„ ſepn Wn clacn m öc M dn e uihn digctt wichi

ode vu Spm

deMcc ccu ſinn w.. Wen on q

vpolu ctun Um.

nin quq uw cchuhi tcbur. Su ubübe ic.

emrak

deler fu ini vcuft dſ odugut Sniſ wdtu v baide tut wü fpi i⸗ uib ccq ickl ng oe egui ſin. egn hn i

vm Sr rm i dile

E

ita.ef. de pᷣbẽ referẽte. inſti. ð le. ʒ.ſi generałr. Soluit gi.pᷣdicta vera pᷣma iura:niſi eligẽs fue

rit in moꝛa.ff. de op. le.i.mãcipioꝝ.ff.de le.l.ſta

tulibeꝝ.ð.i.ff. de lolu.ſtichũ.i·&. ff. de pe. hr. l.uẽ.ð.idẽ recte ait. Wñ talis ſi loco ⁊ tꝑe debi⸗

to offerat alteꝝ cui tenebat᷑ ⁊ noluit reciꝑe libe

rat᷑ debitoꝛ. Wñ ſi piret vłalio mõ alienarct ñ pp B tenerct᷑ ad alteꝝ ex qͥ ſolꝰcreditoꝛẽ ĩculpa ꝑ iura pᷣmo ailata. Sʒ ſi nullꝰ fir ĩculpa:debẽs duo alternatiue:puta ſtichũ aut pãphilũ.ſi ꝑijt

piculũ pᷣmi ad vẽditoꝛẽ ꝑiculũ ſcði ad ẽptoꝛeʒ

j.datio.S.ſi emptoꝛ. Nobiti 0 ß̃m Alex.ßa ße.tracta 2—* tu de auaritia.q. vU.ẽ appetitꝰ potẽtie. Potẽtia ãt põt appe ti ꝓut ꝑ iliã acgrit᷑ honoꝛiticẽtia.⁊ ſic reducit᷑

ad ſupbiã.vel ꝓut eſt apparẽs ſufficientia vel

abũdãtia:⁊ ſic reducit᷑ ad ↄcupiſcẽtiq oculoꝝ vñ Aug. pᷣmo ꝓfe. Auaritia poſſiiẽ vult młta ⁊ tu dñe poſſides oĩa Potẽtia vopt̃ĩpoſſel⸗

ſiõe oiʒ. Wñ.gl. ſi ilud. Lognoui qm̃ dñs meꝰ es qm̃ bonoꝝ meoꝝ nõ eges ait. Auãtũlibet

auarꝰ fis ſufficit tibi deꝰ.⁊ enĩ auaritia terrã q̃⸗ rit poſſidẽ totã.adde cel. adde qð plꝰẽ g fecit celũ. Et iõ Aug.i.li. de vera religiòõe. Ambitio ſeculi ſupbos facit: ↄcupiſcẽtia curioſos, Etĩ li. ↄfe. Iuſſiſtivt ↄtineã a ↄcupiſcẽtia carniſ: cõ cupiſcẽtia oculoꝝ:⁊ ambitiòc ſeculi.

¶¶ Otrũ ambitio ſit pctm̃ moꝛtale. R. ꝙ nõ: ſp

ſed pᷣmo rõne finis.⁊ ẽ tũc qñ ĩ tali appetitu cõ ſtituit finẽ.ſ.qꝛ paratꝰ eẽt qðcũq; moꝛtale cõ⸗ mittẽ ꝓ ↄſcquẽdo potẽtiã vel honoꝛificẽtiam vel ſcðo rõe rei qͥ appetit᷑.vtputa qꝛ appetiuit vel plura bñf icia ecctiaſtica.ar.c.qʒ in tãtũ. de pᷣbẽ. niſi ĩcaſu licito.de q̃ dic vt.j. Clericꝰ.iij.. ij.vel aliq bñficiũ vel offm̃ ſeculare vl eccłia⸗

ſticũ ſciens ſe indignũ rõne cris vł ignoꝛantie

⁊ hmõi.qꝛ tũc ẽ mõtale. Rõ qʒ vult qð lex ꝓhi

bet. Silr dico cũ appetit bñficiũ aut dignitatẽ qᷓ hꝛ curã aiaꝝ pᷣncipalr ꝑp honoꝛẽ vñ mõtale

rõne pᷣdicta.facit i ar.c.ſtarnimꝰ.lxi.di.⁊.c.licet

viij.q.i.⁊ optic.c.minamur.lxi.di. Et hoc intel

ligo ſi ſit deliberatio volũtatis:als veniale pcc catũ cõiter eſt. 2

Or ſui eſt qů qs nimis diligit

ſeipſũ:querẽdo delectatõ⸗

nes coꝛpis nimis ⁊ getẽ carnis. ⁊ ꝓce⸗

dit ex luxuria q̃ ẽ pctm̃ moꝛtale ſolũ ſi ꝑꝑ eũ nõ implet pᷣcepta vel facit ʒ. Alr cõiter ẽ veniale

g tñ amoꝛ fui eſt ille ꝗ aliqñ ↄducit vſq; ad ↄtẽ

prũ dei.vt dicit Aug. Et ab iſto ꝓcedit pꝛudẽ⸗

13 tia carnia. de qua.ſ. Pꝛudentia.

