5

6

dicio qᷓ; e. ⁊ ab actibus legitimis remouendus Clicet. Et dʒ reputari ꝓ ercõicato poſt talẽ

denunciationẽ:donec ſnialiter fuerit declara⸗ tũ appellationẽ añ excõicatõʒ fuiſſe inipoſitã. ¶ed vtrũ ralis poſt denũciatiõʒ excõicatõis

? deſertiõʒ appellationis celebꝛans: aut igerẽf

ſe diuinis efficiat irregularis.. Archi.idc.li

cet.⁊ ſequit ibidẽ Be. ꝙ nõ·qꝛ exquo appella⸗

tio legitia fuit añexcõicatiõʒ poſita:ipſã cxcõi

cationẽ ſuſpendit,⁊ lʒ poſt deſertionẽ appctta

„ ⸗₰

ere eſt ercõicatus:vt ibi pʒ:

¶ VPtrũ a qualibet Inĩa vel grauamie poſſit ap⸗ pellari.&.ꝙ ſic ſi eſt hoĩs de iure canonico. De iure ciuilinõ ab interlocutoꝛia Miſi qñ iudex ĩ

criali:vel ciuili negocio qõnẽꝑ toꝛmenta inter

tionis denunciet᷑ excõicatꝰ:nò tñ excõicat?nec

locutus eſt ʒ.l.ante ſnĩaʒ.ff. de ap.reci.facit gl.

in.l.ante ſnie tpᷣs.C. quoꝝ ap.nõ re. Regularit

at nõ appella ab interiocutoꝛia. vr in·i.ij. C. de epi.au. Rõ.qꝛ grauamẽ qð ꝑeõ inferẽ põt

reparari ꝑ appellationem a diffinitiua: ſed qñ

nõ poſſet reparari:iceret. Auidã tñ tenẽt ꝙ ẽt

ab iterlocutoꝛia põt appeltari ſp.vt. l. ait p̃toꝛ Sqd tñ.ff. de mino. Sed pꝛimũ verius.

7 ¶ Vtrũ gs poſſit appellare a declaratoꝛe pene

legis. videt᷑ ꝙ nõ.qʒ a pena legis nõ põt appel⸗ lari.l.ſj qua pena.ff.ð ver. ſi.⁊ in. c.qꝛ nos.⁊ ibi glo. de ap. Sed tu dic ꝙ a declaratoꝛe põt.glo. eſt ingularis in.c. cupientes.. ꝙ ſi ꝑ.xx. dies. de elec.li.vi.quod nõ.

8 ¶ Mtrũ quis poſſit appellare a denunciatione

aut declaratione ercõionis:ſeu alterius cẽſure E. Pa in.c. peruenit de ap.ꝙ ſic. qꝛ hec nõ eſi

nia iuris a qua nõ licet appellare.c. qꝛ de ap.ſʒ

iudicis declarantis que eſt hois. Faeit ad hoc glo.nð.in, c.cupientes. de elec.li.vi. Et hoc vex niſi ſit notoꝛius exceſſus:qꝛ notoꝛius crimino⸗ ſus nõ audit᷑ appellans.facit qð notat Inno.i c. ex parte. el.i.de v. ſi. g dicit ꝙ in notoiijs nõ requirit᷑ ꝓpꝛie inia: ſeg fit qͥdũ juri executio ⁊

tex i.c. qm̃ de fi. pᷣſpy. Að lito verũ qů exceſſus

ẽ ita notoꝛiꝰ ꝙ nulla tergiuerſatiõe põt celari.

9 W Quis põt appellare. N.ille cuiꝰ itereſt. als ꝑ

aliũ facta nõ vʒli.ff. de ap.nõᷓ re.⁊.c.cx oꝛe. de

his q̃ fi.a ma.ꝑ ca.niſi qñ ꝓuocaret ꝓ co g du⸗ cit᷑ ad ſuppliciũ.vt.l.nõ tantũ.f. de ap.

15 ¶ Ptrũ religioſus poſſit appellare. ke. ꝙ nð a

coꝛrectione ſuoꝝ pꝛelatoꝝ: ſi fiat ᷣm ſtatuta oꝛ dinis vel regule· c. ad nf̃am.⁊.c.repꝛehenſibilis de ap.⁊.c.ců ſpãli.co.ti.

