n wia mſi. in nitus fi d i jn nöſq=inij

xnics Migi lun* ngizt vocr Sinit u il mfil etic 4 Smtit visdi w nint hrgm.„

reſt legitimꝰ actꝰpquẽg Moptio Ai pfülo0 p nc nãm imitans.iſtitu. de adep.i gl. Di nidit᷑ aũt. vt habet᷑ i.l.i.⁊.ij. ff. de ado.qt vna di arrogatio. q rogat.iiterrogat᷑ qs an velit iſtũ haberc patrẽ ⁊ pf̃ iſtũ in filiũ. Alia ſtat ĩ noĩe gnãli.⁊ ſupponit᷑ hic ꝓ ſpẽ.ſicut ĩ ßᷣ no mine creditor.ff.ſi cer.pe.l. i.⁊.ij. F. mutui. Wtꝝ adoptio ⁊ arrogatio ĩ oĩbꝰ ↄucniãt ſ.ꝙ ſic niſi i aligbꝰ ſpãlibꝰ qͥ; ſũt.v. Pꝛimũ qꝛ adoptio fit cuiuſlibʒ magiſtratꝰpetẽtꝭau ctoꝛitate. dů tñ apð eũ plena ſit actio.ſ meꝝ ⁊inixtũ ipiũ.C. ð aco.I.i. Arrogatio aũt tiñ fit anẽte pncipis iſti. e ĩ pᷣncipio. Secũdũ in arroggtiòe grit᷑ vtriuſqʒ Vbũ expſſũ. In adoptbe nõ vñ iſãs nõ põt arrogari. fed adoprari ſic.ff.ð ado.l i.⁊.ij.⁊.l.ĩ adptiõibꝰ. pꝓbat̃ Tertiũ ꝙ arrogatio ſtari arrogatũ ⁊ reſ⁊ ſual⁊ liberos gerãtĩ ſua prãte j ubijcit prãti arrogatoꝛis.ft. ð ado. I ij.. vl. Adoptio Vo nõ niſ ĩcaſu qñ.ſ.dat̃ auo matno vł fi poſt emãcipationẽ genuit filiũ ⁊ auo pater no dederit iſti. ð adop..ſi vo. Arrogatꝗ

—

ẽ ſui iuris Adoptat᷑ vo cxiſtẽs ĩ aliena po

teſtate. Qnartũ ꝙ arrogatoꝛ tenet᷑ ſatin dar ð reſtiruẽdis illis bonis pſonis ad quas eſſẽt vẽtura fi arrogatꝰ ꝑmãſiſſet ĩ ſtatu ſuo.ij de ado.l.nec ci.y.fi. Quitũ ꝙ ſi arrogatoꝛemã cipauerit eũ vł exhercdauerit ſine cã:tenet ei fliquere quartã ꝑtẽ ſuoꝝ bonoꝝ coxꝝ.ſ.qͥ habiturꝰ fuiſſet ab iteſtato.ᷣm glo i.l.ſi ar⸗ rogatoꝛ. ff. co.que quarta non eñ augmenta taꝑ auti.de tri. ⁊ ſe.ſecũdum Bar.ibi inſti. de adop.ð.cũ autẽ impubes. Adoptiuo vero nihil renetur de neceſſitate flinquere. Ccol. i.⁊.ij. Si tñ moriat᷑ adoptatoꝛ ſiñ teſtamẽto ſuccedit ĩ bõis eiI.pe. E.ð ado.poſt mediũ. ¶Vtxꝝ arrogatꝰ ĩ filiũ filij ſui acgrat quar tã ꝑtẽ bonoꝝ ſicut. arrogatꝰ ſimptr. K. Azo i ſũ.iſti. de adop.ꝙ ſi pr adoptar aliquẽ loco

nepoti.ſi filiuſ ↄfentit. moꝛtuo ſuo patre hic drrogatꝰ ĩ ptãteʒ filij cui arrogatus fuit trã

ſitnec agnoſcitur auo ſuus heres. i aũt fi

lius nõ conſenſerit moꝛtuo patre nõ reinci

dit in poteſtatẽ. ſed agnoſcet auo ſuus vftã

q; nepos k in filiũ nõð ad optauerit vel tan

q; cũ quẽ vidct᷑ſuus animꝰ voluiſic cẽ ſibi

heredẽ. Idẽ dic de adoptato in nepotẽ. velð

iccp ꝙ põt ficri. vt inſti. de adop.§. lʒ excc

hro· ꝙ nõ trãſit ĩ ptãteʒ patris adoptãntis.

Et ꝙ dixi de maſculo dic de feminis.