i citi 9 vide.j. iligere.ꝑ to⸗

tũ.⁊.ſj. Placere: eſt fiia luxurie. de q vide.j. Piligerc.F.iij.

PN r eſt opus pſonale ⁊ nin

9 19 nꝰ mere ꝑſonale.Mu

nms ãt mcre ꝑſonale dr qð põt laboꝛe

toꝛpali expleri ſine detrimẽto reꝝ.vt ĩ.l.mune⸗

rũ.ia.ij. ff. de mu.⁊ ho. ꝑangaria Voĩ ꝗbuſcũ⸗

qʒ ↄſiſtir.vt vult glo.in.l.ncminẽ.C.de ſa.ſan. ec. Et bñ.qꝛ dictio ꝑ augct.vt.l.vꝛbana..ꝑno⸗ ctare.ff. ð V.ſi.⁊ nõ.i.c.ſi ↄſtiterit.de ac. Et ſic eſt munus mixtũ:ſiẽ angaria mere ꝑſonale ẽ.

U ti 0 eſt a minoꝛe ad pe Zil maioꝛẽ iudiceʒ ꝓuocatio Fᷣm canones.ij.q.vi.oĩs oppᷣ ſus. ⁊. c. ſe.⁊.c.placuit.

¶ Dñ ẽ appellãdũ.k.ꝙ.j.x. dies a die late ſnie vt. C.de ap.aui.hodie Vo. Fallit in abñte ex ꝓ babili: vł noroꝛia cã.qꝛ talis.j.x. dies a tpe qͥ ſci uit ſniam latã põt appellare.vt. C.quõ ⁊ qñ iu dex.ab eo. f. qñ ap.ſit.l.i..fi.Et hoc verũ niſi ſit ↄtumax vere ĩñ cõparẽdo: veljveniẽdo ad iudiciũ:qꝛ tũc nõ audit᷑ niſi veniat iudice ſedẽ⸗

te adhuc ꝓ tribunali.l.diuus.ff.de in inte. re.ſe

cus ſi fuiſſet ↄtumax in reſtituendo.qꝛ põt ap pellare.l.creditoꝛ.ff. de ap.

Mtrũ appellatio interpoſita poſt excõem: vł̃ inidictũ:vel ſuſpẽſionẽ ab offõ:vel ab ingreſſu

eccłie tollat ipſaꝝ cenſurarũ effectũ. K. ꝙ non

tex.eſt in. c. is cui. de ſen. ex. li.vi. Et p verũ. qñ tales cenſure abſolute ſůt inflicte. Rõ gꝛ ſecuʒ

trahũt executionẽ.c.paſtoꝛalis.de ap. Secꝰ eẽt

ſi ſub ↄditiõe foꝛẽt poſite:vtputa ſi nõ ſoluerii hĩic ad mẽſẽ excõico te vłl ſuſpẽdo:vł ßi nõ fece ris Bꝛ:vel ulud:qꝛ tũc ſi añ ↄditiẽ is euentũ ap⸗ pellauerit legitime:bñ ſuſpendit.vt in.c.pꝛeter ea.el. ij. de appel. ¶ Quid ſi dicat. Excõico te ſi appellaueris.ße. Inn.ĩ.d.c.pᷣterca. ꝙ appellatõ ſuſpẽdit effectũ Sʒ dubiũ eẽt ſi dicit. Excõico te ſi diſpoſneris ad appellãdũ. Et růc dico ꝙ in caſu in q̃ talis pᷣ latus nõ põt ꝓhibere appellationẽ nõ erit ex cõicatus:als ſic. 8

¶ Vtrũ excõicatꝰ pꝰ legitimã appellatiõʒ ſit cuirãdꝰ. K.qꝛ ñ.vt nõ.i.c.licet.de ſen.cx.li.vi. ⁊ c.paſtoꝛalis de ap. Vcrũtñ ſi excõ icatus noĩati fpãliter ⁊ exp̃ſſe infra ipᷣs a iure vła iudice de⸗ terminatum:appellationem non fuerit ꝓſecn tus vt debuit: co elapſo poterit publice excõi⸗

1

—M..