Z Aloci ömiſib

gftur

noñ rn⸗ olljacchsß eipiutrim wüfni ecn půnuin⸗ döiricagi weincui

oponhſi nisonoeſt uspudin tpus coſcio Ml blotcuod wi 3 unmiyi

nihli de hoe eſt duplex opinio. Pꝛima opi nio franciſci maironis in cõflato ſuo dicẽtis ꝙentia rõnis fᷣm ꝙ eis vrũt᷑ ihomiſte ſůr en tia ꝓhibita ſicut chimera? hircoceruꝰ⁊ nd ſůt diſticta nihili. Iſta opinio ꝓbat᷑ triplicit Primo ſic. oẽ qð eſtcitrapꝛimũ hoc eſt fa⸗ ctů:ß ens ronis nòeſt factũ. igi᷑ nòẽ aliqͥd ci tra pmũ. maioꝛ notaqꝛ pmũ cã oius ut ſint ßm phm pmo celi⁊ mundi.Minoꝛ ꝓbatſi ens rõnis ẽ factũ tũc ẽ factũ factiõe uelᷓfa⸗ ctiðe reali uł rõnis nõ reali. Tũqʒ ois factio reglis terminatur ad ens reale.⁊ ad aliqͥd fa ctů reale. Tũ ⁊q́ oẽ factũ factiòc realirea

ſiter refert᷑ ad faciẽs:ß enfròis ad nihil rea⸗

liter refert᷑ igit᷑ ⁊c. Mec factide rõis tůc enĩ añ ens rònis eſſet ens rõnis.ſ.illafactio rõis de qua iterũ querit uel illud ens rois ẽ factũ uel nofactũ. ſicut pus ñ pot diciñ faciũqͥa 05 citra pᷣmů eſt factů nec põt diciꝙ eſt factũq? tũc ꝓcederetin infinitũ qð ꝓhibetariſtotieſ

Ephiſicon ⁊ mectha. igitur ⁊Eſit. oẽ

qð eſi ueleſt ſpa uei accidẽns: ſed ens rardis nõ eſt ſbſtãtia nec accidẽs.ergo nihil eſt.ma⸗ ioꝛ pʒpariſtotilẽ qͥnto⁊ mecha· minoꝛ ꝓ⸗ bai ꝙ ens ronis nõ ſit ſba pʒ nec acccidẽs ꝓ⸗

bal quia oẽ accidẽs eſtens reale cũdiuiſim pᷣdicet᷑ de mẽbꝛis diuidentib?:ſedens rduis

nõeſt ens reale. igit& igit᷑ ens rois ⁊c ze ſic. ſi ens ronis ciſet aliqd extra nihi cumnò

ſit nobilioꝛis cognitiõis qᷓ; accũs oʒ ꝙ uclſit

in rõe uel extra rõnẽ in re extranò extrara-

tionẽ in re extra. qa ſequeret᷑ ꝙ ens rõis eẽt ens reale cũ haberet eſſe pᷣter opus intlcim

NMec etiãens rõnis eſt in ròne. qʒ oẽ qð eſt ĩ

rone ueleſt ſpẽs intelligibilis uelactꝰinelli gendi. uel habit? uł foꝛnmnaſpecularis fmgli

quos uel cõceptus: ß oia iſta fũt enria rcalia igit ens rõnis nõ eſt in alio. ex h fequitur ꝙ ens ròis eſt nihilli Elia eſt opinlo homiſta rũ quã teneo quã dectat herphe itrgærgtu de intẽtõib? vñ ꝓbat duas ↄcluſiões Pri ma cdeluſio. Nns rõnis eſt aliqd ⁊ nð eſt ens ꝓhibitũ. Mñ potiꝰ poſſit poniin eſſe comð quo poſſibile eſt ipſu eſſe. Iſta ↄcluſioꝓbat ſic relatio rònis eit: re⸗ hatio rõnis eſt ens rõnis igit᷑ ens rõnis ẽ.mi noꝛ nota. qꝛ ꝑph differt relatio rõis a relatòe reali. qʒ reiatio realis eſt ens reale.relario ãt rõnis eſt ens rõnis. NMaioꝛ ꝓbat triplicit. Primo auctoꝛitate auguſtini libꝛo ʒ de tri nitate caꝰ xv vbidiẽ augꝰ ꝙ deꝰappellat re lariue dñs ex ipe. Cõcludit aũt ꝙ ila relario nouaẽ relatio rõis ⁊ꝙ ndeſt accis ipſi deo qꝛ ea ñ mũtdeꝰß ip̃i creatureẽ accũs. Pxã̃

