Mn ſuic 1 Aeun Noztuo ndzi

nn, mdu 4b auv

₰+

⸗ —

moꝛtalia qͥ venialia de qbſupꝛa Et ante5ᷓ ad ↄfitendũ accedant dent ſe ad locum ſecte

tum ⁊ ibi diligeter peccata ſua recogiẽt re

coꝛdent᷑ pẽſent ⁊ ꝑpendant ⁊ qͥd boni omiſe

rint.qd mali cõmiſerint mente renoluant ac deũ humilit depꝛecent᷑. vt oĩa eis ad memo riam dignel᷑ reducere ⁊ verã ↄtricionẽ infun⸗ dat ⁊ pfeſſionẽ ſalutarẽ tibuat atq; emenda cionẽ in oĩbꝰ ſtabilẽ ⁊ ſatiſfactionẽ ydoneam enic ad ↄfitendũ gecedat coꝛde ↄtito et humili cũ renerẽtia iX pꝛopoſito fir⸗ mo nunqᷓ; peccandi et ↄfeſſoꝛi quaſi deolo⸗ quant vniuerſaq; vicia ſua plane diſtincte et integre cũ interno pudoꝛe coꝛã deo deturpi tudine vicioꝝ ſuoꝝ ↄfiteanſe in oibꝰ humi⸗ liter gccuſando. Ea quoqʒ q̃ aggrauant cul⸗ S etiã ↄfitenda vt ſi peccauit ſic vl ſic feſtinis diebꝰ locis ſacris aut in ſomno⁊ ſic deinceps vſq; ad paſca jn aduentu dñi ⁊ cũ quibꝰ qualibuſq; ꝑſonis quaʒ ſepe ex quali quantoq; peccãdi feruoꝛe ⁊ an ex paſſiõe vel habitu vicioſo an ex ↄcupiſcentia vel delibe rationegn pꝛopoſito an ſeipſum pꝛonocauit ad peccanduʒg an alias ꝑſonas induxit ad peccata an alioꝝ peccat ↄſenſerit aut cõmu⸗ nicauit an de pꝛopꝛijs peccaij ſe iactauit ant alium in peccalj ſuis cõmendauit hecet mul ta ſimilia dicenda S quoq; q̃ ininn⸗ gitur fideliter eſt impleida? poſt pniaʒ eſta recidiuo cauendũ Mam ⁊ pnĩa quaʒ qᷓs fa⸗ cit in moꝛtali peccato ſcienter exiſtens non acceptatur a deo⁊ hm plures eſt recupanda Ideo penſanda ſunt peccata q̃ incompabi⸗ liter peioꝛa ſunt et deteſtibilioꝛa omni dãno tpali ⁊ coꝛꝑali ideo de ipſis ſũme eſt dolen dum ymmo plulqᷓ; de quocunq; tpali nocu mento ſaltim hm ſupioꝛeʒ partem aie ſcʒ ra⸗ cionem ⁊ voluntatẽ. ta ꝙ hõ plus deteſtet᷑ abhoꝛreat.odiat malũ culpe. quã quodcũq; alind malum. Mõ tñ opoꝛtʒ ꝙ de malo cul pe ſit maximꝰ doloꝛ ſenſibil · Sed m lhie⸗

ronimũ doloꝛ interiorfeqtricio debʒ ꝓpoꝛ

*

—————————

—

9rb

cionari pectato vt quãto peccata fuerint ga uioꝛa aut plura ⁊ frequencius iteratatãto ſit intenſioꝛ doloꝛ ſine ↄtricio coꝛdis. Summe debʒ peccatoꝛ dolere ꝙ deũ maieſtatj ac ſan ctitat in menſe.creatoꝛẽ ⁊ redemptoꝛẽ ſuum a quo om̃e bonũ ſuum ꝓfluxitſtociẽs ac tam grauitertã impudẽter ⁊ turpiter offẽditrãſ⸗ grediendo ſua pᷣceptaſ pcipue ꝙ tam ingra

——. ——

— n0

tus ſuis maximis beneficijs fnit ¶Fʒ dice 4xxxriũ

res curar ſiue ⁊ ↄfeſſoꝛ quõ debeo me habe re in ↄfeſſione vt ſaluꝰ ſim ⁊ maneã andiẽdo

ↄfelſiones ſubditoꝝ p̃cipue in peccat carna

lib' Rñſio ꝙ ſi peccata ʒfitentis ſint carna⸗ lia que ſunt aĩaꝝ venena ↄfeſſoꝛ ſic ſe habeat ne peccat illis q̃ audit inficiat᷑/ h eſt ne andiẽ do cardalia ⁊ turpia carnaliter titilel.ne ſen⸗ ſualiter afficiat᷑. ne delectaciõe ac cõplacẽcia carnea alliciat᷑ Ideo in locis ſecretis ⁊ tene⸗

bꝛoſis nõ eſt andenda ↄfeſſio in loco parẽ

tinec ↄfitentis pᷣſertim mulieꝝ ↄfeſſoꝛ vultũ aſpiciat. Bʒ mentẽ ſuaʒ figat in dño ⁊ timo⸗

re eius metuẽdoq; eius diſtrictiſſimũ iudicꝭ

um et infernale ſupplicijatq; altiſim dñm

oĩa nude et indeſinenter ſup clariſſime intuẽ

tem aduertat. Bicq; ab om̃i ſoꝛdenti cogita tn et pꝛauo affectu deo agente p̃ſeret ſeiß̃m ⁊ penitentibꝰ et ↄfitentibꝰ in terno caritaet pietatis cõpaciat᷑ affectn. ac ſuꝑ dinine male

ſtatis in honoꝛationibꝰ ⁊offẽſis ſincero do⸗ leat ʒelo. Sed⁊ in ipſa ↄfeſſione audicione

coꝛdialiter deuʒ ꝓ pfitentibꝰ depꝛecet t de nus omp̃s ⁊ benignꝰ ob ſuã pietateʒ in men⸗

ſam illis ignoſcat verã ↄtricionẽ · ſatiſfactio⸗

nem⁊ illuminationẽ largientj atq; deinceps

a pecca pꝛeſernare illos miſericoꝛdit᷑ digne tur. Mꝛeterea cũ ↄfeſſoꝛ ſit ↄfitencium ſpiri tualis pater ac medicus ymmo dei vicarius. vlnerumq; aie ideſt vicioꝝ curatoꝛ · hincan diendo ↄfeſſiones debet pijſſimi pñis ac ꝓ⸗ nidi medici affectũ aſſumẽ ⁊ ↄtra ↄfitẽtes nõ amaricari. ant indignari nec impacienter ant turbulenter audire. Sed— ſunt