nõ in ſummo:quia quelibʒ foꝛma denomina bit. ſed hoc ẽ impoſſibile:qui tunc eẽt cali- ↄtradictoria veriticari de eoð. Itẽ tũc odi- um deii gradu remiſſo ſtabit ſiniul cuʒ dile⸗ ctide dei. tẽ tunc duricies ⁊ mollicies poſ ſunt eẽ ſimul.⁊ iqẽ erit durũ?⁊ molle.. tem erroꝛ ⁊ ſciẽtia poſſũt ſtare ſimul. Itẽ ſeque⸗ retur ꝙ due foꝛme ſubſtantiales poſſet eẽ in cadẽ materia ſcilicet foꝛma lapidis ⁊ foꝛma palce:cum nõ videãtur plus incõᷣpoſſibiles q; cõtrarie. Alie ratides adducunt᷑ que oẽs

ene reducũtur ad has tres. Hlia eſt opio doctoꝛis ſãcti.ꝙ cõtraria hmeſſe remiſſum poſſũt eiſe i eodẽ ſubiecto. non auteʒ ᷣmeẽi tenſum.vnde in qoibus de veritate queſtiõe vii articulo xiije. Sciendũ inquit ꝙ foĩa⸗ rum quedã ſũt vnius generis:qͥdam diuer⸗ ſoꝛum.Foꝛme quidè que ſunt diuerſoꝛũ ge

dũ ⁊ nòd i ⁊ non frigidum. qðẽ

nerumn diuerſas potentias reſpiciunt: cum

vnitas generis ex vnitate potentie ſiue ma terie pꝛocedat ᷣm philoſophum.vnde poſ⸗ ſibile eſt dem ſubiectum ſimul perfici diuer ſis foꝛmis diuerſoꝛum generum: quia tunc vna potẽtia non determiabitur ad diuerſoſ actus ſed diuerſe.ſicut ſi aliquod coꝛpus eſt ſimul album ⁊ dulce albedo ineſt ei ᷣmꝙ pꝑti cipat de natura dyaphani: dulcedo gůt

naturam humidi. Foꝛme vero que ſũt vni⸗ generis nec vnam potentiam reſpiciunt:ſi ue ſint contrarie vt albedo ⁊ nigredo:ſiue ñ vttriangulus ⁊ quadratum.ſoc modo igi tur foꝛme in ſubiecto tripliciter eſſe dicũtur vno modo in potẽtia tantum ⁊ ſic ſunt ſimt quia vna potentia eſt contrariarum ⁊ diuer

ſarũ foꝛmarum vnius generis. Alio modo

ßmꝙ ſunt in actu imperfecto⁊ cum ſunt in fieri. ⁊ ſic etiam ſimul eſſe poſſunt: vt patet: cum aliquis dealbatur tunc enim toro deal⸗ bationis tempoꝛe albedo eſt vt i fieri: nigre do vero vt ĩ coꝛrumpi. Tertio modo vt in actu perfecto vt ců iq eit albedo in termi no perfectionis ⁊ dealbationis et ſic impof ſibiie eſt duas foꝛmas vnius generis eẽſiri eadem potẽtia.opoꝛtet eni eandem potenti am ad diuerſos actus terminari: quodẽ im

oſſibile.ſicut⁊ vnam lineam ad diuerſa pũ cta. hec ille.// hec opinio pꝛobatur pꝛimo ſic. Lonſtat quando agenſagit in ſubiectuʒ habens foꝛmam contrariam non ſubito in⸗ troducit totamfoꝛmam intenſiue.ſʒ in tem⸗ poꝛe ⁊ partem poſt parteʒ. Ex hoc ſic. Aut ergo hoc fit ex incompoſſibilitate partium

foꝛme.⁊ hoc non.quia omnes ſunt eiuſdem

rationis ⁊ nate componere vnam foꝛmam

Queſtio

perfectioꝛem. Aur ex inſufficientia agentis

⁊ hoc non. Tum quia agens naturale in ſu

ſceptiuo diſpoſito poteſi ſimul inducere ef fectum ſuc actiuitati pꝛopoꝛtionatuʒ niſi ali quid obſtet. Tum quia hoc tollitur ponẽdo ſufficientiſſimum. Aut tertio hoc pꝛoue⸗ nit ex eo ꝙ ſubiectum non poteſt eas reci⸗

