„„ v
6 ——
———
Cubi ſupꝛa in Poc. S. in pꝛologo umpertinẽter ibi. dec aũt triplex ↄſideratio. ₰ 8 D quartum ꝙ metheꝰnõ ſit ſci —— vnaß pies · D ſcie accipiũt vntatẽ ab obo⸗ Lec. 41.et 5 poſt?. Sʒ ſbmn huiꝰſcie qð eſt enenon eſt co.ꝓo. nũ: vtpʒ·ꝓ Puio. Ergo hec ſcia nõ eit vna · C Sʒ; di⸗ Lcc. pa. ct cebat aduerſuriꝰ: ꝙ lʒ eñs nõ ſi vnũ vnitate vniuocatio co·⁊. nis:eſt tñ vni vnitate analogie · ¶ Contra · aioꝛ d ec vnitas in cã qᷓ; in effectu. Si ergo ens ſit vnum vnitate analogie:ſeqt᷑ ꝙ hec ſcia ſolum ſit vna vnitate analogie·
Dð eſt falſuʒ:qꝛ nullũ analogũ pont᷑ in pᷣdicamẽto. S
methe ců ſit habitus: ponit in pᷣ ſpẽ q̃litaris. Jgu ⁊c·
¶CSed dicebat ꝙ ſufficit ꝙ maioꝛ ſit vnitãs vtualis in
cã: nõ tñ foꝛmalis. ¶ Lontra. Effectꝰ qlibet ꝓfectꝰ ĩ ſpe⸗
hʒ cãm vniuocã cũ qua hʒ ↄuemẽtiã foꝛmalẽ. Sol. nnõ
põt ꝑ ſe gnãre hoieʒ. Bed methaphyca cuʒ ſit ꝑfectiſſi⸗
mus hitus: eit ꝑfecta ᷣm ſpẽm:et vns vnitate foꝛnali. Ergo ſeqt᷑ ꝙ cã vnitatis eiꝰ dʒ eſſe vna foꝛmak. Mon
ergo reqrit᷑ ſolũ vniað vtualis in obo: ſed ẽt foꝛmalis.
E ꝛ.lla ſcia nõ di eſẽ vna fm genß diuerſa⸗ que
Acc.. et Iſiderat ea que ad vnũ genꝰ nõ reducunt᷑: vt pʒpᷣ po⸗ co.ꝓo. terioꝝ: et vt ꝓbat oc. S. ſup Voecio de trinitatèẽ.. Far.p. ed methapb vca eſt de bis que nõ pfit reduet ad vnũj genꝰvʒ · de deo ⁊ de creaturis ⁊ de trã cẽdẽti⸗ bus: que ad vnũ genꝰ reduc nò pnt. Igit᷑ methaphyſi⸗
ca nð eit ſcia vna ᷣm genꝰ. Et ꝑ ↄns nec fm ſpẽm: quis
Lect.ʒo. ct quecũqʒ dint gnẽ: dr̃nt ſpẽxt pʒ. Fohuiꝰ. ¶ Sed dice co 4. bat ꝙ lʒ illa que methaphyſica ↄſiderat nõ reducant᷑ ad ynũ genꝰpᷣdicamẽtale:reducunt᷑ ti ad vnũ genꝰ ſcibile·
vʒad ens. ¶ Sed ↄtra. Mla nõ reducunt ad vnũ genꝰ ſcibile:que hõ uemũtĩ vna rõne foꝛnnali illi? generis.
Sed deus ⁊ creatura: ſili et. x pdicamẽta nõ ↄueniũt in
yna rõne foꝛmali ipſiꝰentis. Tum pᷣ qʒ non eſt dabilis
talis rõ entis pᷣciſa a rõne ipſiꝰ ſpe:ᷣᷣm oc. S · vt pꝛo⸗
babit᷑ inferiꝰ in. 40.q.⁊. ar. z0. ⁊.. Et ſic ꝓpꝛia rõ en⸗
tis eſt rõ ſbe. Sʒ ÿpᷣdicamẽtã nõ ↄueniũt in rõne ſbe:cu
acciitia nõ ſint entia ꝑ ſe exitia. Tum ſchoꝛqꝛ ſieſſet da⸗
bilis vna rõ entis que ſignificaret qd cõe oĩbꝰ pᷣdicamẽ⸗
tis: ip̃m ens pᷣdicaret᷑ de· x. pᷣdicaniẽtis fᷣm vnũ nomen Lec. p. et x vnz ronẽ. Et p ↄñs vniuoce. qð ẽ ↄtra phm. 40 huiꝰ⸗ co ¶Sed dicebat ꝙ illa rõ entis eſt vna vnitate analogie: ſiẽ ⁊ ip̃m ens.Et hoc ſufficit. ¶ Lontra. Mla rò cum ſit cõis.x.pᷣdicamẽtis nõð eſt ſpãlis: ſed cõis. Sedad vnlta
tem ſpeciſicã alicuiꝰ ſcie regrit᷑ ꝙ ↄſiderata in illa ſciẽtia
uenist in rõne ſpãli generis ſcibilis · Alias cẽs ſcĩe eẽnt
vna. Ergo ſaltẽ meth nõ eſt vna vnitate ſpeciſica:ſʒ ſo⸗
luz m genꝰ. ¶ð 3ꝰ· Si cia ↄſiderata ĩ hac ſcia reduce
