VMB. LIBER PRIMVS. 9 imus doh

monis pe EA. II.

aæternan

mus, fi De necessitate gexituum, en Canticin.

more val 2—

nis peten Ost Davidem sequitur filius ejus oralia beLSalomon, qui in Ganticis, ubi de-

i illa valdicribit amorem Christi& Ecclesiæ,

& accipiinon alia de causa Christi sponsam qui illocomparat columbæ, nisi quia colum-

d hi paucba non aliam vocem emittere solet, numeru duaàm gemebundã& flebilem; cum pertifñimpleræque aves vel dulciter canant, atem. Neut philomelæʒ vel leviter garriant, ut

nus, nifhirundines: vel ut corvi crocitent, Vvoluit evel inconditas voces emittant, ut ci- nam esffconiæ, grues,& aliæ. Porrò colum- rum. qubarum roprium esse gemitum, te-

na, sinestatur Isaias cùm dicit: Quast colum-Esa. 56 ninant, ube meditantes gememus.& Nahum:

era enim Ancillæ ejus minabantur gementes, ut co- Nahũ. difficiliaube. In Canticis canticorum spon- ninatumsa mystici Salomonis nihil frequen- sole; sictiùs dicitur, quàm columba. Ecce, in-Oat. a. lacryma- Aut⸗ tuu pulchra es amica mea, oculi tui

uæ instatlumbarum.& paulò infrã: Surge a-Qat. a. ur. Idedica mea, speciosa mea, Q veni: columba Eunremnea in foraminibus petra, in cauerna ma-

nina sua icee ostende mihi faciem tuam.& rur- ultarioneum: Surge, propera amicu mea, cotuma

tur, quiba mea formosa mea, Q ueni.& iterum: Itatione beri mili soror mea, amicammea, colũ bacat. g. „ neque ꝛnea, immaculata mea.& denique: Vna marum. columba mea, perfecta mea. Ista au- Cat. 6. tem sponsa in Cantico amoris, sum-