Druckschrift 
Questiones super. xii. libros Methaphisice / a. R. Magistri Dominici de Flandria ordinis predicatorum
Einzelbild herunterladen

v

6

Cubi ſupꝛa in Poc. S. in pꝛologo umpertinẽter ibi. dec aũt triplex ↄſideratio. 8 D quartum metheꝰnõ ſit ſci vnaß pies · D ſcie accipiũt vntatẽ ab obo⸗ Lec. 41.et 5 poſt?. ſbmn huiꝰſcie eſt enenon eſt co.ꝓo.: vtpʒ·ꝓ Puio. Ergo hec ſcia eit vna · C; di⸗ Lcc. pa. ct cebat aduerſuriꝰ: eñs ſi vnũ vnitate vniuocatio co·⁊. nis:eſt vni vnitate analogie · Contra · aioꝛ d ec vnitas in qᷓ; in effectu. Si ergo ens ſit vnum vnitate analogie:ſeqt᷑ hec ſcia ſolum ſit vna vnitate analogie·

eſt falſuʒ:qꝛ nullũ analogũ pont᷑ in pᷣdicamẽto. S

methe ſit habitus: ponit in pᷣ ſpẽ q̃litaris. Jgu ⁊c·

¶CSed dicebat ſufficit maioꝛ ſit vnitãs vtualis in

: foꝛmalis. Lontra. Effectꝰ qlibet ꝓfectꝰ ĩ ſpe⸗

cãm vniuocã qua ↄuemẽtiã foꝛmalẽ. Sol. nnõ

põt ſe gnãre hoieʒ. Bed methaphyca cuʒ ſit ꝑfectiſſi⸗

mus hitus: eit ꝑfecta ᷣm ſpẽm:et vns vnitate foꝛnali. Ergo ſeqt᷑ vnitatis eiꝰ eſſe vna foꝛmak. Mon

ergo reqrit᷑ ſolũ vniað vtualis in obo: ſed ẽt foꝛmalis.

E.lla ſcia di eſẽ vna fm genß diuerſa⸗ que

Acc.. et Iſiderat ea que ad vnũ genꝰ reducunt᷑: vt pʒpᷣ po⸗ co.ꝓo. terioꝝ: et vt ꝓbat oc. S. ſup Voecio de trinitatèẽ.. Far.p. ed methapb vca eſt de bis que pfit reduet ad vnũj genꝰvʒ · de deo de creaturis de trã cẽdẽti⸗ bus: que ad vnũ genꝰ reduc pnt. Igit᷑ methaphyſi⸗

ca eit ſcia vna ᷣm genꝰ. Et ↄns nec fm ſpẽm: quis

Lect.ʒo. ct quecũqʒ dint gnẽ: dr̃nt ſpẽxt. Fohuiꝰ. Sed dice co 4. bat illa que methaphyſica ↄſiderat reducant᷑ ad ynũ genꝰpᷣdicamẽtale:reducunt᷑ ti ad vnũ genꝰ ſcibile·

vʒad ens. Sed ↄtra. Mla reducunt ad vnũ genꝰ ſcibile:que uemũtĩ vna rõne foꝛnnali illi? generis.

Sed deus creatura: ſili et. x pdicamẽta ↄueniũt in

yna rõne foꝛmali ipſiꝰentis. Tum pᷣ non eſt dabilis

talis entis pᷣciſa a rõne ipſiꝰ ſpe:ᷣᷣm oc. S · vt pꝛo⸗

babit᷑ inferiꝰ in. 40.q.. ar. z0... Et ſic ꝓpꝛia en⸗

tis eſt ſbe. ÿpᷣdicamẽtã ↄueniũt in rõne ſbe:cu

acciitia ſint entia ſe exitia. Tum ſchoꝛqꝛ ſieſſet da⸗

bilis vna entis que ſignificaret qd cõe oĩbꝰ pᷣdicamẽ⸗

tis: ip̃m ens pᷣdicaret᷑ de· x. pᷣdicaniẽtis fᷣm vnũ nomen Lec. p. et x vnz ronẽ. Et p ↄñs vniuoce. ↄtra phm. 40 huiꝰ⸗ co ¶Sed dicebat illa entis eſt vna vnitate analogie: ſiẽ ip̃m ens.Et hoc ſufficit. Lontra. Mla cum ſit cõis.x.pᷣdicamẽtis nõð eſt ſpãlis: ſed cõis. Sedad vnlta

