plato ipſa eſſet actu itelligibilis ſicut ⁊ coloꝛ

eſt actu viſibilis ⁊ de ſe eſſet motiua itellect? poſſibilis ſicut ⁊ coloꝛ ᷣm ſeẽ motiuꝰoculi. Matura aũt ꝑticularis ſᷣm ſe caret actu illo

motiuo intellectꝰſicut ⁊ diafanũ tenebꝛoſuʒ

Et ideo ad hoc ꝙ ſit motiua intellectus poſ ſibilis opoꝛtʒ ꝙ aia effectiue erfundat luceʒ ſui intellect?agentis in ipſaʒ nãm pꝑticularẽ in fantaſmate exñtẽ ut ſic faciat eã motiuam getu ip̃i intellect?poſſibilis. Et ſic intellect? agens facit aliquid in obiecto. Et pʒꝙ illud ſimile qð adducit eſt ꝓ nobis totali᷑. verũtñ aſſumit᷑ vnů falſũ ibi.ſ.ꝙ illa aialia ex oculis luceʒ emittẽtia nõ faciant aliquid in obiecto ß in medio.fallů eſt. qꝛ ipfũ mediũ ẽ obieetů ipſiwilus ⁊ dictů. igi᷑ faciũtaliquid in obie⸗ eto. ¶ Euartũ dubiũ.qꝛ illa virt? impſſa in fantaſmate ñ ponit᷑ niſi ut de nõ obiectofiat obiectũ. ⁊ de nõ vłi fiat vłe:ß obiectů in fan⸗ taſia nõfit obiectũ ⁊ vniuerſale p virtutẽ il⸗ z imp̃ᷣſſaʒ ß magis p ſpeciẽ itelligibilẽ pᷣter ſpeciẽ creatã ab itellectu agente ⁊ fantaſma⸗ te nõ opoꝛtʒ aliã virtutẽ fantaſmati i onere. Zieni ponerettũc ſpeciẽ intelligi⸗ bie nð opoꝛteret ponẽ. qꝛ totũ quicqͥd attri buit ſpẽi fieret pfecte ab illa vtute. Rᷣdet ꝑinteremptionẽ minoꝛis. ad ꝓbationẽ dicit ꝙobiectũ põt accipi vno modo in ratiõe ef·

fectiue mouẽtis.⁊ ſ mõ fit fantaſina obiectũ

⁊vłe virtuale ꝑ virtutẽ illã imp̃ſſam⁊ non ꝑ ſpeciẽ. pʒ. quia iſtud pᷣcedit ſpeci tãc; pᷣnci⸗ piũ ſpeciei. Alio mõ põt accipi obiectũ nõ in rõne obiectipᷣſentis ⁊ terminare potentis.⁊ poc mõ fit de nõ obiecto ⁊ de nõ potente p⸗ mo terminare obiectũ potens bmo termi⸗ nare ⁊ de nõ vłi vłe.eodẽ mõp ſpeciẽ imelli⸗ gibilẽ q̃ facit illã pᷣſentiã obiecti in rõne ter⸗ minãtis eo modo qͥ fuit ſupiꝰexpoſitũ. Merit᷑qͥnquageſimopmo · vtrũ intelle ttus agens ⁊ poſſibilis ſint diſticte reſ pe hoc eſt triplex opinio. pꝛima opinioꝙ intellect? agens ⁊ poſſibilis ſũt oĩo vna res ꝛcũ eſſentia aie x imer ſe⁊ ſoluʒ differit m rõnẽ. ꝓbãt. qꝛ q̃cũq; vni⁊ eidẽ ſunt eadẽ int ſũt eadẽ:ß itellect? poſſibił⁊ agẽs ſunt eadẽ ipſi eſſentie aie. igi?᷑? inter ſe. Smner pꝛo⸗ bant ꝑ rõnes ſupꝛagqductas ãſtiõe 4“.g. ꝓ opinione occam. ¶ Wõtra iſtã opinionẽ gr⸗ guit ptextũ phi ʒde aĩa ſic inquit. In oĩ na turg rerũ eſt aliquid qð põt faccre oĩa illius geveris:ſic etiã neceſſe eſt eſſe in aĩa hec duo vnů dqð fieri põt oia intelligibilia ⁊ recipe- re ea: hoc eſt itellect?poſſibilis. Aliud vᷣo qð põt facere oĩa intelligibilia hoc eſl intellect? agens · Ex quo arguit᷑ ſic. Mihil eſt aliuda