pere.⁊ hoc non. quia in fine omnes partes foꝛme ſunt:Eut quarto pꝛopter qualitates et diſpoſitiones contrarias in paſſo repu⸗ gnantes foꝛme inducende: ⁊ habetur pꝛo⸗ poſitũ. quia ſimul cuʒ foꝛma imperfecta in⸗ troducta eſt foꝛma ↄtraria pꝛioꝛ repugnãs foꝛme itroducẽde.⁊ ſic ſůt ſimul comrariai foꝛmis remiſſis. Secundo ſic. Mmne il⸗ lud quod ſtat cuni motu ad aliquam foꝛmaʒ

ſtat ſimul cum eſſe remiſſo illius foꝛme: ptʒ

iſtaquia in motu quifit m inas foꝛmã

4 m fit motuſhʒ eſſe iperfectũ quod ſeper perficitur. Idem talis motus nò eſt niſi foꝛma fluens ⁊ incõ⸗

foꝛma introducenda ᷣm quam

plera vt dicitur tertio phiſicoꝝ Sedfoꝛma chtraria ex qua ſubiectũ mutat᷑ ſtat cuʒmo tu. quia ipſu ẽ cã ſuſceptiõis motus pꝛedicti ßʒ comentatoꝛẽ ꝓphiſicoꝛũ dicẽteʒ ꝙcuuſa

ſucceſſionis in motu ẽ reſiſtẽtia.ĩ motu aũt ad foꝛmã nõ põt eẽ reſiſtẽtia niſi ratõe foꝛme còtrarie exiſientis in ſubiecto.igit᷑ ⁊c̃. ſic. oſtat ꝙ ĩ mixto manẽt q̃litates eleine⸗ toꝛũ remiſſe alioquin nõ gliter diſpõeretur materia ad foꝛmã mixti qᷓ; ad foꝛmã elemẽti

igit᷑ cũ quelibet pars mixti ſit mixta. ⁊ qua litates elemẽtoꝛuʒ ſint cõtrarie ſequit᷑ ꝙ in eadẽ pte mateyie ſint qualitates cõtrarie in eſſe remiſſo. Muarto ſic. Si ſint aliq̃ agẽ tia ↄtraria apta agere mutuo appꝛoxiatãi diſpne ðᷣbita ad agẽdũ⁊ patiẽdũ:⁊ iter iſta ſit mediuʒ aer·⁊ ſint illa agẽtia calidũ ⁊ frigi dũ ſub talibꝰ gradibꝰ ꝙ vtrunq; poſſit aget

in reliquũ ꝑ taie madiũ quod totũ ẽ poſſibi⸗

le·tũc cuʒ diſtans nõ poſſit agere i diſtãs ni ſi agendo in medium. vt patet ſecũdo ðᷣ aia ⁊ vtrũq; iſtoꝝ agat in reliquũ ſeꝗt᷑ ꝙ xtrũq; agat ĩ mediũ.⁊ tamẽ cũ actiðes ſint cõtrarit iliud mediũ ſił᷑ totũ mouebit᷑ motibus gon· trarijs. ⁊ per conſequens motuſcõtrarhſũt ſimui ⁊ in eodeʒ.igit᷑ ⁊ foꝛme ↄtrarie perma nentes erunt ſinul in eodem⁊ non imeſſe intenſum. igitur ſm eſſe remiſſum. Mul to ſic. MMotus ſurſum ⁊ deoꝛſů ſůt cõtrari ve phiſicoꝝ. ſed iſti pht ſireẽ.igi᷑ꝛc. Mioꝛ pbatur · quia ſi lancea moueat ſurſt muf ea moueat ſuper lãcea deoꝛſũ motu ꝓpoi ia muſca mouebit ſurſũ ⁊ ðᷣoꝛſů. Ide pot ꝓ bari de anima humanaque ʒpaccidens iñ

im m q ninndꝛ mnm un nürguun