tem ſpeciſicã alicuiꝰ ſcie regrit᷑ ↄſiderata in illa ſciẽtia

uenist in rõne ſpãli generis ſcibilis · Alias cẽs ſcĩe eẽnt

vna. Ergo ſaltẽ meth eſt vna vnitate ſpeciſica:ſʒ ſo⸗

luz m genꝰ. ¶ð 3ꝰ· Si cia ↄſiderata ĩ hac ſcia reduce

rent ad rõnẽ foꝛmalẽ entis:ſequeret᷑ deců ↄideret

Lcct. y. ct in hac ſcia: vt pʒ·i⁊ Huiꝰ reduceret᷑ ad rõnt entis. Etp co·⁊ hs ↄtineret iib ente. Et ſic ens eſſet pfect/et pꝛideo Lectõ.6.ct que ſunt incõuenẽtia. Ergo illð ex ſeqt. CP4 co3⸗ Maioꝛ regrit dria obox àd diuerſificaniiũ potẽtias; hitꝰ: vt dicit Poc. S.in plibꝰlocis Bed vexꝝ bonum

cauſant diuerſas potẽtias: qꝛ veꝝ eſt obm itellectꝰ bo

ninn volütatis:que ſunt diuerſe potẽtie. Ergo vernʒ

bonũ caufant diuerſos habitꝰ. ergo vexꝝ bonũ cõ⸗

ſiderent᷑ in methaphyſica:ſeqt᷑ methaphyſica erit

vnpitꝰ ſʒ ples:ſiẽ itellectꝰ volũtas ſunt ples potẽtie.

Cpᷣ Scie ſecant᷑ quẽadmodũ res ð qbꝰ ſũt·zr. ð Lec.iz. et zia. ens diuidit᷑ acti porẽtiã et vñũ multa: co · · etꝑ Wan accis: que grie dr̃nt. Segt᷑ ergo metha⸗ phyſica diuidit᷑ in ples ſcias. Et ſic erit vna · NSed

dicebat methaphyſica ↄtinet ſub ſe ples ſcias nůũero

diſtictas. tñ·ſpẽ.¶Contra. Jmpoſſibile eſt pla acci⸗

dẽtia einſcẽ ſpẽi ſimul eſſe in eodẽ ſbᷣo. ille ples ſcie

que ſunt de diuerſis ↄclonibꝰmethaphyſicalib ꝰꝛpñt eẽ in eodẽ ſboꝛ vt de ſe manifeſtuʒ eſt. Igit᷑ ſi drnt nůero: drnt ſpẽ.Et ſie methapbyſica erit vna ynitate ſpecif ca. Sed dicebat ſcðo ille ſecie dinerſaꝝ ↄcluſionu

methaphyſicaliũ df̃nt ſpẽ:ſʒ ↄueniũt genere. ¶MLõtra. Impoſbile eit pla accitia ſpecie diſtincta eiuſdẽ ge⸗

