inzu foꝛnmnalis qͥatunc nõ ↄpeterer ſoli ſubſtãtieꝝ ¶ ꝙois cognitio nfa oꝛtũ habeat a ſenſu.⁊⸗ cer 4 c ſe eſſe ens h etiã accñti qaaccñs etiã eſt ens ic. ila q̃ pmo nobis dñt eſſe nota dñt eẽ cer- aci eß au pie in gnẽ cauſe foꝛmalis maxime bmilloſq́ tiſſima: ſed ſenſibilia ſũt hmodig. fenſibilia pici enspe ponũt vniuocationẽ entis qͥa accñs ᷣm eos ſũt nobis pᷣmo nota:ß ſeſibilia ſůt accña.igit᷑ Arpaſ Oln nõ habet eſſe formale ſubſtãtie nec gen cãe accha ſunt nobis bus nota. B ſic. imago rei 7 ichß efficientis uelfinalis qͥatũc ſubſtãtia pᷣdica⸗ exñs circainrellectũ bmo videt᷑ illud repꝛe- gocin iu mẽtlis nõ haberet cauſã efficientẽ uelfina. ſentare cuiꝰeſt imagoꝛß imago reiexũs cir- bohnuin lẽmð eſttra phmpmo celi⁊ mundi dicentẽ ca intlem̃ pmoeſt imago accñtis ⁊ nõ ſubſtã miehen er Abh quidãente ſingulis cõmunicatũ eſt cẽ tie igit᷑ pᷣus videt repfrare accũs qᷓ; ſubſtã⸗ ueſte n ⁊ viuere his qͥdẽ clarſ his vero obſcurius. tiũ:h illud pus itelligit᷑c ſilitudo pus iitel⸗ ucjsnn min Idẽ dicit ⁊ metha. Ht tra xp̃ianoꝝ fidem lectu reponit igit accñs pꝛi⸗ itelligit maioꝛ mitn 6 u ãreſtat ꝓbarũꝙ qñ dicit᷑ ſubſtãtia eſt ens ꝑ nð. mioꝛ ꝓbatqꝛ ili;imago pꝛiꝰẽ iintictũ c ma un ſ. ꝑſe nòcapit ibi poſitiue:ß negatiue ut tm̃ imago pus fuit iſeſu:ß imago acchbpꝛi fuit miſt zlu vaicat. i.ſubſtãria nõ eſt ens in alio in qͥ ſub⸗ i enſu qaſpaʒ nõ ſẽtim niſip acchtia igit᷑& aut budi ſtet. Pic aũt acipiendo ſubſtãtiãſicut debet ¶aꝰ ſicqa ſiilanã inqᷓ fundat᷑ talis modus aj nan eapinõ põt eſſe pmũqð occurrit intellectu eẽndi ſupeſſepſexnõ ialio eẽt illud qð pmo iſnint, no. qð pbat q̃drupłrPꝛimo ſic. iludqð occurrit inellectuii vnoqᷓq; tũc talis nã eẽt mnſbas pmo occurrit intellectiino nõ eſt res ſub notioꝛ ⁊ certioꝛ qͥ ad itellectũ ñm qcũq; actu piſtuoſe pabitudine ad aliud:ß acceptio ſubſtantie in ß Fe falſũ de ſbaqꝛ mktis fuit notů alidd eſſe beichtevn ᷓntũ dicit ñeſſe ĩalio ẽ acceptio eiſub habi qᷓtů quibꝰfuit ignotũ. vtrů talis nů iit quãti abuc Pn udine ad aliud.qᷓ pᷣm illã rõnẽ nð pꝛimo oc⸗ tati ſuhiectũ uł non h narrat phus pmo me wabetntit currit intellectui nr̃o.minoꝛ nota. maioꝛ ꝓ⸗ tcha⸗ Muinto fic. qꝛ ñ videt᷑ ꝙ itellect?i alic aiſopin hat qͥa noticia alicuiꝰ in ſe pᷣcedit noticiã cõ heat dubiũ uterret circa exñtiã iliꝰqð pᷣmo us oœunſ eretiuã ad aliuqſæ ſic. Vllud qð dicit pua⸗ occurrit intellectui nfo de vnoqq;. Bʒ itles gü qectis tionẽ nõ põt bᷣmd occurrere iteilectui ño:ß nf dubitat frequẽt uel errat circa exñtiã ſbe cnärtibhe eſſe pſeqð addit ip̃au ſubſtãtinad ens ↄmu reigæ.maioꝛ nota.mioꝛꝓbat᷑. qꝛ ſipponat᷑ op ne pqð ↄtrahit᷑ ipm ens ↄñ̃e ad genſubſtã mii vitrũ hñs ſititudinè cũ lapide pꝛecioſo enapnicpi ie dicit