—

Aueſtio in materia: vt in octauo phy pꝛobatnr. In hijs autẽ que ſunt fine mã nõ põt eẽ diuerſitas niſi vᷣm ꝙ nã vniꝰẽ ma gis ↄpleta ⁊ in actn exiſtẽs qᷓ; nã alteriꝰ. Ergo opʒ ꝙ illð qð venit ad pfectionẽ ↄplemẽti ⁊ puritatẽ actꝰ ſit vnñ tm̃ a quo ꝓñiciſcat oẽ illud qð po admixtũ ẽ. Ictus aũt pᷣce dit potetiã: ⁊ ↄpletũ diminutũ. vt in nono mhethaphyſice ꝓbar. C Lirca hoc tñ triplr ẽ creatũ. uidã.n. vt pꝛimi nãlis nõ ponũt niſi cãm mãlẽ. Mñ g ex eis plura p̃n mã la ponũt:pla pᷣnꝰſimpli p̃ꝰ dixerũt. C Anidã vo cuʒ cã

mãli ponũt cãm agẽtẽ. Et dixerũt duo ʒᷓꝛia p̃a eſſe agẽtia

ſicut Empedocleſ: vt amicitiã a litẽ. Et huic ↄſonat opio pyctagoꝛe: ꝗ diuiſit oia entia ĩ duos oꝛdines. Ftvnũ oꝛdi nẽ reduxit ĩ bo nuʒ ſicut in pᷣnn:⁊ alteꝝ in malũ. Et exin⸗ de pullulauit hereſis mãicheoꝝ ꝗ ponũt duos deos: vnũ creatoꝛẽ bonoꝝ ⁊ ĩniſibilinʒ incoꝛꝑalium nouiteſtamẽti. Alteꝝ creatoꝛẽ maloꝝ viſibiliũ coꝛpalium veteris teſta/

mẽti. C Vertiꝰ erroꝛ fuit eoꝝ qui ponunt agẽs ⁊ mãm:

ß agens nõ eẽ pᷣnn mãe qᷓ;uis ſit vnñ agẽs tiñ. Et hec eſt opio Anaxagoꝛe ⁊ platonis.niſi ꝙ plato ſupaddidit terii um pᷣnn.ſ.foꝛmas ſeparatas a rebus quas exẽplaria eſfe dicebat ⁊ nullũ eſſe cãm alterius ſʒ ꝑ hec tria cauſari mũ duʒ: ⁊ res ex quibꝰ mundus ↄſtat.ij ec ille. CAd zmn di cẽdum negãdo minoꝛẽ:qꝛ vnñ illoꝝ hʒ oẽm pfectionem poſſibilẽ haberi. Et argumẽtum illud ꝓcedit de pluri bus bonis que pñt poni in reꝝ nã mõ tñ adhuc ſimpit loquẽdo:ſʒ ᷣm volũtatẽ pꝛimi pꝛicipis oĩa gubernãtis in fallibilr ⁊ indefeſſe. CId n dðm negãdo ↄnñam quia ꝑſone in diuinis ſunt entia relatina.vñ pluralr in dininis pᷣdicant᷑. Deus autẽ eſt nomẽ eſſentiale. ñ cum ſit ſub ſãtiuum: nõ pot pluralr in diuinis pᷣdicari:niſi accipiẽdo deum methaphoꝛice ſine ſymbolice vnde Doc. S.ĩ pᷣ⸗ pte.q. 39 · ar.3·ſic ait:ꝙ noĩum eẽntialium q̃dã ſignificãt eſſentiã ſubſtãtiue:q̃dã vero adiectiue. lla igit᷑ noĩa que ſubſtãtine ſigniſicãt eſſentiã diuinẽ nõ pluratr pᷣdicantur de tribꝰ pſonis · Cuiꝰ ratio ẽꝛqꝛ noĩa ſubſtãtiua ſigniſicãt aligd ꝑ modũ ſße. Moĩa vero adiectiua ſignificãt aligd ꝑ modũ accidẽtis qð inheret ſbo. Sba ãt ſicnt ꝑ ſe hʒ eẽ:ita ꝑ ſe hʒ vnitatẽ vłmltitudinẽ. Uñ ⁊ ſingularitas ⁊ plnrali tas nois ſubſtãtini attẽdit᷑ vᷣm rẽ ſine foꝛmã ſignificatã ꝑ nomẽ. Accidẽtia aũt ſicut hñt eſſem ſßo: ita ex ſᷣo recipi⸗ hnt vnitatẽ ⁊ pluralitatẽ. Et iõ in adiectinis attẽdit ſingu laritas ⁊ pluralitas vᷣm ſuppoſita. In creaturis ãt nõ iue⸗ nit᷑ vna foꝛma in pluribus ſuppoſitis: niſi vnitate oꝛdinis vt foꝛma multitudinis oꝛdinate. ñ noia ſignificãtia talẽ foꝛmã ſi ſint ſubſtãtina pᷣdicant de pluribus in ſingulari: nõ ãt ſi ſint adiectiua. In diuinis aũt eſſentia dinina ſigni⸗ ſcat᷑ ꝑ modũ foꝛme.que ꝗdẽ ſimplex eſt⁊ maxime vna Mnde noĩa ſignificantia diuinã eſſentiã ſubſtãtiue ſingula riter ⁊ nõ pluralr pꝛedicant᷑ de tribꝰ ꝑſonis. ec eſt igi tur ratio quare Socratẽ Mlatonẽ ⁊ Liceronem dicimus tres hoĩes:ſʒ patrẽ ⁊ filiũ ⁊ ſpiritũ ſctũm nõ dicimꝰ tres

