nem.ex qua ſpalem deuotionẽ ↄcipinnt ado

rantes vt cxaudiant᷑.vt patet.iij. K. viij. Be cundo ꝑpꝑ ſacra myſteria ⁊ ala ſanctitatꝰ ſi⸗ gna quc ibi ↄtinent᷑. Tertio ꝑp ↄcurſuʒ mul toꝝ adoꝛãtiũ ex q̃ oꝛatio fit miãgis eraudibi lis. ſʒ illð Wat.xviij. Vbi duo vel tres:⁊c̃. ¶ Mtx tres ꝑſone in deo adoꝛent᷑ vna ado⸗ ratione.ſe. ꝙ ſic qꝛ ſicut in eis ẽ vna eſſentia ſubſtantia ⁊ excellentia.ita vnus honoꝛ⁊ re uerẽtia eis debet᷑.⁊ ꝑ ↄicquẽs vna adoꝛatio · ¶ Drxꝝ aliqua creatuia ſit adoꝛãda.&. ꝙ ſic pp qãdã dei excellẽtiã qua deo debet᷑ reue⸗ fentia quã quedã creature ꝑticipant:nò m

equglitatẽ ſÿ vt dixi m quãdãũ ꝑticipationẽ

Et ideo alia veneratiõe veneramur deũ qd ꝑrinct ad latriã. Alia vencratõc vcncramur creaturas quaſdã excellentes. qd ꝑtinet d duliã ꝓptercacũ ea que extcrius agunt᷑ ſint ſigna interioꝛis reuerentie quedã exterioꝛa ad̃ reuerẽtiã ꝑtinẽtia erhibent᷑ excellẽtibus creaturis iter que maximũ ẽ adoꝛatio. Sed aliqd eſt qð ſoli deo vebet᷑ qð eſt ſacrificiuʒ 4 Poc elicit᷑ ex Augu.x. de ciui.dei. Scðm er⸗

go reuerentiã excellẽti creatur debitã. Ma⸗

thãᷓ adoꝛauit Wauid.iij. K.i.ᷣm No cxcellẽ

tiã que dco debet᷑. Mardocheus noluit ado

rare Aman. timens ne dei honoꝛeʒtranſfer ret ad hominem.vt dicitur heſter. xiij.

4 Sn chꝛiſti ſit adoꝛãda cultu

ſatrie.. ꝙ habendo reſpectũ ad humanita tẽ chꝛiſti in ſe ſic non eſſet adoꝛãda latria cũ ſit creatura: ſed ſolũ illa que dulia dignioꝛẽ ßᷣm glo. ſuꝑ illud ſᷣ: Adoꝛate ſcabellũ peduʒ eius. Pabendo tñ reſpectũ ad vbů cũ quo eſt vnita hypoſtatice:fic dcbeẽ ei latria: quia Vna adoꝛatione addoꝛat᷑ ſuppoſitũ ⁊ natura ita ꝙ nã adoꝛat᷑ ꝑ ſupoſitũ. Npᷣs aũt ẽ nomẽ pſone in duabꝰ naturi. ex Ri.in. iij. di.ix.

5 ¶ Prx imago xp̃i ſit adoꝛãda latria. K. ꝙ cõ

ſiderãdo eã ꝓut ẽ qdã res. ſic nullus honoꝛ ei pbet:ſicut nec alicui lapidi vł ligno. Sʒ ↄſi derãdo ꝓut ẽ imago xß̃i tůc ga idẽ mot⸗ gẽ ĩ imagie ẽ ĩ magiato.ideo vnus honoꝛ debe tur imagini ⁊ imagiato.⁊ ꝓptcrea cũ xpᷣs la tria adoret᷑:ſic ⁊ eiꝰ imago.q vt dicit Pama. iij.lic.viij. honoꝛ unagis ꝓuẽit ad ꝓthopitũ i.imaginitatũ ð ẽ tex ĩ.c.vencrabiles: ð ↄſe. diſt. iij Mec ob.lud Exo. xxvi Mõ facics ti biimaginẽ ⁊c̃. qʒ illud ꝓhibitũ fuit ꝓ co tꝑe

quo vus naturã humanam nõ aſſũpſcrat.qꝛ tůc figurari nõ poterat · Secꝰ ĩ humanitatẽ

aſſupta ꝓpterea imagies ſũt lbri funpliciũ

ad eoꝝ iſtructionẽ recte a ſctis inuẽte.vt i.c. ꝛelatũ. de conſe. di.iij.