¶Ptrũ fiat adoptio ſi qs 3 corã multl Accipio te ĩ meñ filiũ. e. Na.i.c. vnico.ð co gna. l. ꝙ. nõ.l nõ nudis.C.ð.ꝓba. niſi ſeruc tur forma ð qua.ð.ſ.ꝙ fiat auctoꝛtate magi ſtratꝰ vł ÿᷣncipis ꝙ ẽð ſubſtãtia adoptiòis 7bũ ĩ arrogatiòc.vt dictũ ẽ in principio ¶ Quis poſſit adoptari. he ꝙ glibʒ tã̃ ma⸗ ſculꝰ q; feia.ff.ð. adop l adop. dũmõ ſit pis lncqʒ. abſẽs.ff. co.nec ꝑ ꝓcuratoꝛẽ fieri pt. poſt mortẽ.ᷓ. neq;.ff. eo. Rationẽ huiꝰhabeſ p Bar. in.l.gallus. Ffoꝛſirã.ff. ð li.⁊ po. ¶Mtrũ gs poſſit adoptar ĩ fratrẽ vel ſoꝛo⸗ rẽ. K. ꝙ ñ.vt.l.nec apð.C.ð her̃.iſti.⁊ ibi An ge.ta ꝙ nec ẽtĩ patrem ꝗaʒ naturã. ¶ Quis aũt nõ põt adoptare.ſ. ꝙ.caſtrati Et dicunt᷑ caſtrati g ſic nati ſũt.vt nũqᷓ; ge⸗ nerare poſſint. ᷓ ſpadões ſic. Et dicunt᷑ pig⸗ bꝰ abſciſũ ẽ cũ ſpata vł cultello. Itẽ nec feie niſi ex reſcripto pᷣncipis ĩ ſolatio filioꝝ amil ſoꝝ. Itẽ ꝗ nõ pᷣcedit ꝑ.xviij. ã̃nos eũ quem vult adoptarevł arrògare habent᷑ iſti. de adop. Itẽq nõ hʒ.lr. ãnos nõ põt arrogare: B adop̃tare poſſit niſi inſta cã iterueniẽte l.ſi pr..vl. ff. ð ado. Et inſta cã̃ ẽ moꝛbꝰaut ↄiũ ctio ꝑſõe als vʒ ĩtẽder᷑ gñratiõi vt i.d.F.vl: ¶ trũ impediat matrimoniũ.vide.j ma . n ridue idẽ eſt ꝙ venera 8 OꝛAiO tio vtrũ actũ coꝛpoꝛalẽ. K. ꝙ fic. Dicit enim Dam ma. itij. li ꝙ quia ↄditi ſumꝰ ex duplici ſub⸗ ſtãtia.ſ.itellectuali ⁊ ſẽſibili ita deo duplicẽ adorationẽ vðᷣbemꝰ.ſ.i.aĩa qᷓ ↄſiſtit ĩ interioꝛi motu aie ⁊ coꝛpoꝛalẽ q ↄſiſtit ĩ cxteriori mo tu coꝛpoꝛis. Et ꝗa ĩ oĩbꝰ actibꝰ latric.illð qð Sexteriꝰ refert ad ilið qð ẽ intcrius ſicut ad pᷣncipaliꝰ:ideo exterioꝛ adoratio fit ꝓpt itc⸗ rioꝛem. vt. ſ. ꝓpter ſigna humilitatis quc coꝛ poꝛalit᷑ erhibemꝰ excitet᷑ affecrꝰ nñꝗʒ pcedit ꝑ ſenſibilia ad itelligibilia. Mñ gẽuflexiões ſignãt.naʒ ifirmitatẽ reſpectu dei ⁊ ꝓſter nimꝰnos q̃ſi nihil nos cẽ er nobis ꝓfitẽtes. ¶ Vrx adoꝛatio regrat locũ determinatuʒ

ſ ꝙ nõ pᷣncipaliter: quaſi ſit de neceſſitate

eius. ſʒ bene regrit 5ʒ ↄdecentiã.ſicut ⁊ alia ſigna coꝛpoꝛaliã. ᷣm illud Jo.ij. Domꝰ nca

domus oꝛatiõis vocabit᷑. t iõ vo.iiij Pe⸗ nit hoꝛa in qua veri adoꝛatoꝛes ãdoꝛabũt in ſpũ q eſt pꝛicipaiis actꝰ adoꝛatiõ is.vt dictũ eſt. Locus rñ regrit᷑ nõ pp cũ ꝗ adoꝛat᷑: ſed ꝓ pter adoꝛantes. Pꝛimo ꝑꝑ loci ↄñideratio⸗