rent ad rõnẽ foꝛmalẽ entis:ſequeret᷑ ꝙ deců ↄideret
Lcct. y. ct in hac ſcia: vt pʒ·i⁊ Huiꝰ reduceret᷑ ad rõnt entis. Etp co·⁊ ¶ hs ↄtineret iib ente. Et ſic ens eſſet pfect/et pꝛideo Lectõ.6.ct que ſunt incõuenẽtia. Ergo ⁊ illð ex qͥ ſeqt. CP4 co3⸗ Maioꝛ regrit dria obox àd diuerſificaniiũ potẽtias qð; hitꝰ: vt dicit Poc. S.in plibꝰlocis Bed vexꝝ ⁊ bonum
cauſant diuerſas potẽtias: qꝛ veꝝ eſt obm itellectꝰ ⁊ bo
ninn volütatis:que ſunt diuerſe potẽtie. Ergo vernʒ ⁊
bonũ caufant diuerſos habitꝰ. Cũ ergo vexꝝ ⁊ bonũ cõ⸗
ſiderent᷑ in methaphyſica:ſeqt᷑ ꝙ methaphyſica nõ erit
vnpitꝰ ſʒ ples:ſiẽ itellectꝰ ⁊ volũtas ſunt ples potẽtie.
Cpᷣ Scie ſecant᷑ quẽadmodũ ⁊ res ð qbꝰ ſũt·zr. ð Lec.iz. et zia. Sʒ ens diuidit᷑ ꝑ acti ⁊ porẽtiã et ꝑ vñũ ⁊ multa: co · zð · etꝑ Wan ⁊ accis: que grie dr̃nt. Segt᷑ ergo ꝙ metha⸗ phyſica diuidit᷑ in ples ſcias. Et ſic nõ erit vna · NSed
dicebat ꝙ methaphyſica ↄtinet ſub ſe ples ſcias nůũero
—
diſtictas. nõ tñ·ſpẽ.¶Contra. Jmpoſſibile eſt pla acci⸗
dẽtia einſcẽ ſpẽi ſimul eſſe in eodẽ ſbᷣo. Gʒ ille ples ſcie
que ſunt de diuerſis ↄclonibꝰmethaphyſicalib ꝰꝛpñt eẽ in eodẽ ſboꝛ vt de ſe manifeſtuʒ eſt. Igit᷑ ſi drnt nůero: drnt ſpẽ.Et ſie methapbyſica nõ erit vna ynitate ſpecif ca. Sed dicebat ſcðo ꝙ ille ſecie dinerſaꝝ ↄcluſionu
methaphyſicaliũ df̃nt ſpẽ:ſʒ ↄueniũt genere. ¶MLõtra. Impoſbile eit pla accitia ſpecie diſtincta ⁊ eiuſdẽ ge⸗
—————
neris:eſe ſimul in eodẽ ſpo:ꝙꝛ eů illa que ſpẽ dr̃nr foꝛ⸗ maliter dr̃ant: duo foꝛmali oppoſita eſſent i eoce; ſil⸗ qð eſt ↄtra pᷣmũ pncipiũ · Sed diuerſaꝝ ↄcluſionũ.imo oiuz ↄcluſionũ methaphyſicaliuʒ ſcie põt eſſe actu ⁊ ü⸗ nui in eodẽ intellectu· rgo nõ differũt ſ pẽ. Nel ſi diffe runt ſpẽ: dr̃nt etã genere. Et ſi metaphyſica no erit vna nec ſpẽ nec genẽ. ¶Põ Dieꝑ qjs diuidit᷑ ſta. vcoꝛpoꝛeũ ⁊ incoꝛpoꝛeü: plus vel altẽ tantũ differũt: ſiẽ driẽ qbꝰ diuidit᷑ ſpeculabile. vʒ · ꝑ abſtracti a ind et nõ abſtractuʒ. Sed drie ſpeculabiliũ cauſant diſtinctio nem generic ſciaꝝ: vt ꝓbat Poc. P·ſuper Poetio de trinitate.q.y.ar. pᷣo. Ergo coꝛpoꝛeũ et incoꝛpoꝛeuʒ cau ſant diſtinctionẽ genericã ſciax. Sed methapbyſica cõi derat de his: vt pʒ.0.80.et. 20.et ·. hutꝰ. Jit metha phyſica nõ eſt vnã ᷣm genꝰ. C 7 Sl methaphyſica eiſer vna ſcia: vel ergo eſſet vna ſimplex qjlitas: vel qua litas aggregata ex ſpecie itelligibili ⁊ lumine intellectꝰ agẽtis: vt alig ponũt. Mõ ſcõinq ſic eſſet ens ꝑ accñs. Er ꝑ ↄñs nõ poneret᷑ in vno pᷣdicammẽto ſed i diuerſis. Meqʒ pᷣn:qꝛ hñs ſciam vmꝰ ↄclonis in ethaphyſicalis: ptret totã methaphyſicã: cuʒ ſimplex foꝛma vbi eſt: ibi totat: eſt:qꝛ eit indiuiſibilis. ʒ hoc eſt falſuʒ. Mot. n qʒ ſcire aliqs ↄclones eiꝰ:reliqs ignoꝛatns· p expien nias