2 DE GEM. COLVMB. II mus, quia non magnifacimus doh Dei, neque gratiam remissionis pe catorum, neq; ipsam vitam æternan Si enim ista magnifaceremus, fu De nec quenter, ardenter, cum clamore val do, cum gemitu& lacrymis peten P Ost I mus. sic enim petunt temporalia beLSalon na cives hujus mundi, qui illa valdicribit diligunt: sic etiam petunt,& accipif non ali- veri sexvi Dei dona cælestia, qui illocompar- rum pretium noyerunt, sed hi paueba non sunt; illorum infinitus est numeruduam 86 Postremus versiculus apertissimbleræqu docet lacrymarum necessitatem. Neut philo ue enim salvi esse possumus, nifhirundir eminemus opera bona. Voluit eVel incoi nim Deus salutem æternam essironiæ, mercedem operum bonorum. qubarum autem seminant opera bona, sinestatur Ise dubitatione in lacrymis seminant, usbe medit in exultatione metant. Opera enim Ancillae veré bona, laboriosa& difficiliabe. II sunt:& quemadmodum seminatumsa mysti triticum indiget pluvia& sole; fictius dici opera bona indigent imbre lacryma: Juit, ½ rum, quibus gratia Dei, quæ instattlambar caloris solaris est, impetretur. Idediie me- enim subjungit Propheta: Euntemnea in for ibant,& febant, mittentes semina sua: 46 venientes autem venient cum erultatione lum: Portantes manipulos suos. Igitur, qui amea so cupit in altera vita cum exultatione ²eri ni matere non pareat laboribus, neque νπ gemitibus in hac valle lactymarum. cH½ tem spon

CAF.