nẽ fm augu.⁊ aduenitdeo de nouo igi᷑ uclẽ relatio realis ł rõis nò realis. Ailias eni de* realit referrẽt᷑ ad creaturãqðẽ falſũ igit ẽ rclatio ròis:ß relatio rõis ẽ ens ròis igit᷑= Irẽ eodẽ libꝛo caꝰ iædicit augꝙcreatoꝛre ſatiue dj ad creaturã ſicut dñlad ſeruũ ↄſtat gůt ꝙ illa relatio.ſ.eẽ crcqtoꝛẽ nòẽ relatio re

alis ð ſolũ rõnis igit&. Micʒ autẽ realit de

ſit dñs creature iñ illa rclario eſt tĩ relatio rdis= ſic ꝓbat᷑ cadẽ maioꝛ. Idẽẽ ſile ſibi ipi ß ſiritudo eſt relatioqꝛeſt ilud jah eſt ad aliud ſe hrc. 5 idẽ refert᷑ ad ſeip̃m. Velꝗᷓ ſikitudo q̃ idẽẽ ſi

lit aſeipſo. tẽ idẽ diſtigueret realit aſeip̃o

g relatio rẽalis nõ eſt niſi entiũrealiũ reali᷑ inter ſe diſtinctoꝝ. Ii relatio rõis hetꝓpo ſitũ cñ relatio ronis ſit ens ròis¶ ʒ ſic.ideʒ; cit diſtinctũ uel diſtinguibile a ſeipſo: ßᷣ ila diſtictioeſtrclatiog idẽ fm diſtictõeʒrefer᷑ ad ſeip̃m maioꝛ notaqꝛ idẽ põt ſumiſubrõe

ſubiecti ⁊ ſb rõe pᷣdicati ut dicẽdo petr?ẽ pe⸗

trus. Jed ſubiectũ diſtinguit᷑ ap̃dicato Em

„„—

rdnẽ · igit᷑ idẽ pot diſtiguiã ſeip̃o · mioꝛ ꝓbat qʒ ois diſtinctio eſt ad aliud ſehre⁊ eomõq̃ ẽ aliud eo mõ ẽ diſtictio ſiuc fm rem ſiue Em

rõne. Illa igit᷑ diſtictio qᷓͥ idẽ diſtigui᷑ a ſeipßo ułeſt realis uel ronis nò realis qꝛ idẽ reaii᷑

eſt ſibüpſi idẽ.igit᷑ realit nõẽ a ſe diſtictũ ali⸗ as ʒdictoꝛie vcrif carẽt᷑ de eodẽ qᷓẽ diſtictio hm S rõnis ẽ ens roònis. igit ⁊cl ⁊pncipalit᷑ arguo ſic. de nullo ente Phibito põt cẽ icia: ß de enre rdis pot eẽ ſcia igit ens rõis ñẽ ens ꝓhibitũ Maioꝛ ꝓbat pphm pmo poſterioꝝqʒ de ſbiecto oʒpᷣſup ponẽ qꝛẽ.miĩoꝛ notaqʒ ens rdis pot eẽ norũ xiſc⁊ iſuis paſſionib?⁊ ptib ſubicctis. Cũ etiãqꝛ grãmatica⁊ logic dicũt᷑ ſcie— ñ niſi qꝛ oba eoꝝ ſũt entia rõis igit ⁊cl ʒear guo ſic ſilogiſmfoꝛmalit acccpt?ẽ ens rõis: bſi

igit᷑ ens rõis pot ec.mioꝛ nõ hm oœẽsmaioꝛ pbatqʒ ilò qð ↄuenit rei ꝑß qðẽ obiectiue

i irlcũ diſcuriiuo illudẽ ens ròis:ß eẽ ſiogi⸗

ſrũẽ hmðiigit⁊. Lõfirmat qͥa nullũ ens reale ad ꝙſu pᷣfupponit ens ròis:h eẽ ſilo

giſatũ pᷣſupponit cẽ itltũs ⁊ cẽ affirmatũ uł

negatů q̃ ſũt entia rõis. igit eẽ ſilogiſuũ eſt

ens rõnis. Jqẽ põt arguide als cntibꝰrõiſ de eſſe intellocto eſſe ꝓpoſiro eſſe ilatocẽ añlato eẽ ↄcionato ð cẽ demoſtrato de vni

uerſalitate de ſingularitate de vnitate rènis de diuiſione rationis q̃ oĩa ſunt entia rõnis

1 icreaturee acen ñ dequibus eſt logicg. igitur ens rationis eſt. auctoꝛitate arguoſic. Eſſe dinm dicit relalis ¶ ⁊cluſio. Ens rois ñẽ nihil ꝓbatqꝛ illañ

kirudoqᷓ idẽ ẽ ſite ſibipſiè relatio rcalis u rõnis. Si realis ſcq̃ret᷑ ꝙ idẽ depẽderet rea

logiſmꝰfoꝛmalit acceptꝰpõt cẽ

—— 2