oalirfin udient niſ w leac inetem Scoopiteyos nbilfuol/ do id furura pob inädeilo x⸗ inremediũcon negatamit bmanſurean

mhonoin

ur.7 dolemg nirꝰeſſet)yob olar adeom amimeqnnij ñmõ tant ſtcentũmiiz gulas ptes. titas lapidi oꝛ nos miſe⸗ ʒtotius lapi⸗ Watimſe ſbadinno, ntur.

viſionehoꝛ e polum.O roꝛẽ tuña me duerſameop tiam pleniſſi⸗ ebis hoc ſoli

rauiſſim

nie loc vaſt c heremüpe us coꝛpireſt e teſtaban s ſe vidiſen geret ubioen mergiphlt nit cuiſi sob eemomot mut · unn

y c Pccaſio ſalutis poſtmodũ ſe vigiijs ieiunijſq; ↄſtrinxit. vt inferni ⁊ eñ vidiſſe ⁊ ꝑtimu iſſe toꝛmẽta videret᷑⁊ ſi taceret lingua ↄuerſatio loqueret.

Infernales penas diuerſ idiuerſimode pꝛo meritoꝝ qualitate patiũtur

Ieebant de eodẽ abbate WMachario ꝙ dum ambularet et alqᷓ̃n do in heremũ trãſiret inuenit caput hois in terra iacẽs. quod cuʒ mouerat virga palmea quã halebat in manu locutũ eſt caput illudad eũ. Eui dixit ſenex Quis es tu. Rũdit caput ilud ad fenen. go erã ſacerdos gentiliũ qui aliqñ cõmanebãt in loco hoc. Tu vero es abbas WMacharius qͥ habes ſpm̃ fanctũ det. Quacunq; ergo hoꝛa miſertus fueris eoꝛum qui ſunt in toꝛmentis ⁊ oꝛaueris ꝓ eis. tunc conſolantur puſillum. Dicit ei ſenex. Et que eſt iſta confolatio. Růdit ilud caput.

Quantũ diſtat celũ a terra.tiñ eſt ignis ſub pedib noſtris ⁊ ſi uꝑ caput

nm. Stantib aũt nob in medio ignis nõ eſt poſſibile vt q;s facic ad faciẽ viceat ꝓximum ſuũ. it ergo fenexcũ fletu. Veilli diei in q̃ nat? eſt hõ ſieſt hec ↄfolario ſupplicij. Rurſus ðt ſenex. Eſt peius toꝛmmẽtuʒ ab his. Reſpondit caput illud. Maioꝛ pena ſubtus nos eſt. Dicit ei ſenex. Et qui ſunt in ip̃a. Dicit illi caput illud. Nos qui ignoꝛauimus deum modicum miſericoꝛdie habemus.qʒui vero cognouerunt deum

et negauerũt eñ. nec fecerunt voluntatẽ eiꝰ.hij ſt qui ſubtus ſunt. Qꝛ poſt hec ſumẽs le ſenex caput illud ſepeliuit.

Inernales penas ſentiens clericns mũdo relicto monaſteriũ intrauit

N NHannetꝭ ciuitate tꝑe Henrici quarti impatoꝛis erãt duo cie⸗

rici nondũ patientibv annis pᷣſpiteri ſancti litteris affatim inſtruc ti inter ſe multũ amici. Ndij pactũ inierũt inter ſe vt vter eoꝝ pꝛioꝛ mo reret. alij vigilãti vel doꝛmieti appa reret infra. kxx. dies. Dara accep 4 taqʒ coꝛꝑali fide nõ multũ poſt vnus obijt.⁊ triceſimo die alteri vigiã tiaſtitit neſcio qͥd opis molliẽti⁊ vultu exangui ⁊ pallido ad eum git. Agnoſcis ne me. Agnoſco ille ait.⁊ miroꝛ ꝙ tã diu moꝛatꝰ fueris. lle pᷣus moꝛã exeuſans tandẽ ait Et aduẽtus meus ſi volueris tibi fiet cõ modus mihi om nino infructuoſus. Nam ſempiternis dã natus ſum ſupplicijs. Ego ait alter iuuabo te pꝛecibus ieiunijs ⁊ elemoſinis mul tis·At ile rñidit. Sine penitentia ſunt iudicia dei in inferno · Dum ro⸗ rat aſtra polus dum pulſat littoꝛa pontus pꝛo criminibus meis puni ar. ſi totus mundus mihi remedia exqͥreret eterna tamen ego innume ra penarum genera patiar. Et vt aliquaʒ ex meis irreuocabilibus pe⸗ nis cognoſcas. en vna · Pꝛorenditqʒ manum lanioſo vlcere ſtülantem. Videtur ne ait tibi leuis. um ille leuem ſibi referret videri ip̃e meꝛ tuus curuatis in volam digitis tres gurtas defiuẽtes tabiſuꝑ eñ iacu latꝰeſt q̃ꝝ due tympona ⁊vna krontẽ ↄtingẽtes cutẽ ſicut iguitoiaculs