to ſermo ꝓlõgatur p ſimilitudines ⁊ naturalia Verbigr̃a· poſito ꝙ ĩn themate vł in aliqᷓ alia au toitate ſermõis diceret?de dilectõe dei quõ ðs ſit diligẽdꝰ.tũc pᷣdicatoe dilatare pᷣt ſermonẽ p aliað naturale vt p iſtud naturale eſt omm crea rure ſuos pntes dilige⸗ Quãtomagis ⁊ nos de⸗ bemꝰdilige deũ ex qnaturale eſt nobis dilige? Pntes · igit'a foecioꝛi debemꝰdili ge iſtũ a q pa rẽtes nri ⁊ nos venimꝰ Stiã pᷣt fieri Plõgacio ſermðis ꝑ ſikitudines Verbigia · poſito ꝙ in aliqᷓ Pte ſermõis ioq̃t? de dꝛlectõe ꝓximi ⁊ de eiꝰc Pacõe Tũc poſſu aſſumeꝰ ſilitudinẽ ab iſtis iræõ⸗ nabilibꝰ videlicet ſceoffis Plam qñ vna clamat oẽs dcureũt ad ſubuemẽõdũ ſibi St ſi hoc faciũt ammalia iræõnalia. igit? a foꝛcioei nos rõnales debẽꝰꝙximis nfis dpati ⁊ ip̃is ſuhueme cpe ne⸗ ceſſitatis Sic ſili mõ pᷣt ßᷣ mo dilatari in alijs ſi⸗ Sexto ꝓlõgat?ſermo ꝑ aſi; militudimbꝰ cõm oppoſiti videlʒ corectõm. Itẽ circa aſiᷓcõᷣm oppoſiti dicat? quõ aliqᷓ faci⸗ unt Oppoſito mõ · id eſt nõ ſicut merito debeeet kieri ã dñs ðs aptꝰ eiꝰ bom̃tatẽ ꝙᷓ; nobis oñdit in creacõe renocacõe ⁊ redẽpc õe hz ſe circa nos ſicut bonus pr̃ ad filios ſuos · q⸗ reſpicit nos in ommbꝰncẽijs ⁊ reuocat nos ad ſe pplura ⁊ di uerſa · vr tĩ poſſũꝰ accedeꝰ ad eũ ⁊ vitã eternã poſſideetꝰnõ facit qptꝰſe · cũ em̃ ſibijp̃i ſufficit ß ex mera bom̃tate ꝓptꝰ qᷓ; merito graeũactões

deberẽt fieri · cũ dño deo mhil magis diſplicet

q intituꝰ Vbi em̃ eſt ingtituꝰ.ibi gra acceſſũ ñ adimnuenit · nlocũ hʒ qe merita diſſpat bñficia pdit. fontẽ miſericoedie exſiccat ·⁊ dies gr̃e ob⸗ ſtruit · Et ſᷓficaooppoſita hʒ ſe ſub foꝛma coere

auroeitate a qᷓ thema eſt digæeſſum. Ouin

—„— m— —————