ſeipſo:ß intellect? poſſibilis eſt aliud abĩtel⸗ lectu agente igit nõ ſũt idẽ. Rpdes ꝙẽ alið ßm rõnẽ. Wontra tali diuerſitate eſt aliud qð ſufficit ad diuerſitatẽ agentis ⁊ patientiſ realẽ:ß talis nõ eſt alietas rõnis.igit&. Tñ qꝛ de quibuſcũq; verificant᷑ pdicata ctradi⸗ ctoꝛia realia illa ſũt diſtincta realiter:ß de in⸗ tellectu agente ⁊ poſſibili verificãt᷑ rcalia pᷣ⸗ dicata cõtradictoꝛia.igit᷑&.inoꝛ ꝓbat᷑. qʒ intellectꝰagens rea ſe cauſat intellectio nẽ ⁊ nõ ſuſcipit eꝗ̃:intellectꝰaũt poſſibilis re aliter ſuſcipit intellectionẽ ⁊ nõ cauſat eam. igit ſunt diſtincta realiter. Tũ quia intelle

ctus agens eſt pᷣncipiũ tranſmutandi aliud

inquãtũ aliud.quia eſt potẽtia actiua:ß intel

lectus agens tranſinutat intellectũ poſſibi⸗

lẽ.igit᷑ intellect?poſſibilis eſt aliud ab intelle ctu ggente. Maioꝛ nota.qꝛ ex eo dicit᷑ intel lectus agens qʒ agit ⁊ eſt pncipiũ actiuum. Minoꝛpbat᷑· quia facit intellectũ poſſibilẽ

porẽtia intelligẽtẽ actu intelligẽtem.igi᷑⁊. Löõtra iſtã opinionẽ poſſunt adduci oẽs ra tiones que adducũt᷑cõtra opinioneʒ occam ſupꝛa q̃ſtiõe 4“ ſ Iid rõnẽ eoꝝ dõm ey mioꝛ

eſt falſa. ut ſupꝛa eadè qᷓſtiõe oſtẽſũ eſt. ⁊⸗ opinio eſt ſcoti.ꝙ intellect?agens ⁊ poſſibit ſũt vna res abſoluta nec poſſunt differre ſiẽ due res abſolute ß d̃nt kin diůſos reſpect? puta ſᷣm reſpectus pncipij actiui ⁊ paſſiui. Hoc ãt ip̃i ꝓbãt pᷣſic. qꝛ ipoſſibile ẽ ꝙ itelle⸗ ctꝰpoſſibił ſit nobilioꝛ iteilectu agẽte. Agẽs

eni eſt ſemp pᷣſtantius paſſo: ß ſi intellectus

agens differt a poſſibili re abſoluta intelle⸗ ctus poſſibilis eſſet nobilioꝛ. igi᷑⁊c. Nino rẽ ꝓbo.qꝛ intellect?agẽs nec eſt cognitò nec habʒ cognitionẽ nec põt habere ſi ſit res di⸗

ſtinctaa poſſibili. Intellecr? aũt poſſibilis ⁊

ſi nðſit cognitio habʒ tamẽ cognitionem ul pot habere cognitionẽ que eſt ꝓfectioꝛ ſim⸗ pliciter uel poẽs habere eſt pfectiꝰnõ habe

te nec habere potente. quia cognoſcks nobi

lius eſt nõ cognoſcente:ſicut viuens nõðvi⸗ uente.igit⁊. ⁊ſic. Quia intellectꝰpoſſi⸗ bilis immediati? ſe habʒ ad ↄctů intelligẽdi cum immediate recipiat actũ intelligendiqᷓ; intellect? agens qui nõ attingit actũ intelli⸗ gendi niſimediãte fantaſmate:ß qð immedi gte ſe habet ad actũ intelligendi eſt pfecti? ſicut quod immediatiꝰeſt cdiũctũ fini⁊ ple⸗ ctioꝛi ſicut intelligentia eſt pfectioꝛ qᷓ; celum ʒſic. quia qð habet opationẽ ĩi viſ

eſi pfectius qᷓ; quod nò habet ol

ſione brã:ſed itellect?poſſibilis h

in viſione beata nõ autẽ intellceragens. igi

tur ⁊t. ſic. quiaqðñ ptinet ad imaginẽ

—