—
materis fauoꝛabili ⁊ larga.vt in. d.e.nulli.ẽ ve rã.⁊hed in materia odioſa nõ venit niſi qð di⸗ xi ↄctus ꝑ quẽ tranſfert᷑ dñium.ꝓpterea in re bus eccleſie alienandis accipit᷑ allenatio. vt in d.c. nulli ᷣm glo. ibidcm. ¶ Alienatio de fratre ad ſoꝛoꝛẽ nõ eſt ʒ 2Mo nal. eo.ti. allegat. C.de fideicõmiſ..voluntas.
Qne requrunt᷑ in alienatione rei ecckiaſtice
K. Pa. in.c.cũ aplica.de his que fi. a p̃la. ꝙ. v.
Mimo tractatus.ſ.an expediat:vel nõ. Scðᷣo ↄſenſus capituli. Tertio ꝙ fiat ꝓ vtilitate ec⸗ cleſie. Quarto auctoꝛitas ſuperioꝛis. Quinto ſubſcriptio.⁊ hoc ponit in.c.tua de his que fi.a pꝛela.⁊ in c.i.co.ri.⁊.c.nulli.de re.ec.nõ alie.
¶ Mtrũ ſubſcriptio requirat neccſſario.K. pa.
in.c.i.de his que fi. a pꝛela.ꝙ Inmo. dat vnd re
gulã q nunq; requirat᷑ ſubſcriptio niſi in caſi⸗ bus a iurc expꝛeſſis.rõ q regulariter in qualibʒ viſpõe ſufficit ↄſenſus:nec requirit᷑ ſcriptura. l.pactũ.C. de pac. vide glo.in.c.i.de cen.li.vi.
Et iõ venditionẽ:ꝑmutationẽ:⁊ donationẽ pᷓ⸗
latus facere nõ pot miſi de cõſenſu capitun ⁊ ſubſcriptione canonicoꝝ. Albꝛi.in. d.aui.hoc ius.tʒ ꝙ ſubſcriptio in alicnatione rei eccleſia⸗ ſtice regulariter nõ eſt neceſſaria:niſi in tribus caſibus pꝛedictis.ſ.vcnditione permutatione ⁊ donatione.vt in.d.c.tua.⁊ in caſibus nõ.per Archi. in.c.ſine exceptione.xij.q.ij.
4 ¶ Quc ſunt cauſe legitime alienationis rerum
eccleſiaſticaꝝ.K. Pa.in. d.c.nulli liceat. ꝙ ſũt quattuoꝛ. Mꝛima neceſſitas ſi dcbita vꝛgent:⁊ eccleſia nõ põt ſatiſfacere de fructibus. Scða vtilitas.ſ.vt habeat rem melioꝛẽ.⁊ iſta ponunt᷑ in aui.hoc ius.C.de ſa.ſan.ec.⁊.x.q.ij.c.hoc iuſ Tertia pietas.xij.q.ij.aurũ.⁊.c.ſctõx. Quarta incõmoditas.vt q ves eſt magis damnoſa qᷓ; vtilis ecclefie.vt in.c.terrulas.xij. qxj. ⁊ ibi pte ¶ Mtrũ oĩs alienatio rei eccleſiaſtice ſit ꝓhibi ta ſine pꝛefata ſolẽnitate vel aliqua de pꝛefatis caufis.K. ᷓᷣm doc.in. d.c.nulli liccat ꝙ non.ſed imobiliũ. Et noĩe ĩmobiliñ rerum cõpꝛehendũ tur ea que ſeruando ſeruari poſſunt.facit.l.tu⸗ toꝛes.la.ij. C. de admi.tu.⁊.c.tua.de his que fi. 4 p̃la. Bed Albꝛi.in. d.aut᷑. ius tʒ ꝙ mobilia q̃ ẽt ſeruari pñt alienari pñt ſine pꝛedicta ſolẽ⸗ nitate. vt oues ⁊c̃. mii fint ad diuinũ cult de⸗ putate: qꝛ tunc ſeruabitur aui.pꝛeterea.C. de ſa.ſan.cc.ſ.vt nõ vendant᷑ niſi ꝓ neceſſitate ⁊ vtilitate.⁊ placct.
