verba: Cum esset sapientissimus Ecclesiastes, do- Ece. 25 cuit populum,& enarravit quæ fecera, investigant composiuit parabolas mul- 2⁴. Quastivit verba utilia,& conscripsi sermones rectiseimos, ac veritate plenos. Verba igitur, quæ modò in medium proferemus, quamyis stultis homi- nibus incredibilia videantur, sunt tamen, Spiritu sancto attestante, re- ctissima, ac veritatẽ plenissima. Sic igitur loquitur concionator sapien- tissimus: Dixi ego in corde meo: Vadam, Eccl.2. asstuam deliciis,& Fruar bonis. C. vidi, quod hoc quoq; ¶et vanitas. Risum repu- ⁊a vi errorem;& gaudio divi: Quid fru- Iera deci peris?& infra: Melid- est ire ecl. ꝝ. ad domum luctus, quàm ad domum con- vivii: in illa enim fini cundtorum ad- monerur hominum;& vivens cogitat quid futurum sir.& infrà: cor sapien- zium ubi tristitia esũ,& cor siulro- rum ubi letitia. Hæc ille, qui non ex contemplatione& meditatione so-

la, sed ex longo experimento loqui-

tur:quippe, quĩ abundavit iis omni- us rebus quæ vulgò maximi fiunt, divitiis, voluptatibus, honoribus,

imꝑerii majestate. Quare sicut jure non credimus hominibus imperitis

tes, in inexpertisʒ sic optimo jure, Sale-

atiam