Druckschrift 
Sermones Fratris Gabrielis Barelete ordinis predicatorum, tam quadragesimales : q[uam] de sanctis: Nouiter impressi. Et vbi prius fuerunt interposita carmina Petrarche et Dantis. in eodem vulgari: modo pervenerabile[m] Magistrum Iohanne[m] Anthonij. ordinis minorum sunt verbis latinis translata / [Vorrede von Benedictus Brixianus]
Einzelbild herunterladen

les: nul raij eße o reg⸗ tſüt n eſſe: i eſ rib 2par

ich n. aam am⸗ blic 103 Ean tro ue erni Cin am ti:q 12 ſtro. ram tuq; edi⸗ laf jeſt iin

1r L ce 0

nes ſicut ferpẽs ad vocẽ incãtan⸗ tãtis. Inuite opat. Et ſi non eſſet reſpectꝰmũdi:ſineret bonũ opus Breso · Amoꝛ dei:nũqᷓ; oœoſus: Opat᷑ em̃ magna ſi eſt. Si auteʒ opari renuit:amoꝛ nõẽ. ᷓxẽpluʒ iii nouitij funt nepos vni car dinalis. Ingreiſis oꝛdinẽ: groſſa legumnia male cõdita cõedebat iterrogaret᷑ a cardinali qͥd co mediſſet ꝑmłtos dies. Fabã inqͥt ⁊faſolos. Si qͥs lãcea fpꝛaret eiꝰ vẽtrẽ:exirẽt ſcutelle fabau legu minj. Cui cardinalis video pĩes viuere ſctẽ eſt res dulcis. Iſte ĩ ſcło poterat edere niſi delica⸗ ta: ſemp erat triſtis. nůc aůt in⸗ tus bilaris. pꝛactica:de ciue aſſidue audir miſſam: qꝛ videret᷑ ſibi excõicatꝰ:niſi audiret illã. ſic dico de muliere:q ↄfitet᷑ mẽſe. deuotiões ſuas celebꝛat. ſcða. Zertio rõne ⁊c. Jludẽ facilꝰad opanditad ꝑplures incitqmur. Ad opandũ: om̃ia nos incitãt. Et in pñtian qttuoꝛ iuenio. Pꝛimũ ẽdeꝰpꝑ iſpiratiões Apoca.ij. Ego ſto ad oſtium. Si qᷓbᷣaudierit vocẽ meã et apuerit mibi ianuã itrabo ad iliũ gena⸗ bo ci illo⁊ ip̃e meci. In bac cena pctõꝛ põere.ii. ſcota.ſ.ↄtritio nẽ: cõfeſfionẽ: ſatiſfactionẽ. xr deꝰ ponet ip̃e.iij. Pꝛio remiſſio nẽ culpe. Infuſionẽ gre. Collatio nẽ glie. Poꝛta tecũ:ſi vis comede re mecñ. Quis ad lachꝛymas et cognitionẽ pctõx te ↄducit/ ger⸗ te iſpiratio dei. Scm angelꝰ:qᷓ eſt duſtos ſpclamat auribus pctdꝛis, O auare. O cõcubinarie

in ſeptuageſima

Fo. iij.

ſine pctã. Zertium dña Sindere⸗ ſis. de qua Tho.nij. di.xxxiiij. Si dereſis eſt qðdã lumen naturale rõnis. n officiñ eſt: retrabere boĩem a malo: incitare ad bonñ Duartũ omnis creatura. Ugo de clauſtro coꝛpoꝛis aie. Quelibet creatura trina voce quẽlibet allo quet᷑. Accipe.redde.fuge. Iccipe bñficiũ:redde obſequiũ:fuge ſup pliciũ. Ille. nolite ercuſare:qꝛ oĩa clamãt:fac bene. Nec dyabolꝰnec alij pura creatura eſt tuipcti: vt directa. ¶uarto rõe ꝓmif ſionis. Dꝛ ex opatiõe bona ꝓmit rit᷑ nobis pᷣmiũꝛ ex icitamur ad opandũ.gõmentatoꝛ.i. pby. ãx app̃ẽſiõe finis ſeqͥtur ðlecta tio. Et Wat. v. erces vf̃a co⸗ pioſa eſt ⁊c. t hiero. Nihil feli⸗ cius xp̃iano: cui ꝓmittunt᷑ regna celoꝝ. Ad facit exẽplũ põit Zacobꝰ ð voꝛag.ĩ cronica. Januẽ ſiũ: cẽtũ milia theutonici de pti bus ſueuie. Et.c.V. gallici de p⸗ tibꝰ ſenonẽſi: ducti dulcedie vini venere in italiã edificarũt e⸗ diolanũ Papiã. bergomñ. Bꝛixiã Veronã. aduentũ xp̃i annos ccl. Poſtea romã ierũt: quã obſe⸗ dertit vſq; ad capitoliũ. Romani aũt amoꝛe pẽie ſagittis ſe defẽde rũt: deficientibꝰ coꝛdis: caudas equox ſciderũt de ip̃is fecef̃t fu nes. Pꝛeteg mulieres capillos pꝛios totõderũt: coꝛdas fecerũt Sibocegerũt amoꝛe buiꝰ ſcli:et pẽie ꝓpe: qᷓ;tomagis amoꝛe piie celeſtis: iſudare laboꝛibꝰ? 35 Zus. in li. de ci, ad boc ꝓpoſi⸗ tum ait. Si marcꝰ regulusp ʒelo 3 ih