Ande nouus Cato. Erige rem iuſtã ſi non cupis inde repulſam RNon eſt donandũ quidquid ſtat iure negandũ.

In dubijs non cito diffinias. quẽ tu nõ noſcis pꝛeferrei g̃a quos noſcis Ignotũ tibi tu noli pꝛeponere notis i. noti ſunt.i.expientia certa.i.cognoſcũt᷑ noticia caſuali

Cognita indicio conſtãt incognita caſu

Humani cõuictus moꝛes ambiguos diligẽter attendẽs ꝑer⸗

facile erperit᷑: ꝙ pẽſata hñane mutabilitatis naturg: iuxta ſapien tem nõ eſt credendũ omni ſpũi·nõ virtutes ſe eſſe vicia menti⸗ untur. Equidem fallaci ↄmercio hediꝓ agniſtamaraꝓ dulcibꝰ

⁊ turpiaꝓ honeſtis frequẽtius ꝓpinant᷑. Quamobꝛẽ ut fallacie

latibulũ incaute dubietatis paralogiſino euitet᷑ faciliꝰ: ⁊ cautiꝰ declinet᷑ expientia duce que cenſet᷑ optima reꝝ interpres nñqᷓ;

certioꝛa poſtponant᷑ dubijs · ne deterioꝛa cõtingãt releuato euẽ tus pꝛoſperioꝛis applauſu. Cognita iudicio cõſtant incognita

caſu. Ande nouus Cato Cognita pꝛiuatis nunqᷓ; vos anteferatis Mam pꝛiuata ſedent extranea caſibus herent

De noſtre moꝛtalitatis incertitudine.

qꝛ ſubito mutat᷑ de gaudio in triſticiã de bono in malũ

Cũ dubia incertis verſetur vita perichs

ꝓ merito magno ſi bñ viteris vitã vniꝰ diei q̃ ad labvꝛẽ naſcimur

Pꝛo lucrotibi pone diẽ quicũqʒ laboꝛas

Beneralis hũane neceſſitatis calamitas a ꝓte plaſtoꝝ crimi nibus deriuata:nos in funiculuʒ duplicis neceſſitatis includit Nã rõis iudiciũ ignoꝛãtie tenebꝛis nitit᷑ offuſcare. ⁊ multipli⸗ cis egeſtatis miſerijs valitudinẽ coꝛpis intercludit. Cui moꝛlo

duplici duobus remedijs cõucniẽter occurrimus. videlicct er⸗

ercitao animo ꝑer ſtudioꝝ ſollicitudinem:ignoꝛãtic cecitatem depellimꝰ et diſcrete circũſectõis cautelq coꝛꝑalis vite neceſ

ſequat᷑. Sed recte diſcretõis eramine amiciciã· iniquitatis nõ li garilegibus diligẽter attẽdat ne ob hoc detere virtutis pꝛiuile gijs derogari. Mam ſtultum eſt petere quod poſſet iure negari⸗

alig hiii giſi tur an Ccle hoc

vni ke

id:

zu bun vtch uoq Moꝛi