Druckschrift 
Clipeus Thomista[rum] Jn quoscu[m]q[ue] aduersos: / p[er] venerabile[m] vi[rum] fr[atr]em Pet[rum] Nigri ex ordie p[rae]dicato[rum] sacre Theologie p[ro]fessore[m] nuprime edit[us]
Entstehung
Seite
186v
Einzelbild herunterladen

eſſent in eodem ſubiecto contradictoꝛia de

eodẽ dicerent᷑.ſed fiↄtraria ponãtur ſił vnůũ in eſſe cõpleto.aliud in eẽ incõpleto.tũc non eſt cõtradictio.quia vnů illoꝝ denoĩabit ſb⸗ ieetũ ñ aliud.vᷣbi gra. Si albedo vt noueʒ fuerit nigredine vt vnñ ĩaliquo ſubiecto

tale ſubiectũ nõerit albũ non albũ.ſed erit

ſimplr albů: nẽ dicet nigrũ niſi i potentia in actu icompleto. Nec ſequit᷑ contra⸗ dictoꝛia ſint ſit vera:qꝛ foꝛma icompleta denoiat ſubiectũ ſimptr.quãdo arguiſi hoc ſubiectoẽ albedo.igit in hoc ſubiecto nonẽ nigredo.nego cõſequentiã:imo poĩto hm vnũ gradum ibi ſit nigredo:nec ſequit᷑: igit erit albedo non erit albedo.quia albedo r

nigredo erunt ibi hᷣm eẽntiam.ſed vnũ eoꝛñ

ſolu denomiabit. ¶¶ Ad ſecundã negetur ſequentia. Ad pꝛobatõnẽ dicendũ ralis re pugnãtiaè virtualis foꝛmalis ita ma gnusgradus vniꝰ latitudis nd poſſit iecuʒ cõpati magnũ gradũ alterius. tamẽ cõpa- titur paruũ vt dictum eſtĩ not abili. Rd im- pꝛobatignẽ dico magnus graduſ vltradi

midiũ latitudis vnius contrarq bene ſtabit

cũalio ꝑuo gradu citra.ſed magnuſgra dus citra dimidiũ latitudis foꝛme ſtabit cuʒ paruo gradu alteriꝰ foĩe vr oſtenſuʒẽ hoc naturatr. ſi hoc fieret nulla foĩa denoĩaret

quia nulla actuaret ſubiectum cõplete re

quiri᷑ ad verã denoiationẽ ſubiecti a foꝛma

Ad tertiã rõnẽ dico maioꝛ falſa.quia vt ſtati dictumẽ nulla foꝛma citra dimidi- um latitudis ſue eẽntie vᷣnoiat ſubiectũ: nec erit calidũ nec frigidũ. Ad aliud dico ſi

loquaris de habitu amoꝛis de hitu odij ac pactꝰ ĩplicat cõtradictionẽ gra⸗

us vniꝰ fiteẽ alio.ſi loq̃mur de actibus neget᷑ cõſequẽtia.quia tales ſũt ſimt vllo mo in eadẽ volũtate naturałr quia eſt repu⸗ gnãtia iter act? iter habit?.q̃re hoc alte rius negoth.¶Ed aliud dicẽdũ durici⸗ es mollicies poſſũt eẽ ſimulſi vnů ſit in ac tu ĩcompleto.aliaĩ eẽ intẽſo. Si iſtes cõtra diffinitiões eoꝝ dant᷑ per contradictoꝛia ſcilicet cedere cedere ipꝛimenti.dico iſte ditfinitiões ſũt foãales.ſed dant᷑ ſoluʒ ꝑetfectꝰdiffinitoꝝ.poite aũt eẽnt foĩales ſolum concluderes ↄtradictoꝛia ſit iactu icõpleto ineẽnt vel vnũ aciual aliud potẽ tialit: aũt eent ſił in actu ↄpleto. ¶d aliud dicẽdũ ſcia ignoꝛantia negationis

opponunt᷑ cõtrarie ſʒ ſoluʒ puatiue ſicut lux xtenebra. Bi aute loqmur de ignorãtia

