——— ——

—

S

——

Bemoꝛia moꝛtis

penetrauerũt foꝛamẽ nucis capaꝝ efficientes.ilo magnã penã eſſe do⸗

loꝛis ꝓteſtante clamoꝛe. Hoc inqͥt moꝛtuus erit tibiqᷓdiu vixeris ⁊ pe nay meaꝝ graue documentũ.⁊ niſi neglexeris ſalutis tue ſingulare mo numentũ · VMade&ᷓ dum licet muta habitũ ſimul? animũ. ⁊ eſto mona chus redonis apuq ſc Welaniũ. Lunq; viuus ad hoc rñdere nollet · moꝛtuus eñ oculi vigoꝛe ꝑſtringens. Si dubitas inqͥt cõuerti miſer. le geirãs iſtas. Et hot dicens manũ ptendit terris notis inſcriptã.qui⸗ bus ſarhanas ⁊ om̃e ſatelliciũ infernoꝝ onini eccleſiaſtico cetui gr̃as de tartaro emitteb ãt. Qð cum ip̃rin nullo ſuis voluptatib deeſſent. tiñ̃ numerũ ſubditarũ animaꝝ peterent᷑ ad inferna deſcendere pᷣdicationis incuria q̃ntum nunqᷓ; viderant retroacts ſecula. Ndis dictis loquentis aſpectus diſparuit. Audiẽs hec om̃ia vendens ⁊ dans pauperibꝰ ſcm̃ Welaniũ adijt.⁊ monachus ibi factus optime ↄuerſatus eſt.

Infernalis ignis qᷓ; acerbus ſit ⁊ de wolte⸗ ro cui apparuit diabolus

N villa que in territoꝛio Bunnẽſieſt ſita miles qͥdaʒ nobilis ⁊ de

uotus vuolterus noie habitans erat tam dñe nr̃e qᷓ; oꝛdini ſatis obſequioſus · Ndic cum tõᷣe quodꝭ grauiter infirmaret᷑ ſoluſq; iaceret. dyabolus ili ad pedes iectuli viſibiliter appa ruit. Qrat aũt ſicut ipſe

nobis retulit facies eius adinſtar ſimee diſpoſita coꝛnua hñs capꝛina. Incuiꝰ aſpectu cum terreret poſtea cõfoꝛtatus ait. Q uis vel quid es ynde venis vel quid qris. Rñdit monſtx · D vabolus ſum aĩam tuã tollere veni. dicente milite · Recede leccatoꝛ aĩam meã non tolles. xp̃o me cõmendo. Subiunxit ille. vuoltere ſ imchi conſenſeris homagium/

q; feceris nõ ſolum incolumitati te reſtituã. quin eriã ſuꝑ omnẽtuaʒ ꝓ⸗ geniem te ditabo · Růdit miles. Satis habeo de diuitijs ruis fallacib

— 7

non curo.Mñ ergo tibi theʒauri. nfra terminos inãt curie tue infini ti occuitant᷑. Eum quo cũ miles iam loqui delectaret ait: Dic mihi vbi

eſt aĩa dñt mei vuilhelmi comitis juliacenſis nuꝑ defuncti. Tũc rñdit dyaboius militi ⁊ diit ili. Noſti caſtra vicina vuolckenburch? dꝛa⸗ chenburch. Noui inqͥt. Et ile. ꝑ fidẽ meã tibi dico.ſi ferrea eſſent tã ca ſtra qᷓ; eoꝝ montana.⁊ in illo loco mittetent᷑ vbi aĩa vuihelmi eſt ante⸗ qᷓ; ſuꝑciſium ſuꝑius inferioꝛi iungi poſſet liq̃fierent. Q.uo dicto mox chachinnando ſubiunxit. Ardoꝛ iſte balneũ lacteũ eſt ei. In futuro quã do coꝛpus ſuũ aĩa reſumet.tunc pᷣmo penã debitam recipiet. Requiſi

tus de aĩa Nenrici comitis ſeynẽſis NRñdit Kerte illã habemus. De

pena tñ illius nihil exp̃ſſit. Adiecit etiam interrogareilũ de patre ſuo

Adqʒð rñdit ille. Viginti annis ⁊ vno ilũ hab uimꝰ.ſed monocula ilj

ha⁊ caluus ille atq; pediculoſus qin ſolario jacet nobis eũ abſtulerum Monoculã yocauit vxoꝛẽ eius q̃ iugiter lachꝛvm ãdo oculũ ynũ ꝑdi⸗ derat. Caluñũ dixit filium eius Theodericũ monachũ noſtx q̃ aci vidẽ

dum germanũ eodem tß̃e aduenerat · Interrogatus vero de pꝛedicta matrona. Růdit: tunqᷓ; poteſtati nre addita eſt eo ꝙ mulier eſſj bona