catus tenunciari: ⁊ tunc erit euitanduſ tã in in

grrũ appelatio efiugicialio ſe ãnulet poſ i

facta ficut iudicialis.h. ᷣm Inno.in.c. ex ꝑte el i.de v. ſi.q fic. facit.c. ad audiẽtiã.ð apĩ h̊ tñ ẽ dria hᷣm eüdẽ Inn. in.c.i.de his qᷓ fi. a ma.pca. qꝛ iuder g ꝓcedit ĩ foꝛma iudicij dʒ audire legi timas exceptòões ⁊ niſi audiat iuſte appellat᷑ ab eo. Sʒ ſecꝰẽ in eo g nõ vt iuder:ſed vt pꝛiuata ꝑſona pficit factũ ſuũrqʒ iſte in foꝛma indicij nõ ꝓcedit necꝓcedere põt.⁊ iõ nõ dimittet qn Pficiet factũ ſuꝑ qͥ appellat:nec reuocabit᷑: niſi ꝙpbet veritas cauſe:nec ĩputabit᷑ ei ſi nõ audit õdictionẽ vel appellatiõʒ aduerſarijiniſi ꝓbet veritatẽ cauſe appellationis:vt de clec.c.cũ di⸗ lectꝰ. ⁊ meliꝰ.c.ci inter canonicos iũcto qð nõ. in. c.interpoſita in gl.in ver.ſed ẽt de aß.Et ſic collige ꝙ appellatio ef̃iudicialie dʒ fieri ex cã ꝓbata a iure vel cinili:vel ↄſuetudinario:vl ca nonico. Scðo ꝙ tenẽt geſta ẽt poſt appellatõʒ ipſã:niſi appꝛobata veritate cãe. Tertio nõ ꝙ eo ipſo appꝛobat᷑ veritas cauſcqᷓ nõ ꝓbai 5riũ Duarto ꝙ ſniĩa excõis ñ tenet poſt appellatõʒ ex cauſis legitis interpoſitã:ẽt ſi nõ ꝓbatvcri tas. Qð quartũ eſt ſpãlc in ercõe ⁊ ſupdicta Er ẽ rõ.qꝛ nũqᷓ; dʒ ꝗs excõicari niſi cõ ꝓbetlij q.inemo. de B vide Inn. in.c. dilectis filijsde ap.qui in hoc ↄcoꝛdat.

¶ Vbi⁊ a q̃ eſt appellandi.ht. ꝙ a iudice ꝗꝓ u

—„

nũciauit ⁊ vbi ius reddi ↄſuenit.Mã regulrqͥ ad cãs agendas ꝑtinẽt ĩ eo loco dñt fieri ⁊ agi tari.ff. de inter. ac.l.voluit.ð. qð ait. ⁊ coꝛã indi ce q ſniam tulit ſi eius fit copia: nõ ꝑ vicos vł hoꝛtos.ff. qñ ſit ap.l.i.. dies. Et ſi ñ vult iuder recipe appellatiõʒ punit.iudicibꝰ.⁊.I. qm̃. Cæ. ¶ Ad quẽ eſt appcllandũtße ad ſupꝑioꝛẽ:⁊ gra/ ij datim. ffco.l.impatoꝛes.⁊.C.co.l.ad dictoſ.i Vo a delegato appellat᷑ ad delegantẽ. C.eo. ð cipimus.ß. cox, Si aũt a delegato delegati ſer net̃ foꝛma pofita. C.ꝗ ꝓ fua inriſdi.. vnica. in ki.⁊ in glo. ibidẽ. Et ꝓpterca dat cantelã Ra. ful.in.l.eo.caſu.C. de ap.ꝙ ep̃s vcl alius oꝛdina rius deleget cãʒ:qꝛ ſi appeliat a ſnia: venoluet adipſũ giteꝝ delcget cm appellatiõis q̃ põt delegarivt.l.cũ poſt ſnĩam.C.de ap.nõ.glo. t Ange. in. l.eos.in pᷣn. C.coti⁊ ſi iterũ appellet adeũ reuertet᷑:⁊ ci ñ liceat appellare tertio lo co nõð eribit de cius officio. 6. Qualitẽ fiẽda. K.ſi ĩ ↄrinẽti fit ſufficit vina 14 voce ſine ſcriptis.C.eo.i.litigatoꝛibꝰ. Si fit in ↄtineti rũc dʒ poꝛrigere libeilũ pellatoꝛiũ in⸗ fra.x. dies.c.co. aut. hodie aũt. S libellus dʒ

drinere nomen appellantis ⁊ eiꝰ aduerſariũ ⁊

wn i mliſfi mliquit mnpr cgleniẽs inſipnst 5ic entiaiuſe gauamẽi fit urt ceappelu nis deu rexco ne pcõm rinotien cũ Lho

i ¶Nöpt cexa cipiẽ neßiiini kecte pin itincris h cia Fat nůt Inno ediectici epno iieri tonc.eſi pu kenitce ſul Laincine

1

eſtten cvlnligio woſtaſsvt fütjuim tgnctec Poind ocio ium: unerin itnnon uiiizn ſ rſusßiioee Wuenehau apcn inonesz imiſ us 2 herent n 6 eide qmngi in nb Mzbj