—

deos ſed vnũ deũ:qꝛ in tribus ſuppoſitis hůane nãe ſieut

tres bnmanitates: ſed in tribus perſonis diuinis eſt vna nã ⁊ diuina eſſentia. Denus ãt ſubſtantiue dr̃ in dininis. Tinde nõ eſt iſta ↄcedẽda. Sũt tres ꝑſone in diuinis quã rũ q̃ibet ꝑſona eſt deus · Ergo ſunt tres dei.Et ſunt tres oĩpotentes adiectiue loquẽdo. Ergo ſunt tres dii. Ibi ſp Imittit᷑ fallacia ñgure dictionis ⁊ accidẽtis: yt theologi melins nouerunt. ¶ Ad ᷓn dðm m voc. S. in de po⸗ q.3 · ar · 16.ad.I1. ꝙ;uis actio dei ſit vna ⁊ ſimplex qꝛ ẽ eius eſſentia: nõ tñ opʒ g ſitvnus tñ effectus ſʒ multi: qꝛ ex actione dinina ꝓcedit effectus vᷣm iudiciũ ſue ſapiẽtie zarbitriũ voluntatis eius. Iec ule. CAd 6n dðm ᷣm Zoc. S. vbi imediate ſupꝛa ad · ʒrn. ꝙ lʒ foꝛma diuini intellectus ſit vna tiñ ſᷣm rẽ: eſt tñ multiplex ratione ßm diuerſos reſpectus ad creaturas: ꝓut. ſcʒ intelliuntur creature diuerſimode foꝛmam diuiniitellectus imitãri⸗ ſhec ille. Contra hãc ſolntionẽ replicabat diſcipnius. Nã aut iſti reſpectus plures ſunt in ant funt ſolũ in appᷣhẽſñone ſeu ratione nr̃a. Iip ſeduit x in deo erit aliqua pluralitas:⁊ nõ ſumma i

