an tep ſ vir qua⸗ ratio inim depa riptñ ſ ſicõ⸗ Seq nita emo
uit
itas nh eſu sſint aſe imi ſan
neetit ne videaris pꝛoteruus humane ſocietati er go iſta re⸗ gula amabilis iuſtitie eſt tenenda vt reuerentia en diſci⸗ pline Et hoc ideo ne ipſa vileſcat quaſi deſpecta pꝛopter ni⸗ miam familiaritatem ⁊ cõmunitatem ne gligentie nec etiaz
„
amitras dinturnitatem gratiam amabilitatis ſcilicet pꝛo⸗ pter nimiam crudelitatem
Conciuſio pormiſſoꝛum,
Jquis ergo vitã ſuã ad vtilitateʒ non t̃ wꝛiam
ſed multoꝛñ iculpabilit aſſiſti deſiderat hãc bdicta rů ventñ pꝛeclaram foꝛmulã p qualitatibꝰ tum locoꝛũper⸗ ſonaꝝ atqʒ cauſaꝝ eo mediocritatis tramite teneat ve velut
in quodã vehiculo ſummitatis aſſiſtẽs qjſi ꝑ obrupta extrĩ⸗
ſecus pꝛecipitia ruentem mentem compos: ipſe deuitet inſa
niam ain deſicientem contemnet Wer mu meynet dar nach tzu ſtrebenn
lach ſeinẽ vnd anð lenth nutz tzu erfarn ſein lebẽ
Der behalt diſeß bchleynß obgeſchꝛibene lere
Der durch ſehe eß hyn vnnd her
Czu rechter myttelmoſſe bekereth
Alß dy tzeyt ſtehet perſon vnnd vꝛſach begeret Allßo daß ſych eyn yder man
er dye obgenanten vyer tugent wyl han
Der wart daß daß her ſych dar tzu magk gebenn In allen ſachen tzů myttel maſſe mackiebenn
————— — —„ 3


