ulilih 3 min Feil nobas . de u cſtün n uid w ſ imp rem— ne de Saviy ab uhiug duabit dis ten Witt dredq oih addu c Abiin vuncvE. Fitt kicũpi xſmii m mt him gan. Si— nonn nm bnan pimi vumv uhän c n n imo. vj ipun molci Smn wcnbus ſchn ſ hm Smnſuu m. inu d ucn i ſni infa nn ueſui. nln Suin mi
mobilia diſtribnenda nõ veniũt pene nõdũ er acte. Vnũ tñ notabis ꝙ ſi qs volẽs cõpꝛehẽde⸗ re totũ primoniũ ſuũ facit ſolã mẽtiõcʒ de mo bilibꝰ ⁊ ĩmobilibꝰ:tũc iura:actiões:⁊ noĩa debi toꝝ ſũt ĩimobilia:ſi adherẽt ĩmobilibus.ſi vo adherẽt mobilibꝰ ſũt mobilia.Et idẽ de ãnuis
redditibꝰ. Et fic limita cle.exiui.ʒ.̃nui rcdditꝰ
de ver.ſig. facit glo.in.c.i.de re.cc.nõ alie.li.vi. Alienari tñ nõ pñt ſine debita ſolẽnitate ⁊ cq: q ſeruãdo ßᷣuari pñt.qᷓ;uis Py. vt nõt Albꝛi. in.d.aui. ius ↄſulnerit poſſe alienari: qð poſſʒ teneri poſt factũ:vel ẽt ante ex magna cã.
d ¶ VMtrũ mobilia pᷣcioſa ecclic cẽſeant ĩmobilia
kK. ꝙ ſic. vt colligit ex.ilex qᷓ turoꝛcs. C. ð admi. tu.⁊ ex gl. in.c.ep̃s q mãcipiũ.xij. q.ij.ſil iunctiſ Idẽ a. in. d.ctua.de his qͥ fi.a pꝛela.
io i Mtrũ pfata foꝛma regrat᷑ in oĩ alienatiõe re
rũ imobiliũ eccleſiarũ.& Mau.vt refert Be.i c.i.de re.ec.nõ atic.li.vi.qᷓſi in fi. ꝙ tractatꝰ non
requirit᷑ niſi in eceleſijs cathedralibꝰ: nõ in ec⸗ deſijs inferioꝛibꝰ:ſed ſufficit ↄſenſus ſupioꝛis Sed ego credo verũ dictũ Mau.qñ eccle infe⸗
rioꝛcs nõ hñt capitulũ:als nõ. ar.cle.i.de re. ec. nõ alie. Cauſa aũt legitima.ſ.vt ncceſſitas vel
vtilitas ſꝑ requirit᷑.vt in. d.cie.i. Et. Et lʒ nõð di
cat niſi de neceſſitate vl vtititate.ẽt põt ficriꝓ
pietate. Rò qꝛ vbicũq; ſtaturũ vel ↄſtirutio lo quil in materia iuris:⁊ aliquos caſus ercipit:ñ
ph firmat regulã in nõ enumeratis 3 ius cõe anriquũ:quin ĩmo in caſibus nõ erccptis ſup⸗ plet᷑ a iure cõi.facit.c.ad audientiq cũ ibi nõtis deck.nd reſi. facit gl.⁊ Bar.in. l.ſcrui.ff. de vſu ca.vbi notabłrvolũt ꝙ ſi vnũ iuſ ponit regulã ⁊ercipit aliquos caſus cũ dictionc taxatiua:ꝙ
nihilominus excipiunt᷑ alij caſuſ qui reperiunt᷑
viure ercepti in alia pteliurꝭ facit. qm̃ frequẽ⸗ ter iuncta glo.i.rñſo.vt li.nõ cõte.facit gl. in l.
i.C.de condi.inde.q̃ videt᷑ velle ꝙ excepto vno
caſu a regula vident᷑ excipi vẽs files. Gatis eſt enĩvnũ poſitũ erẽpli gla.ar..nõ pñt.ff. de legi. c.tranſlato de ↄſtitu. Et qð dr̃ ꝙ erecptio fir⸗
mat ĩ nõ exceptis. vt in.c.dñs.xxxij. q.vij.⁊c.
qm̃. de con lepꝛo.vbi dicit vñs. Mõ licet dimit rere vroꝛẽ ercepta cã̃ foꝛmcatiõis: dʒ itelligi ꝙ firmat regulã in caſibꝰ nõ ſilibꝰ.⁊ nõ ſpecifice exceptis.facit.l.i.ff. qð vi aut clam.c.cũ duecta: de ↄfir. vti. Hiſtingue tñ ꝙ ſi caſus ↄfiles non ercipiunt᷑ſpecifice alibi.tũc in materia fanoꝛa bili ertendit᷑ ⁊ pia p idẽptitatẽ rõnis. vt ſentit glo. in.l.illud. C. de ſa.ſan. ec. Secus in materia reſtringibili. vt notat᷑ in l.i. C. de patribus.qui
ſine ſolẽnitate pꝛefata.h. vt colligo er ↄſiliori.