Mhtrů crux xpi ſit adorãda latria. K. ꝙ ho⸗

nor ſiue renetẽtia nõ debet᷑ nii rõnabili crea

tui Inſẽſibili No nõ ðᷣbet niſi ratiõc natuf

rõnalis. Et B duplicit. Prio ĩquãtũ repreſẽ

tat crcaturã rationalẽ. Secũdo ĩquãtũ ei piũ git᷑ quocũq;.mõ. Nꝛio mõ ſolẽt hoĩcs vene⸗ rari imagies jgis · Secũdo mõ ciꝰ veſtẽ vtrũ q; aũt vencrãtur hoics eadẽ vencratiõe q̃⁊ tgẽ Si ergo q̃rai ð cruce q̃ xpᷣs fuit crucifixuſ an ſit adorãda dico ꝙ vtroq; mõ ẽ venerãda E repſẽtat figurã xp̃i extẽſi ĩ ea. Becũ

o ex ʒctu eiꝰ ad xp̃i mẽbra.⁊ expᷣ qꝛciꝰ ſan⸗ guine ẽ ꝑfuſa. Vñ vtroqʒ mõ adorat᷑ lora⸗ tiõe eacẽ cũ xp̃o.ſ.latrie Et ideo crucẽ allog⸗

mur ⁊ depramur qᷓi ipʒ xp̃ᷣm.· Si Vo loqmur

ð cruce xpi ĩalia mã.ſ.apidis:ligni ⁊ hmõiſic veneramur tiñ cã vt xpi imaginẽ quã vene⸗ ramur adoratiõc latric. vt dictũ ẽ Aliqtñ ut tho.tenet ĩ.iij. q. xxv. ꝙ crux xpi ĩ quã pepẽ dit nõ adorat eadẽ adoratõe.ſ.latric cũ vbo cũñ ptineat ad ꝑſonã eiqᷓñi ꝑs eiꝰ:ſʒ rõne ip dulie ĩqᷓẽ qͥdã rès xpi.rõnc cuiꝰ veſtis ſilr?

alia qͥ ad humanitatẽ eiꝰ ferũt᷑ ipdulia ado

rãi. ʒ. B. Bona.i.iij. di. ir. dicit. ꝙ illa crux vt ẽ res q̃dã nõ dʒ adorari latria nec dulia. ð adoratiõc cuiuſdã honoꝛis ⁊ fucrẽtie tãq; in ſtrm nie ſalutꝭ.ſicut ẽt fuercmur ſacfa. Nꝛo eo ꝙ ſi ĩſtra nñc ſalut ⁊q̃libʒ haxꝝ põt teneri ¶ Mtx m xpi ſit adoꝛãda latria. R.ꝙ. nõ cũ ſit purã creatura: q tñ ẽ m ði ꝙ ẽ excellẽtiſſi mñ. ita ꝙ excellẽtiꝰpu creatut᷑ ↄuenir᷑ nõ põt Idco ſibi nõ tm̃ ↄuẽit honoꝛ dulie ſʒ ẽt ipdu ſie que dicit᷑ dulia mioꝛ fᷣm glo. Jerc.iiijc. ¶ Mtrũ ſcõꝝ Tlige ſint aliquo mõ venerãde &. ꝙ ſic. vt vult Aug i. ð cim dei.qů aliqs af⸗ ficit ad aliquẽ.ea qͥ ſibi ð co flinqũt᷑ poſt moꝛ tẽ venerat:nõ tĩ coꝛpꝰ ⁊ eiꝰptes.ſʒ ẽt aliqᷓ ex teriora.vt veſtes ⁊ hmõi Panifeſtũ ẽaut ꝙ ſcõs ði.venerari ðbemꝰ iq;tũ ſũt mẽbra xpi filij ⁊amici ⁊ intccſſores noſtri. Et idco re ligas ſãctoꝝ qualeſcũq; in eoꝝ memoꝛiam honoꝛc ↄgruo vencrari ðbemꝰ. Vnde ⁊ xßᷣs eas honoꝛat ĩ coꝝ pᷣſentia miracula faciendo

¶ Ed q̃t ſit latria.við.j.latria ⁊ iduliaĩ.c. ſuo⸗ ¶ Ptrũ aliqs poſſir adoꝛaf aduerſariũ ſine lo

pecctõ K&. ꝙ noð. etiã ſi xpᷣs foꝛe credat᷑ niſiin teriꝰ vł ertcriꝰditio expmat᷑ actualii.qʒ ipa nouitas rei inſolite ↄſidcrationẽ ⁊attentiõʒ

buqᷓibc

ſieſufii Muliot ſiocllcon —

1hr tiexhibi anö3 Wnöcoß Kydi. nõnuli CDixa wiähm diurnl émonale ehzgoie vl di Hec qticadn Nyi dic pfititẽti placcuryl iagnſir tetioe noc e Anöſipct pi ði— leocuiadul ter peccatiſn lunvtputag darcizalter auatait Wündẽnt (Pnüipen fignr ob it aulrtern n ſcut ile ic dict

5(r la iidira

—