— 6. ²

ui ic hntsliaue res ue fint viunete mãe ſm intelleuñ5 ¶ Quna eſuſdẽ ſcie ynto eſt ↄſierare cauſas ꝓpꝛas ali⸗ wiin nõ Vm rem:qꝛ itellectꝰ noſter ſiue agens ſiue poſibi/ cuꝰ generis: a genꝰ ipᷣm:ſicut ſcia nãlis ↄnderatpncipia mit lis de le eit imãlis· ¶·Ex quo ſequit᷑ ꝙ phrſica mathe coꝛporis nlis. Bed ſbe ſepate ſunt vles a pꝛime cauſe uin matica et mechaphyſica dr̃nt genere: qꝛ vſant circa di/ eſſendi ipſiꝰ entis. Igitur ad eãdẽ ſciaʒ ꝑtinet ↄſideratio nerſa gnẽ ſeibilia. C Infert ẽt quelibet eaꝝ eſt vnafm earum⁊ ipſus entis. .be ſene inneeseieneeſeerlem Ad Pimum*odicengan ꝙ dulereſt 4 P. pꝰ.et Rinc eſt ꝙ in.6.huiꝰelicit᷑ hec diuiſio phye ᷣm genꝰ 3— vnitas.ſ.vnitas pᷣdicationis ⁊— 1 A.75 3 in. tibidẽ patebit. Nam phyapᷣ diuidtt᷑ inphraʒ reale; Nnitas cauſalitatis. Ens ergolʒ ſit vnñ m analogiã per? odP din, ⁊ Emocinalẽ ſiue rõnalẽ. Rõnalis vo diuidit᷑ in logycã compationẽ ad ſua inferioꝛa de qbꝰ equoc epᷣdicat: hõt matcä rethorich· Sedphrarealts dindir inacu, ivninoce ↄcutrere ad cnandi habitũ vniricut nihil inn facunã xtpeoncã. ctiua diuidit inmonaſtic yco refertaligd eſſe minoce pdicati de pluribꝰqð rů eg⸗ wui noicã ⁊ politicã · factiua alt diuidit in artes mecha/ noce ↄcurrit ad generationẽ alteriꝰ. Sol. n. vnꝰ fmn ſpẽ ns ſeptẽ· Theoꝛicaſiue ſpeculauna dindit in phyſ/ et vnus mitate vninocatiis eſt qntů adpdicationẽ: eit eam mathematicã ⁊ methaphyſicã. ¶ Lõſiderandũ eſt tñ cauſa equoca gnãtiõis Soꝛtis. Et econtra medicina xxteriꝰ. ⁊.ꝙ qñ hitꝰ dir diſtingui per obaꝛnõ eſt intel⸗ põt dici canſa vniuoca ſanitatis:Iʒ analogice pᷣdicet᷑ de v 1gendi ꝙ diftinguant᷑ x drias inãles ſine accidentales duerſis medicinis. Simiti hicdicimꝰꝙ ſ rõ entis ſit eu obiectoꝝ. E ſſe. n · aĩal vei plantã accidit ſenſibili inqntuʒ cõis ⁊ ynã vᷣm analogiã qjntũ ad pꝛ edicationẽ.eſt tñ ſpe⸗ wyti hmõi. Et ideo penes hec nõ ſumit᷑ dria ſenſiuʒ. Neqʒ cialis q̃nũ ad ↄderationẽ ⁊ infoꝛmationẽ intellectus v⸗ udur ẽr intelligẽduʒ eſt ꝙ diſtinguant᷑ ꝑ df̃ias foꝛmales mãe. ninoce ↄcurrens ad generationẽ ſcie in ipſo mntellectu Whnit MWanifeſtů eſt.n. ꝙ homo etaſinꝰ df̃nt ꝑ dr̃us foꝛma⸗ poſſibili. EEtper hocpʒ nſio ad an.et.zn. CEſt wctt les nãe· nõ tñ caufant diſtinctionẽ habituũ. Meqʒ ẽt itel· ¶ ↄſderandũ ꝙ vnitas methaphyſice ex tribꝰ põt auẽdi. i.n ligendi eſt ꝙ pabirdiſtinguanr ꝑ drias foꝛmaies gene no ex parte vnitatis quã hyit partes entis in ente im ris pᷣdicamẽtalis: qꝛ angelus ⁊ homo dint genere:quia pᷣdicarioneʒ: vt dictum eii. Et ſic ibi eit vnitas analogie wru drut ſi᷑ coꝛꝛuptibile⁊ icoꝛꝛuptibile:et tñ ptinẽt ad ean ¶ ꝓpoꝛtionaia vnitati ſbi eins. Alioo ex parte termini to⸗ mnn dem fiaʒ Sed itelligendü eſt ꝙ diſtinguütur x diner⸗ tius analogie: ð eſt ſa. Et ſc iſtaſcia eſt marime vna i knn ſas drias foꝛmales alicuiꝰgeneris ſeibilis m ꝙ ſcibile: cumnpᷣma fubſtantia ſit marune ſimplex. Tertio modo ₰ ita ꝙ ſitales df̃ie foꝛmales ſimant᷑ ᷣm diuerfs rõnes ex parte ĩmeciatiõis ſubſtantiãdi vᷣm ꝙ ſhm ſubſtat ſuis porinct foꝛinales dinerſoꝝ generũ ſcibiliũ:canſant diſtinctioneʒ paſſionibꝰ. Tunc in hae ſcia eſt maioꝛ vnitas:qᷓ; in ſciũꝰ