manifeſtũ eſt. Relingt᷑ ergo ꝙ methaphrſica nõẽ vna ſcia vel vnꝰ hit?. ¶ Sedꝰ eſt phus ꝗq tractat de eà tanq; de vna ſcia. Similiter Doc. S * dicendũ aʒ aſſerere v Reſpondeo dent᷑ ꝙ echaphrſc eſt ſcia vna: vnitate analogie: ſit ens qð eſt eiꝰ obm. ¶ᷓ hoc nõð poõt ſtars: Nꝛ nullũ analogũ cũ nõ ſit qd vnũ eſſentia uter ponit᷑ in pdicamẽto: vt tactũ eit in argumẽtis. Sed methaphyſica cũ ſit ſcia ⁊ hitꝰ et ẽt hitꝰ realis: ab oĩbus ponit᷑ in ÿᷣma ſpẽ q̃litatis. Igit᷑ xẽ̃.¶⁰ Alij vo dicunt: ꝙ mechaphyſica eſt ſcin vna vnitnte vniuocatiõis: ſed ſic ſo jum eſt vna m genꝰꝛ⁊ nõ vnitate ſpecifica. ¶ Bʒ hoc ẽt nõ põt ſtare: Eꝛ illud qð pᷣdicat᷑ ĩimediate de plibus differẽtibꝰ nñero in eo ꝙ ꝗʒd.eit ſpẽs. S; methaphvſics eſt hmõi:qꝛ ĩmediate pᷣdicat de methaphyſica Boꝛtis ⁊Platonis qne differũt nũero. Jgitur eſt vna vnitate ſpecica. CIlij vo diyerũt: ꝙ eſt ſcĩa vna vnitate ſpeci ſica: ſʒ tñ ↄtinet ſub ſe ples m ethaphyſicas nüero eſſen⸗ tiali diſtinctas: et ᷣm ꝙ diuerſe ſunt ↄclones in metha⸗ phyſica: ſic diuerſe erũt ſcie. ¶ Bʒ boc ẽt nõ põt ſtare: ppter cãm in argumentis tactamn:qꝛ impoſſibile eit ꝙw plura accidẽtia eindem ſpeciei:ſint ſimul in eodeʒ ſpo. Fed ↄſtat ꝙ fimul vnhomo põt hẽre ſcĩas diuerfarus ↄcluſionũ methaphyſicaliuʒ Jgit ac̃. CEnde verius dicendũ eſt: ꝙ methaphyſica eit ſcia vna vnitate ſpeci⸗ ſica. ¶ Mꝛo cuius declaratione ↄſideranduʒ eſt pᷣꝰ m ocS. ſuper Poetio de trinitate.q.y ar.ÿᷣꝰꝙ diſtin ctio ſcientiaꝝ ſᷣm genus vel etiam earunn diuerſicas: at⸗ tendenda eſtpenes diuerſitatem vel vnitatem generis ſcibilis:fᷣmn ꝙ ſcibile taꝙ omnes ſcientie ſunt eedem Fm genus:quarum obiecta reducuntur ad idem genus ſcibie. Et ilie ſcientie differunt genere: quarum obie⸗ cta non ſunt reducibilia ad idem genus ſubiectuʒ ſed ad diuerſa. Et quia genus obiectum ſcientiarum ſpeculati uarmn:eſt ſpeculabile inq̃ntuʒ ſpeculabile: ideo ſciẽtie ſpeculatine diſtinguũtur vᷣm genus yᷣm diuerfa genera ſpeculabilium. CEſt autem triplex genus ſpeculablle: Nt ibidem ſubdit et pßns imuit. s uiꝰ. Wam quoddã Te. L.d eſt eoꝛnmn que dependent a materia vᷣm eſſe et intelle/ co·? ctum:ſicut entia naturalia: in quoꝛuʒ diffinitionibus po nitur materia ſenſibilis: vt pʒ·et· huius. de qbus TI. eſt phyſica. Iliud eſt genus ſpeculabilum que depen/ Te. t dent a materia vᷣm eſſe ⁊ non;m intellectum:ſicut illa coj in quoꝛinn diffinitionibns nõ ponitur materia ſenſibilis neqʒ cõis neqʒ ſignata:de quibus eſt mathematica. Ali⸗ ud eſt genus ſpeculabiliumn que nullo modo dependẽt a materia:neqʒ vᷣm eſſe neq; vᷣm intellectum ex pare rei cognite: ſicut deus ⁊ ſubſtantie ſeparate de quibus eſt meth.Mõ ẽ aũt poſibile ꝙ it 4 ngenꝰpeculabiliũ aꝙ
mm* —