6 ¶ Ptrũ pccunia ſit de his que ſcruando ſernn
ripit.&. Ma.in. d.c.nulti liceat.q nõ.qꝛ reten
ta nihil operat.lxxx viij. di. eijciens.⁊ nõ.in.. cũ plures. in fi.f.de admi.tu vbi turoꝛ dʒ pecu niã pupilli ponere in emptione pꝛedioꝝ. Qð verum credo nifi in duobus cafibuſ. Pꝛimus qñ pecunia ecclefie effet deputata ad emenda bona imobilia.qꝛ tunc iudicat᷑ bonũ imobile: nec poſſet mutari.tex.eſt fingularis.⁊ ibi Bal. ⁊Nud.de ro.in.l.iij.ð. quid ergo. ff. de 3.iudi. tu.⁊ vti.actione. Et ꝑ hoc tenuit Albꝛi.q.xxiiij in Fᷣa ꝑte ſtatutoꝝ.qꝙ qñ ſtatuto cauetur ꝙ mu
lier lucret᷑ dimidiã partem bonoꝝ imobilium
mariti decedentis fine liberis ꝙ lucrabit᷑ par⸗ tem pecunie deputate ad bona ĩmobilia emen da:qꝛ illa pecunia iudicabit᷑ vt ĩimobilis. Bed
Bal.eſt Zrius in.l.cetera..fi.ff. de le.i.⁊ alle⸗
gat mirabilẽ tex.in.l.cũ in fundo.. ſi fundus:
ff. de iure do. Et iſtud credo verum quo ad di⸗ ctum ſtatutũ:qꝛ iura adducta per Albꝛi.ff. de here.inſti.l.ex.facto.ᷓ.ceterum.la.ij. loquuntur in actu fauoꝛabili vltime volũtsti. Silr ⁊ cle.
ne romani. de elec. Et cũ pꝛe fatuʒ ſtatutũ ſitið cõem dilpoſitionem iuris: ergo illa iura ad
hoc nõ debent allegari. Silr.l.⁊ ſi non ſunt.ff.
de au.⁊ ar.le.ᷓ.quid ergo.ponit caſum vbi ar⸗
gentum ceprum fabꝛicari habetur ꝓ facto:⁊ ñ ꝓ infecto fauoꝛe vltime volũtatis. Scðᷣus ca⸗
ſus eſt qñ pecunia eſſct in magna quantitate.
facit.c.ʒ help.de ſimo.vbi accuſat᷑ pꝛelatus ꝙ
male expendit nõ modicũ pecuniam.ergo nõ
põt ea vri ſicut fructibus. Secus ſi eſſet modi
ca quantitas. Et ſic limito dictum Pa.⁊ ita intciligas in.d.c.nulli.
¶Quid eſt illud qð ſeruando ſeruari põt. K. fʒ 7
Ang. in. ð.qꝛ parũ.in aui.de nup.q dr oœẽ illud qð non coꝛrumpit᷑ trienmo.⁊ cſt glo.ſingulari in. l.vnica.C.ſi aduer.vſu. Hoc limito qñ tale qð ſeruat᷑ põt ꝓducere fructũ ſic ſeruatũ:als ñ ar.l.i.. fuit queſitũ. ff. ad treb. Et ita intellige glo.in. d. ꝛfuit queſitũ.⁊ facit tex.in.I.ariſto.ʒ fi.cum.l.ſe. ff. de iur. deli. Et ſic que vſu conſů⸗ munt᷑ non ſunt de illis que ſeruando ſernari poſſunt. Faltit in pecunia.vt dictum eſt.qꝛ eñ caſus ſpãlis.
CMtrũ iura actiões ⁊ noĩa debitoꝝ cenſeant mobilia vcl imobilia.. Pa.in.d.c. nulli. ꝙ nõ Ppꝛ:qꝛ mobilc ⁊ ĩmobic claudit᷑ aliquo ter⸗ mino. vt.l.mouentiũ.ff. de ver.ſi. Et ið cũ ſin quid incoꝛpoꝛale ſũt in tertia ſpecie. vt pʒ in. 2 dino pꝛo.ß. in oꝛdinatõne.ff. de re iudi. Idco conſuluit Dldra.ꝙ ſi pꝛinceps relnquit bona
mbii
aVn rwpr bü cin vy litin zůherẽtn redub de ver ſi Alicnari qſcmic ind mi. tenerpe d¶Vnit Kfc tuterg Ic Pꝛ
cider. requirit ceßijs in Sedego noxonð nõᷣali viitus ſp eatnij de pietate. Re quit inmt phfimut aiquã: qu piziunec decnötef dvbinotz igpita nipionin vimerc rimng icdeon cſuaregu nmpoſn emſuop mindere 4
lere vro