—
n
fi. di. vide ꝗd notat᷑ in.c.inter alia. de imu ec. ⁊ d.c.cũ dilecta.⁊.d.c.qm̃. Qð nõ.qꝛ facit ad młta ¶ Quid ſi cp̃s nõ hʒ capłm:qʒ ecclia non ẽ de⸗ deſtructa ꝓpter guerras ⁊ hmõi.K. Pa in.c.i de his q̃ fi. a p̃la. dñt doc.ꝙ loco canonicoꝝ.ad uocet aliquos clcricos honeſtoſ.ar.lxv.di.ſi foꝛ te ⁊l.vbi abſunt.ff. de tu.⁊ cu.dan. bonus tcx. xvij. q.iiij. nuilus res. Et hoc eſtvtile ſeruare ẽt in alienatione ecckie inferioꝛis.
¶Mtxꝝ neceſſitate occurrente qͥ nõ patit᷑ vt ha
beat recurſus ad ſuperioꝛẽ:licite poſſit fieri ali
enatio ſinc eiuſdein ſuperioꝛis licentia.vidc.j. Juramentũ.iiij.. i. ¶ Quis dica ſupioꝛ:vt ꝓ licentia ad ipfů re⸗ currat in cã alienationis rei eccłiaſtice. k ꝙꝙ in nõ exemptis eſt ep̃s ꝓpꝛius. In exemptis ẽp̃⸗ latus ipſoꝝ ſub quibꝰ ſũt. vt abbates in ecclijs
ſibi ſubiectis. ⁊ miniſtri minoꝝ qͥ ad monaſie⸗ rria ſctẽ Clare.⁊ ꝓuinciales pdicatoꝝ q̃ ad ſua
monaſteria. Ira elicit ex nð.i.d.c.cle.i.⁊ ꝑ Car. in.c.ſtatuimus.de tranſac.
¶ Vtrũrecipiens rẽ cccleſie ſine obſernatione i olẽnitatis teneatur eã reſtituere. K. ꝙ ſic. Fm
—
MWo.ti. de alic. ẽt cũ fructibus:nec põt repetere pꝛeciũ ab eccłia.xij. q.ij.n liccat.r.q.ij. hoc ius—
in aut. de nõ alic. ði. ximita hoc verũ ꝙ nõ re⸗ petit pꝛeciũ ab ecclia niſi ↄuerſũ fuiſſet in vtili tatẽ cccleſie. ar.c.i.de depoſito. Do.⁊ aliq̃ limi tationẽ fᷣm.d. Anto.qꝙ qñ cã legitima fuit alic⸗ nationis:lʒ nõ ſit ſeruata foꝛma nõ tenct᷑ in cõ ſcia.qꝛ ſolẽnitates adinuente fůũt ad euitanduʒ veccptiões. Et iõ qñ deceptio nõ ſubeſt: ⁊ fuit cã legitima alienandunõ tenet᷑ reſtitucre in cõ ſcia.qð bñ nõ.recitat Pa.inc.qʒ pleriqʒ.de im mu.cc.⁊ eſt equiſſimũ.
¶ Mrrũ pᷣlatus eccłie poſſit renũciare cxceptio⸗
ni cõpctenti ecclie: ant tranſigere cuidentis in damnũ eccłic. K. Ma.in.c.i.de depo. ꝙ nõ. fin
Sxd
—
5
Inno. ibidẽ niſi ex ſpãli ↄceſſione pape.facit I
pꝛeſcg.C. de tranſac⁊.łʒᷓ iuris ciuilis regulas ff. de pac. Er quo infert᷑ ꝙ nõ põt cedere lti⁊ cauſe aut tranſigere:niſi ſit cs enidẽs ⁊ debita ſolẽnitas ſi actio ſit ad rẽ ĩmobilẽ iurta nõin c.nulli kcœeat.de re.cc nõ alic. Si vo ſit ad rem mobilẽ:ſic põt vt nõt glo. in.d.aut. hoc ius. Et hoc eſt verius p.l.cũ hi.v.ſi cũ tis.ff de tranſa. ⁊.l.nð ſolũ.C. de pꝛc.mi. qᷓ;uis aliqui tencõt in⸗ diſtincte. ꝙ tranſigere põt. vt nõt Albꝛi.in. d.
aut᷑ hoc ius.
¶ Mtrũ pꝛelatus ſ olus poſſit repudiare legatũ 5
—
is


