Druckschrift 
Sermones Fratris Gabrielis Barelete ordinis predicatorum, tam quadragesimales : q[uam] de sanctis: Nouiter impressi. Et vbi prius fuerunt interposita carmina Petrarche et Dantis. in eodem vulgari: modo pervenerabile[m] Magistrum Iohanne[m] Anthonij. ordinis minorum sunt verbis latinis translata / [Vorrede von Benedictus Brixianus]
Einzelbild herunterladen

Dominica

patrie ſueta carthaginẽſibꝰ eſt oc ciſus. Si.M.curtius in abꝛuptũ terre biatũ ſe ꝓiecit ad liberatio⸗ nem patrie. Bi. BꝛutꝰEt toꝛqua tus:filios occidef̃t iuſticia di ciplina militari cõſeruãdis. BSi. Beleucus apud locros dominãs Kiliũ vno oꝛbauit oculo alteroq; ſeipᷣm: adulterio cõmiſſo vt iu⸗ ſticia ſeruaret᷑. Quare magis Ipianiꝓʒelo fideiet amoꝛe dei? wec Aug. de ciuitate dei.li.v.ca. rvij. Unde patet ſchm.

ſſi drm Zlb. rtüere

q̃stſi opat᷑ aliqʒ op qᷓpmnð excuſat᷑ ſi opat᷑. Pꝛimo ratione periculi. vScdo rõne impoſſibilitatis. FZertio ratione ignoꝛantie. VQuarto rõne carẽtie tẽpoꝛis. MQuinto rõne imemuneratiõis. Prꝛio röne ⁊c. Erẽpli de famu⸗ 5 qᷓa dño mittit ad aliquẽ locuʒ periculoſus. Wõne huiꝰt legitime pöõtſe excuſare: qꝛ piculũ moꝛtis inſtat. Ad ꝓpoſitũ. hõð põt ſe ercuſare legitie: hẽat vndiq; ii⸗ micos: ſit liber ad bonũ et ad malũ. JBcðo rõnexc. põt ſe excuſare:qꝛ diuina pᷣcepta ſunt le uia.i.o. vi. Mãdata ebuia ſunt · Et hiero.ĩ erpoſitiõe ſym⸗ boli.Anathema ſit dicit deij ali qᷓd ipoſſibile pᷣcepiſſe. Abi Zpo. rij. q. xliiij. ar.i. Diuia pᷣcepta re⸗ ducunt᷑ ad duo pᷣncipalia. Ad di⸗ lectõeʒ dei⁊ꝓximi. Ad ohpᷣuan

deů natura cogit.. ſi lege.ð.

boies co

Lõſuluit. ff. de petitiõe beredita tis. Bñfaciẽti bñfucere debemꝰ. Iqͥ bñfactoꝛe:oĩa bona babem?. Eph.v. Quid babes accepi ſti. ꝓt corꝰ ĩꝓlogo pᷣm iniarũ. Muid rõnabiliꝰ qᷓ; deñ ſuꝑ oĩa di⸗ ligere: ꝓximũ ſicut ſeißm. VSe cñdodiligere ꝓrimũ natura cogit ſit nob ſilis. In. viij. Fthi. Pi militudo eſt amoꝛis. Et. Vat. xrüj Vm eſtem̃ pf̃ veſter in ce⸗ ks eſt oẽs añt vos frẽs. Et. ff. de legationibꝰ.I. Queſitã. inter gnitiõem quãdã natura cõtraxerit:ↄñs eſt boleʒ boĩ noce

ire nephas eſſe. Lertio rõne ⁊c.

Si ruſticꝰ ignoꝛat logicã pbiaʒ

excuſat᷑. Ruſticꝰ em̃ tali cibo non

vtit᷑. Idꝓpoſitũ. nemo põt ſe ex cuſare: iudeꝰ: paganꝰ: ſa

racemꝰ:ſi facit:qꝛ natura di

ctat fugere malũ: eligere bonñ. Apuleius ð deo Socratis. Artes alie ſiue ſcĩe:ignoꝛari pñt ſine vi⸗ tupatiõe: vt ſaltãdi:pĩgẽdi:ſʒ neſcire viuere:nunq́; audebis dicere ſinelpudoꝛe. Pꝛactica de mulieribꝰ ĩ faltãdo. WQuarto ne ⁊c. habeo tẽpꝰ. xcuſat᷑

qᷓ; ad h. Adꝓpoſitũ. nemo põt ſe excuſare. Vꝛ tpᷓs..xx.

et. xxx. xl.annos. Mabes etiã in bebdoma.vi.dies laboꝛe terre

no. Baltẽ diẽ dñicũ ſcias obpᷣua⸗ reꝓ aĩa tua. In mũco de⸗dedit nob magnã copiã tpis: vtide⸗

bemꝰ ad opandũ. aplus. Dñtpᷣs babemopemur bonum.

100bt vd malũ vitãdi. Ecck. iij. Cõſer⸗ da natira cogit. io diligere

uatps: deuita a malo. Et ad ſa

lutẽꝓcurãdum. ij. Coꝝ.vi. Ecce