pꝛaue diſpõnis. dico illa ñ ſe habẽt vt foĩa

actia reſpectu ſcie vłpaſſiua. nec ↄmiſcetur

Queſtio

ſibi. queſtio intelligat de ipis ſed ſoluʒ

de fois ↄtraris inter q̃ſẽ mot?. Sed q̃ndo fit de ignoꝛãte ſcienſthoc fit non motũ ſeq ꝑmutatònẽ:ſicut quando fit de lucidoju cidũ.ſec eſt ſiloquamur de itenßde ipſius habitꝰ ſcie in ſe. id aliud dicẽquʒ non

ſile. ipoſſibilè plures foĩaſ ſbſtanialef ſimul eãdem materiã ifoꝛmare. qꝛ quelibʒta lis dat eẽ ſimptr indiuiſibiliter ſuo ſucep⸗ tibili. nec vna põt eẽ remiſſioꝛ⁊ alia itenſio:

ſicut in foꝛmis accñtalibus.igitur⁊t.

Berit᷑ quiquageſimooctauoqj ſit cau ſa foſalis pꝛeciſa ſuſcipiẽdi magis⁊ nn. We iſta qöe eſt triplex opio. Pꝛia

ppio. foĩa remiſſa fit itẽſa ꝓpter hoc

gradꝰ heat i eẽ ſʒ nõieẽnꝰ.qꝛ eẽn⸗ cuiuſ cbz foĩe etiã accñtalis cõſiſtit iindiuiſibili. Con tra.aut eẽ et eẽntia ſũt idẽ realit᷑ aut. Si moꝰ ponẽo gradꝰ ieſſe ncẽario ponũtieſ⸗ ſetia. Si ñ cum eẽñ ſit min ſimplex qᷓ; eẽn⸗ eadẽ rõe poi᷑ gradꝰ ieẽ ponũt᷑ ĩeẽn⸗: eẽ ſit actualiꝰ. ¶¶ Becũda opio ẽꝙ intrinſe⸗ ca foãalis latitudo graduũ eẽntie alicu⸗ ius foze. ita tamẽ cum illi gradus ſint mo di intrinſeci conſequuntur eſſentiam ilius foꝛme que ſic intenditur. Eontra. Nihil intrinſece extendirur per illud quod eſt ex tra eẽntiã ſuã qͥditatẽ.ſed oĩs modꝰ intrin ſecus eſt extra quiditatem eius cuius mo⸗

dus.igit᷑ nulla foꝛma intrinſece extenditur vel ſuſcipit magis minus ꝓpter diſtictos modos intrinſecos. Vdeo eſt tertia opinio doctoꝛis ſancti que compꝛehengit tres con cluſiones. Pꝛima concluſio. Vanuſa intrin ſeca per ſe ſuſcipiendi magis minus glicn

iuſ foꝛme non eſt remotio a contrario. ſtà

.

concluſionem ponit ſanctus Thomas pi mo ſententiarum diſtinctione ſeptima que⸗ ſtione ſecunda articulo ſecundo. ad tertium ybi ſic ait. non eſt de intenſione alicui?qᷓli tgtis fiat per remotionem a contrario. ſed hoc accidit qualitati eſt in ſubiecto

participante contrarium. ſed hoc eſtde ne⸗ ceſſitate itenſionis: ꝙqualitas educgturde imperfecto ad perfectum:ſicut patet de dra phano in quo nihil eſt contrarium luciꝙ

poteſt lumen intendi km augmentum vir⸗ turis iluminãtis. vnde arguitur ſic. Nuia ſi intenſio fieret per ſe intrinſece per depu⸗

rationem a contrario: ſequeretur nul la foꝛma poſſit intendi: niſi que haberet

Itrarium· ſed hoc falſus. igitnr ã. ↄſequ

tia pꝛobat᷑. Quia quod ↄuenit alicui per ſe

itrinſece:illud cõuenit oi.mioꝛ pꝛobat iex

emplo de lumie de ſciẽtia⁊ de gralia:quo