ve vnitas · Si ⁊m jequit᷑ g deus nõꝓducit diueris crea

3

Mona

turas niſi ꝑ rõnẽ ſiue appꝛehenſionẽ noſtrã. Cicenduʒ ðm Doc. S. vbi immediate ſupꝛa ad 14n g iſti dierſi reſpectus dei ad creaturas non ſolum ſunt iitellectu nr̃œ ſʒ etiã in itellectu dinino: qbꝰ deꝰ itelligit: qꝛ itelligit tm vno qõ eſt jua eſſentia:ſed iunt in itellectu eius vt ab ipſo cognita. Sicut.n.nos itelligimus ꝙ creatura põt deũ inł tipliciter imitari:ita ⁊ hoc deus itelligit: ⁊ ꝑ ↄns itelligit diuerſos reſpectus creature ad deũ.Mec ille. C Ex qui bus etiã pʒ:ꝙ pluralitas rõnis attributalis nõ pꝛeiudicat ſummie vnitati ⁊ ſimplicitati dei:vt etiã in coꝛpoꝛe huius articuli dictũ eſt. ¶ Ad ymn dðm ꝙ ens ꝑ participationẽ reducit᷑ ad ens qð eſt ens ꝑ eſſentiã. Mõ tñ opʒ hoc ens vthuta hõ qð eſt ens ꝑ pticipationẽ ꝙ reducat ad aligd qð eſt hõ ꝑ eſſentiã:ſed ad aliud qð eſt ens ꝑ eſſentiaʒ.I. ad deũ.vlñ nõ opʒ in hac rõne tot phylateria facere cum dĩ ꝑꝑ qð vnũqðqʒ tale ⁊ illud magis: vt ſupꝛa diſputa⸗ tů eit in.⁊v. hnius.q.ꝛ. ar.⁊. Et etiã in pᷣꝰ lib.poſterioꝛum analeticoꝝ.q.iu.ar.⁊. CAd ðn dðm ꝙ vnitas ⁊ bonitas dei differuit rõne nõ ſolum rõne ex ꝑte rei rõcinãtis: ſ etiã rõne ⁊ ꝑte rei rõnabilis.nõ ꝗdẽ eſſential:ſed ᷣm di nerſuʒ moduʒ nĩmn itelligẽdi:ſicut ſatis ad lõgum diſpu/ tauimus ĩ ſfiatio.n.dr̃ multis modis vᷣm logicos. Eñ verſus. Eſt ratio diffi.virtus:oꝛatio: foꝛma: Eſt mediuʒ ratio: ꝑ qð ↄcludit᷑ ergo. CId on dðm ꝙ deus eſt om nibꝰ creaturis pꝛioꝛ pꝛioꝛitate oꝛiginis ⁊ oĩbus alijs mo⸗ dis pꝛioꝛitatis. Tamẽ nõ eſt pꝛioꝛ pꝛioꝛitate oꝛiginis per reſpectum ad illas ꝑſonas in dinims.Ilias nõ eſi filius deus:qꝛ nõ eſſet ens pꝛius omni alio ente:⁊ ſic filius non eſſet dens: vt ratio volebat. CAd 10 dðʒ ꝙ auctoꝛitas illa ꝓcedit de agentibus coꝛpoꝛalibꝰ generabilibꝰ ⁊ coꝛ⸗ ruptibilibus:nõ autem de ſubſtãtijs ummãlibus viputs de angelis. Angelus.n.non põt ꝓducere virtute ſua aliũ angelum. Ergo a foꝛtioꝛi neqʒ dens poteſt ꝓducere aliũ deum:qꝛ ʒdictionẽ ĩplicat. Unus eſt ergo pꝛincipatunʒ pꝛinceps:qui dens eſt:qui eſt benedictus in ſecula.

Cærxplicit liber dnodecimus diuine phie fʒ magiſrũ Dñicum de flandria oꝛdinis pꝛedicatoꝛum.

Impꝛeſſum Menetijs Anno dñi MLCCE. TL. die TL. Augnſti.

Kum Puilegio

defgbiklmnoporftuyy 7 quaterni pꝛeter R qui eit quinternus