neris:eſe ſimul in eodẽ ſpo:ꝙꝛ illa que ſpẽ dr̃nr foꝛ⸗ maliter dr̃ant: duo foꝛmali oppoſita eſſent i eoce; ſil⸗ eſt ↄtra pᷣmũ pncipiũ · Sed diuerſaꝝ ↄcluſionũ.imo oiuz ↄcluſionũ methaphyſicaliuʒ ſcie põt eſſe actu ü⸗ nui in eodẽ intellectu· rgo differũt ſ pẽ. Nel ſi diffe runt ſpẽ: dr̃nt etã genere. Et ſi metaphyſica no erit vna nec ſpẽ nec genẽ. ¶Põ Dieꝑ qjs diuidit᷑ ſta. vcoꝛpoꝛeũ incoꝛpoꝛeü: plus vel altẽ tantũ differũt: ſiẽ driẽ qbꝰ diuidit᷑ ſpeculabile. · abſtracti a ind et abſtractuʒ. Sed drie ſpeculabiliũ cauſant diſtinctio nem generic ſciaꝝ: vt ꝓbat Poc. P·ſuper Poetio de trinitate.q.y.ar. pᷣo. Ergo coꝛpoꝛeũ et incoꝛpoꝛeuʒ cau ſant diſtinctionẽ genericã ſciax. Sed methapbyſica cõi derat de his: vt.0.80.et. 20.et ·. hutꝰ. Jit metha phyſica eſt vnã ᷣm genꝰ. C 7 Sl methaphyſica eiſer vna ſcia: vel ergo eſſet vna ſimplex qjlitas: vel qua litas aggregata ex ſpecie itelligibili lumine intellectꝰ agẽtis: vt alig ponũt. ſcõinq ſic eſſet ens accñs. Er ↄñs poneret᷑ in vno pᷣdicammẽto ſed i diuerſis. Meqʒ pᷣn:qꝛ hñs ſciam vmꝰ ↄclonis in ethaphyſicalis: ptret totã methaphyſicã: cuʒ ſimplex foꝛma vbi eſt: ibi totat: eſt:qꝛ eit indiuiſibilis. ʒ hoc eſt falſuʒ. Mot. n ſcire aliqs ↄclones eiꝰ:reliqs ignoꝛatns· p expien nias manifeſtũ eſt. Relingt᷑ ergo methaphrſica nõẽ vna ſcia vel vnꝰ hit?. Sedꝰ eſt phus ꝗq tractat de tanq; de vna ſcia. Similiter Doc. S * dicendũ aſſerere v Reſpondeo dent᷑ echaphrſc eſt ſcia vna: vnitate analogie: ſit ens eſt eiꝰ obm. ¶ᷓ hoc nõð poõt ſtars: Nꝛ nullũ analogũ ſit qd vnũ eſſentia uter ponit᷑ in pdicamẽto: vt tactũ eit in argumẽtis. Sed methaphyſica ſit ſcia hitꝰ et ẽt hitꝰ realis: ab oĩbus ponit᷑ in ÿᷣma ſpẽ q̃litatis. Igit᷑ xẽ̃.¶⁰ Alij vo dicunt: mechaphyſica eſt ſcin vna vnitnte vniuocatiõis: ſed ſic ſo jum eſt vna m genꝰꝛ⁊ vnitate ſpecifica. hoc ẽt põt ſtare: Eꝛ illud pᷣdicat᷑ ĩimediate de plibus differẽtibꝰ nñero in eo ꝗʒd.eit ſpẽs. S; methaphvſics eſt hmõi:qꝛ ĩmediate pᷣdicat de methaphyſica Boꝛtis ⁊Platonis qne differũt nũero. Jgitur eſt vna vnitate ſpecica. CIlij vo diyerũt: eſt ſcĩa vna vnitate ſpeci ſica: ſʒ ↄtinet ſub ſe ples m ethaphyſicas nüero eſſen⸗ tiali diſtinctas: et ᷣm diuerſe ſunt ↄclones in metha⸗ phyſica: ſic diuerſe erũt ſcie. boc ẽt põt ſtare: ppter cãm in argumentis tactamn:qꝛ impoſſibile eit ꝙw plura accidẽtia eindem ſpeciei:ſint ſimul in eodeʒ ſpo. Fed ↄſtat fimul vnhomo põt hẽre ſcĩas diuerfarus ↄcluſionũ methaphyſicaliuʒ Jgit ac̃. CEnde verius dicendũ eſt: methaphyſica eit ſcia vna vnitate ſpeci⸗ ſica. Mꝛo cuius declaratione ↄſideranduʒ eſt pᷣꝰ m ocS. ſuper Poetio de trinitate.q.y ar.ÿᷣꝰꝙ diſtin ctio ſcientiaꝝ ſᷣm genus vel etiam earunn diuerſicas: at⸗ tendenda eſtpenes diuerſitatem vel vnitatem generis ſcibilis:fᷣmn ſcibile taꝙ omnes ſcientie ſunt eedem Fm genus:quarum obiecta reducuntur ad idem genus ſcibie. Et ilie ſcientie differunt genere: quarum obie⸗ cta non ſunt reducibilia ad idem genus ſubiectuʒ ſed ad diuerſa. Et quia genus obiectum ſcientiarum ſpeculati uarmn:eſt ſpeculabile inq̃ntuʒ ſpeculabile: ideo ſciẽtie ſpeculatine diſtinguũtur vᷣm genus yᷣm diuerfa genera ſpeculabilium. CEſt autem triplex genus ſpeculablle: Nt ibidem ſubdit et pßns imuit. s uiꝰ. Wam quoddã Te. L.d eſt eoꝛnmn que dependent a materia vᷣm eſſe et intelle/ co·? ctum:ſicut entia naturalia: in quoꝛuʒ diffinitionibus po nitur materia ſenſibilis: vt pʒ·et· huius. de qbus TI. eſt phyſica. Iliud eſt genus ſpeculabilum que depen/ Te. t dent a materia vᷣm eſſe non;m intellectum:ſicut illa coj in quoꝛinn diffinitionibns ponitur materia ſenſibilis neqʒ cõis neqʒ ſignata:de quibus eſt mathematica. Ali⸗ ud eſt genus ſpeculabiliumn que nullo modo dependẽt a materia:neqʒ vᷣm eſſe neq; vᷣm intellectum ex pare rei cognite: ſicut deus ſubſtantie ſeparate de quibus eſt meth. aũt poſibile it 4 ngenꝰpeculabiliũ aꝙ

mm*