( hn

C genericaʒ · Bi vo ſumant᷑ ſᷣm diuerſas rõnes foꝛmales tijs pticularibꝰ:qꝛ inter ens ⁊ paſiones eius eſt vnitas dvi in eiuſdẽ generis ſcibilis:caujant diſtictionẽ ſpecificã:⁊ nõ realis ⁊ dinerſitas rationis tni. Muic ſnĩe cõcoꝛdat dis

mist genericã. ¶Ex quo ſequit: ꝙ muſica ⁊ ariſmetricanon Plbertꝰ pᷣ huiꝰ ca. ʒo. ¶ Ad q̃rtũ Admitto ſolutioneʒ itsi drntgie. CLõſderãdũ eſt vlteriꝰ. ʒo. ꝙ pon dĩ in oꝛdi poſit in obijciſco. ¶Ad qutũ dicẽdũ ꝙ oœĩa methaphy iodw ne ad poſſibile qð eſt eius obm. Et ſic rõ vel ſpẽs poex ſicalia ueniũt in rõne foꝛm̃ali entis que eſt vna vnitate niu oboſmnit · Sed hit⸗ nõ ẽ niſi q̃dã qᷓlitas habilitãs potẽ⸗ analogie fm p̃dicationẽ ⁊ cõis:tñ talis rõ vniuoce ↄcur 05 1 ſiue q̃dã diſpõ po pfectina in oꝛdie ad ſuũ obiectũ rit ad caufalitatẽ ſcie: et eſt ſpecialis q̃ntuʒ ad ↄſideratio 3 u eo bir⸗ geripit ſpẽm ab obo · ũ ergo ſcia ſt quidam nem qð ſufficitad vnitatẽ ſpecicã habitis. Coloꝛneſt 4 bbitꝰ:ſequit ꝙ rònẽ ⁊ ſpẽm trahit ab obo. Sed in obo vt cõe genus;ᷣm pdicationẽ: tñ potẽtia viſina que oꝛdinat 5 z dicit Doc. S in. q. de vtutibꝰ in cõi.q.⁊. ar. 4ↄſiderat ad coloꝛeʒ tanqᷓ; ad obiectũ ꝓpꝛiũ per ipſiʒ eſt vna vni⸗ aiigd vt fœmale ⁊ aligd vmäle·Foꝛmale in obo eſt id tate ſpecifca: qꝛ lʒ coloꝛ ſt gnãlis qᷓntũ ad pᷣdicationem:

ßᷣnicuiꝰrõnẽ obin p ſe refert ad potẽtiã vel hĩtuʒ · Sed h tñ ſpecialẽ modũ imutandi viſuʒ. ¶Etl 0 entis nõ 3— fFſ mãle in obo eſt illud in quo hoc foꝛmale fundar ⁊ qðᷣ ꝑ ſit pꝛeciſa a rõne ſubſtãtie:tñ oĩa ↄueniũt in rõne entis in yeÿn ſa unch accis refert ad hitũ ſiue potẽtiã. Nerbi ga. Si loqua⸗ recto. Inrecto.n nihil eſt:qð rõneʒ entis ſubterfugere —. mun de obo po viſiue: obm eiꝰ foꝛmale eſt coloꝛ vlali poſſit. Tõueniũt ẽt in rõne iubſtãtie in obliquo.⁊ icet n· tö ö quid hmõi. nẽjntũ.n. aliqd eit coloꝛatũ in tantũ eſt vi accidens nõ ſitba:eſt tñ ipſius ſpe. t hocideo eſt: quia poſiblt ſbile · Sʒ mãle in obo viſis eſt coꝛpꝰ cui accidit coloꝛ· ens eſt cõius ᷣm voceʒ qᷓ; ſba: vt patebit. 4 hniꝰ.q.⁊. in ci CEyquo pʒ ꝙ po⸗ vel hitꝰ refert᷑ ad foꝛmalẽ rõnẽ obi ar. F.et in. ꝰ. huiꝰ. q.ʒ. ar.⁊. et. q.y. ar.3. CEt ſii dirẽ ſin— per ſe⸗⁊ ad illud qð eſt mãle ꝑ accñs. Ged illa que ſunt duin eſt ad. m. ¶Ad ſeptimũ dicendũ ꝙ dupl redu⸗ CNnie ꝑaccis nõ variant ſpẽmꝛſed ſlũ ea que ſunt ꝑſe. Ideo citur aliquid ad aliud. Vno modo ſicut inferiꝰ ad ſimmn mn hinc eſt ꝙœ mãlis dinerſitas obi nõ variat ſpẽm ſed ſolũ ſupiꝰ:vel pars ad totuʒ· Alio modo ſicut pncipiũ ad ÿn⸗

iß 4 foꝛmalis. Mna.neſt po⸗ viſiua q̃ videmꝰ lapidẽ hoiem cipiatũ icet. n · illud qð reducit᷑ ÿᷣmo modo ↄtineatur

