Queſtio

teſt diſſentire pꝛimis pꝛincipijs. Bico ꝙ volũ ras e tiam poteſt cogi.quia nõ poteſt reſpice re vltimum finem clare⁊ in particulari ſibi oſtenſum ſtante dictamine itellectus ꝙ ip̃m diligat:tũe neceſſario diligit ipſum nec pot habere còtrariũ actum nec contradictoꝛiuʒ ideſt nec poteſt nolle nec nõ velle. Et ſi poſ⸗ ſet pꝛo tunc nonvelle hoc non eſſet perfecti onis ſed imperfectionis poſſe tarere videli licet maxima perfectione ſibi poſſibili.ſicut poſſe pcccare nihil pfectionis dicit ſed poti? eſt quid imperfectionis. onfirmat᷑.quia ſi poſſe non velle argueret perfectionẽ volun tatis. deus non haberet perfectam volunta⸗ tem.quia non poteſt velle ſeipſum ⁊ ſic nò vi deo quomodo ex hoc poteſt argui nobilitas voluntatis. Iteʒ admiroꝛ de aduerſarijs qui dicunt ꝙ intellectus ⁊ voluntas ſunt idem eſ ſentialiter ⁊ ſolũ differunt per reſpectus quo modo poſſint ſaluari ꝙ vna ſit perfectioꝛ a⸗ lia potentia.quia cum perfectio vel imperfe- ctio non attendatur Fm reſpectus ſed ſolum ßm abſoluta.ſi igitur potentie ſunt idem abſo urum qudmodo erit vna perfectioꝛ aliaquia relatio km eos non dicit perfectionem ſimpli citer. Veritur quinquageſimoſexto vtrũ ea dem foꝛma poſſit eſſe intenſa⁊ remiſſa Se iſta queſtione eſt duplex opinio. Pꝛi⸗ ma opinio eſt. M foꝛma intenſa ⁊ remiſanõ ſunteadem foꝛma numero. quod pꝛobant pᷣ⸗ mo ſic. Agens intendens foꝛmãam aut impꝛi mit aliquid diuerſum a pꝛecedente aut non. Sinõ:ſic nulla variatio ẽ i itẽſide qð ẽ ð ſefůñ Siſic. igitur foꝛma intenſa eſt diuerſa a pꝛe⸗

cedente remiſſa. Ex hoc etiam ſequitur ꝙ illa

remiſſa coꝛꝛumpitur. quia due foꝛme eiuſdeʒ ſpeciei non poſſunt eſſe ſimul in eodem ſubie cto. Si dicatur ꝙ ſint ibi diuerſi gradus licet ſit eadeʒ foꝛma. Nontra illi gradus aut ſũt idem cum eſſentia foꝛme:aut non. Si non. igi tur mutatio fʒ illos gradus non eſt mutgtio ßᷣm illam foꝛmam.ſiſic. igitur ponere diuer- ſos gradus eſt ponere diuerſas foꝛmas.⁊ ſic adhuc ſtat ꝙ intẽſũ ⁊ remiſſũ dr̃nt aliq modo reatr numero ſæſic. Gi itẽſũ hʒ plꝰq; remiſ ſum:aut hoc eſt ſuccedente foꝛma foꝛme. aut manente eadem foꝛma. Si pꝛimo modo ha⸗ bet pꝛopoſitum ſcilicet ꝙ intenſum ⁊ remiſſũj dim runt numero. Piæꝰmodo.tunc nulla eſt ibi varieras. ¶ Tertio ſic. hoꝛma remiſſa ſire manet intenſqaut remanet in ea ſicut in pꝛo⸗ pꝛia foꝛma.aut non. Si ſic. non manet virtu⸗ aliter in intenſa.quod eſt contra me. Siautẽ non manet in pꝛopꝛia foꝛma.igitur differt re

aliter a foꝛma intenſa in qua nõ manet hn ꝓ⸗ pꝛiam foꝛmam.¶ onfirmatur quod manet in aliquo virtualiter differt realiter ab co.ſed ßᷣm te foꝛma remiſſa manet virtugliter in imẽ ſa. igitur differt realiter ab ea. ¶Muarto ſic quia frigidum remittens calidũ aut aliqd im pꝛimit aut non. Bi ſic. non impꝛimit nilicalo rem remiſſuʒ ⁊ ſic due foꝛme eſſent ſimul. Si nò igitur agens remittens nihil agit. Sidi⸗ catur ꝙ caloꝛem remittit impediẽdo actibeʒ conſeruamis. ¶ ontraquia tunc frigidum deberet poni iuxta conſeruans quod dicitur impediri per frigidum ⁊ non iuxta calidum

Muinio ſic. in omni motu obheitur termi nus a quo:ſed in motu intenſionis terminus a quo eſt foꝛma remiſſa.igitur ĩtali motu foꝛ ma remiſſa obijcitur ⁊ per conſequens non manet eadem cum intenſa. Sidicatur ꝙ foꝛ-

ma remiſſa non eſt per ſe terminus ſed pꝛiua

tio maioꝛis gradus qui non manet. ¶ Con⸗ tra quia termini motus ſunt poſitiui Nuia ßᷣm philoſophi quinto phiſicoꝛuʒ motus eſt de ſubiecto in fubiectum ideſt abaffirmato in affirmatum:ſed pꝛiugrio non dicit aliquid po ſitiuũ.igitur pꝛeter pꝛiuationem opoꝛtet po⸗ nere aliquid poſitiuum quod ſit terminus a

quo ipſius motus inrenlionis qui obicitur: ſed hoc non poteſt cſſe niſi foꝛma remiſſa.igi⸗ tur ⁊. Et ſic vult iſta opinio ꝙ foꝛma itenſaꝛ remiſſa differunt realiter numero.¶ Ellia o⸗ pinio eſt ſcotiſtarumꝙ foꝛma intenla ⁊ remif ſa ſunt egdem foꝛma km eſſentiam ⁊ foꝛmali⸗ ter:ſed ſolum ditferunt modaliter. quia ditfe⸗ runt ᷣm diſtinctos gradus qui gradus ſunt modi intrinſeci. quia aduenientes foꝛme uon

vgriãt rationẽ foꝛmaleʒ foꝛme:vel recedẽtes

abea non variatur ratio foꝛmalis foꝛme. Et

ſi dicunt ꝙ rationes pꝛecedentis opinionis

pꝛobant etficaciter ꝙ foꝛma remiſſa non eſt

foꝛma intenſa modaliter ⁊ ex naturg reitlicet

bene ſit idem eſſentialiter ⁊ realiter. Ter-

tia opinio eſtthomiſtaruʒ que conſiſtit in du abus concluſionibus.]ꝛima concluſio.foꝛ⸗

ma intenſan remiſſa non differunt regliter. ꝓ batur. Muia ſi foꝛma intenſa ⁊ remiſſa differ

rent realiter ſequeretur ꝙ tot eſſent diuerſe

foꝛme in alteratione quot ſunt differentie m magis ⁊ minus:ſed ibi ſunt infinite differen⸗ tie km magis ⁊ minus.igi᷑⁊c̃. Qaioꝛ patet

quia magis ⁊ minus ſe habent ſicut intenſuʒ

⁊remiſſum. AMinoꝛ pꝛobatur.quia tot ſunt ibi differentie hm magis ⁊ minus quot nune poſſunt ibi accipi in tempoꝛe alteratiõis: ſed in tempoꝛe alterationis non eſtdare duo in

quibus mobile equaliter intenſe ſit alteraius

——

—— * E.

*

₰—

—— —

1

W

S8 22

W S