ſolũ buationẽ inherẽtie ad aliquod ſum cerr?de coloꝛe Iqᷓtitate dubiꝰtñ de ſpa: pimuint: ubliſtens adicit en pqð ſuhſiſtetigict· ¶ yrrũvidel ſit lapis pcioſus uknon⸗ß ciu 5 minoꝛ patuit ſupꝛa. Maioꝛ ꝓbat᷑ qͥa ois pᷣ⸗ ſio ⁊ affirmatiua Accs ẽ illð qð poccur⸗ ſigqee hatio cogpoſcit p Habirũ.nec pot eſſe pmo. rrit itellectui nro. Pꝛobat ilaↄckoq pᷣmuʒ ommit ʒ ſic· Illud qð pᷣmo occurrit intellectut qõ occurrit inctii nro ẽens reale ⁊ ẽ ſba. Si nodebeteſſe notů oibꝰ vſũ rõnis habẽtibuf igit&accũs ↄñapbat aſufficiẽti diuiſiðõe.ma pſetirp ßeſſe uel ndeſſe ꝑaliud ſubiectiue illa nõ ſũt ioꝛ nõ qꝛpᷣ⸗ qð occurrit itlctũi nroñ põt eẽ unn nota oibꝰ vfů rõnis habẽtibꝰ. ¶ſic. Illa ens rõis uł nihil qʒ iſtapꝑens reale itelligũt eetre pPi⸗ nðaccidũt pmo intellectui ño qᷓ pñ̃t eẽ du⸗ ioꝛẽ nõ ppmas duas velones. Lofirmat wistöllun bia aliquodlio exire noto:ß eſſe uel noneſſe üp qꝛaccñs pᷣ ẽſenſibile igit poitelligi⸗ hin paliuq ſubſtãtiue pñt eẽ dubia aliquo exñte bile. Tüæqꝛ bas ↄſcim diſtictqs ꝑ accha ticenmi noto ꝗᷓ 2. maioꝛ pʒ. minoꝛ ꝓbat. qꝛ oẽs gen igit᷑ pꝛius hẽmꝰnoticiã accñtiũ qᷓ; ſparũ. Tũ iit tes aliqͥd eẽ qᷓ;tũ dubitauerũt vtrůgliqͥq ſub ʒoqꝛ poticiaentiũ ẽ nobis certiſj ima igit᷑ pꝛi ſti eſſe quãtitatis uel nõ. ſicut patʒ ꝑ phm pᷣmo ma. Tũ qꝛẽ ituiiua? iomincircaeãↄti⸗ „ metha ¶xcõcluſio negatiua accipiẽdo ſub⸗ git errare/cluſio ⁊ affirmatiuaẽ.accſ ſtãtiã⁊mò ꝓhac videlʒ nã uel illa in qᷓ talis eſibile ↄcrctiue acceptũẽ illð qð pᷣꝰ ocurrit anscis rõgeneralis fundat᷑ adhuc ſubſtãtianõẽ i iiellectui nr̃o. Mꝛobat᷑ iſta ↄcluſio qꝛ oĩs co 3 poudo lud qð pᷣmo intellectui nro occurrit cogno gnitio q̃ aliqd coqſcit ſimplicit ẽ poꝛ illa qᷓ ali geboechn ſcendũ. ſta cluſio ꝓbat qͥntuplicit qfꝛi qͥd coꝗſcit᷑ ſ hitudie ad aliud. Bʒ ↄgnitio qᷓ nbino⸗ mo ſic. qa illi intlctũicuiꝰcognitio oꝛtũ hʒ a coꝗſcit᷑ accñs ſeſibile ↄcretie acceptũẽ ↄgni erhnitbon ſenſu pᷣmo occurrit illud qðeſt pmo ſenſibi-· rio ſimpkr. Cognitio ãt ↄſcit accſabſtra idückpoſiu le:ß intellect?n eſt hꝰmði igit᷑⁊t. ed ilud ctiue ẽ cognitio ſb hitudie iqt᷑ↄcretia cogni chenplepo qð eſt pᷣmo ſenſibile eſt accñs.igit᷑ accñs p⸗ tio accii ẽ poꝛ abſtractina eidẽ.maioꝛ nota pien ich mo occurrit intellectui no. maioꝛ nota. quia mioꝛꝓbat᷑.qꝛ coqᷓſcẽ albedinẽ abſtracte ẽe sreifmisß no videt᷑ ꝙ paliud dicatcognitio nñi itellectꝰ ↄſcere ut illud qͥ aliqͥd eſt albũ. Bed iſta co⸗ wonöex ſufi dependere a ſenſu niſiqa pᷣmo cognitaa no⸗ gnitio albedinis eſt cognitio eius ſub habi⸗ ciemiis. ꝗ biz ex quibalia cognoſcimus ſůt ſenfibilia. nuine igit. Cõfirmal qa pus coqſcit ali- oiaptig Minoꝛpʒpariſtotilẽ ⁊ poſterioꝛũ qͥ dicit q in ſe q; ut ſeparabile pᷣm rem uel rationẽ.
jugnu
Secunda