9 ⁊celũ: que diuerſitas viſibiliũ eſt mãlis ⁊ nõ ſᷣm rõneʒ; ſub illo ad qð reduci?nõ t ſcðo modo:ſ potiꝰ ecõtra. nduit diuerſaʒ viſibilis inqᷓntũ viſibile. Nuſtus aũt differt ab Deus aũt reducitur ad ens qð eſt hic ſubiectũ:ſicut pᷣn⸗

en g olfatu Vm dr̃iaʒ ſapoꝛis ⁊ odoꝛis qᷓ ſũt per ſe ſenſibilta. cipium ad pᷣncipiatum. ¶ Ad octauũ dicendũ ꝙaliqua in ei CConſiderandj vlteriꝰ. 4v.ꝙ hĩtus;ᷣmn tria diſtinguũ cauſant potẽriaꝝ diſtinctionẽ:que tamen non cauſant di⸗ nurrxt inuit oc· B.in. q.54. are2.Mꝛimo modo ſtinctioneʒ habituus. il aliqua diſtinctionẽ habituum mn ᷣm pᷣnꝰ:ſiẽ phyſica et aſtrologia. Scðo modo vᷣm oba: canſant: que tñ nõ caufant diſtinctionẽ potẽtiax. Manife

—

we fi muſica ⁊ pſpectiua · Tertio modo vᷣm nãʒꝛſicut vtus ſium eſtn. ꝙ ens mobile ens q̃ntnʒ et ens inijntuʒ ens ⸗—

conomica ⁊ politica: qꝛ vna diſponit ad actũ ↄuenientẽ cauſant diſtinctioneʒ ſpeciñcã habituuʒ:nõ tñ potentia⸗ ne inbt nãe fingulari: ⁊ altera ad actum ↄueniẽteʒ nãe inferioꝛi. rum Pbyſica.n. et mathematica et miethaphfſica ſunt uti CEr qbꝰpʒ ꝙ methaphyſica eit ſcia vnnõ ſolum fm habitus diſtincti ſpẽet tamen ptinent ad eandem poten n pu genꝰ Fẽt ßᷣm ſpẽm. Qðn.ſit vna ʒ genꝰ pʒꝛqꝛ illa ſcia tiam Nʒ· ad intellectum. Pil verũ qð eſt obiectũ intel whng eſt vna ſm genꝰꝛq̃ vſat cinca vnuz genꝰ Weculabile⸗ vt lectus ⁊ bonũ qð eſt obiectũ voluntatis.cauſunt diſtin⸗ ſta m patuit ſupiꝰ. Sed methaphyſica eſt hmõi.vᷣſat.n. eiꝰcõ ctionem potentiaꝝ: et ramen ptinent ad vnuʒ habituʒ:in jmiſt ſideratio circz abſtracta a mã fm eſſe ⁊ intellecuʒ. ð qjntuʒ ↄueniũt in yna rõne fonnali cõſiderandi. Id hoe n ẽtſit vna fm ſpẽm pʒ: Oꝛ illa ſcia eſt vna ᷓᷣm ſpẽm:que eniʒ ꝙ aliqua obiecta poſſint cauſare diſtinctionem po⸗„— M 2iderat aligd gen⸗ ſeibile fin vnã rõnẽ foꝛmaleʒ. Sed teniiãꝝ:requiritur ꝙ habeant diuerſas rationes fonna u methaphyſica eſt hmði. Lõſiderat.n. œĩa inq̃ntũ ↄueni⸗ les genericas imutandi potentias Verum ergo ĩmnta le mi unrin ratione entis: vt poſtea patebit. L4.q.y.ar. po inteſlectũ ſᷣmn ꝙʒ ſuſcipitur in intellectu. Sed bonum nõ 0 CæEt lʒ hec triplex ↄſideratio ptineat ad methaphyſicã imutat voluntateʒ fᷣm ꝙ ſuſcipitun in voluntate:ſed ðᷣm vʒ. lideratio Pmaꝝ cauſaꝝ et ↄſideratio maxime vliuð g voluntas tendit in bonum: qui ſunt modi oppoſiti: e— maxume abſtractoꝝ a mãnihilominus dinc eſt g veruz eit in intellectu et bonum in re: vt ꝓʒ Lec.. et yſica

fᷣ wa. Dð ꝓbat Doc. S.ipnti lectiõe. cðhuius. Id bœ auteʒ ꝙ aliqua obiecta poſſint cauſareco. ð.

n