51 †2

[ Buodecma

ach trium tutʒ · Mꝛino pẽt eſe acꝰ u⸗

ſticie qm̃ ↄiuges tenent᷑ ſibi inuicẽ reddẽ de

bitum qꝛ per ↄtractũ mfimonialeʒ coꝛꝑ vi

ri tranſtert᷑ in ptãtem vxoꝛis ⁊ econuerſo hm

ꝙ ait opoſtolꝰ vir ſui coꝛpoꝛis ptãtem non

hʒ P mulier ⁊ econuerſo Sco poteſt eſſe ac tus vᷣtuũj que ðꝛ latria q̃ virꝰ eſt ꝑ quaʒ deo debitũ cultum impendimꝰ cũ ergo cõinges ſe cognoſcunt deſiderio habẽdi ꝓlem.edu⸗ candã ad dei obſequiũ. jn qua xp̃iana fides ⁊ religio augeant᷑. tunc talis actꝰ eſt opꝰ vtu

tis q̃ latria ðꝛ · Tercio põt eſſe actꝰ ſpirital

amoꝛis caritas em̃ impat ⁊ mouet actꝰ vni⸗ nerſaꝝ vᷣtutuʒ hᷓ edt qð hõ ex caritate ſpirta

li dei ⁊ ꝓximi facẽ debet actus oĩm virtutu

Erq̃ patʒ pꝛimo ꝙ ſi ex tali caritate diuges e cognolſcunt ſcʒ ad reddendũ debitum ſiue ad habendũ pleʒ In qua cultꝰ dei angeat. ⁊ſi lint in ga erit actꝰ vᷣmnj ex ꝑte amboꝛuʒ vel ſi erit ex ꝑte vnius actꝰ vᷣtuhj meritoꝛius opoꝛtʒ ꝙ ille.vel illa ſit abſq; peccato moꝛ⸗ tali. Pcðᷣo patʒ ꝙ ſi do ↄſtat ꝙ vxoꝛ ſua eſt impꝛegnata.aut eti ipſa ſcit non põt actus ille eſſe actꝰ latrie. qꝛ tunc nõ põt actꝰ ile fie ri deſiderio ꝓlis Ideʒ ẽ ſi ſit mulier annoſa

aut ſterilis licʒ tunc poſſit eſſe actus inſticie

ſq;ed diceres q̃ ⁊ quot ſunt bona matri⸗

monij.⁊ quõ ꝑ ea acꝰ cõingalis honeſtal et

4 peccato excuſa Rſiſio ᷣm doctoꝝ cõmuni ter ꝙ tria ſunt bona m̃imonij per q̃ copnla illa carnalis honeſtat ⁊ licita reddil ſcʒ fides

Piolesglacramentũ. intelligendo. ꝓfdeʒ fi

delitatẽↄiugalem quaʒ vir ⁊ vxoꝛ ſibi ꝓmit tunt ne alteri cõmiſceant. mñmoniũ vero eſt ſacramentũ ideſt ſacꝝ ſignũ ↄiunctionis xp̃i ⁊ecceſie. vł nature humane cum flio deiin vnitate ꝑſone ⁊ ex hac ſignificatione hñt ac⸗ tum illũ honeſtare ⁊ a peccato excnſare.dũ⸗ modo debito modo loco tpe ac recta inten⸗

Rxl cione fint 1Ged diceres qñ actꝰ ille eſt ſne

peccato aliqũ ẽculpabilis inter dinges Re⸗ ponſio fin doctoꝝ qñ ad actũ illum moutt

taritas ſpirital vel inſticia vel latria tunc eſt

penit ſine peccato ymmo ẽ virtuoſus · Sed

qñad actũ illũ mouet ↄcupia carnis ſiue de

hderium voluptaßj tunc eſt culp⸗bilis · Si ᷓ

vir aut vxoꝛ moueant ſeu pꝛocedũt ad actuʒ illum ex ↄcupia pᷣdominante tunc ẽ peccatũ moꝛtale ex ꝑte illius q tali ↄcupia agitatur vocat tunc ↄcupia pᷣdominãs qñ ↄcupia il⸗ la oĩno pᷣnalet rõni ·ita ꝙ vir ant vxoꝛ tanto ardoꝛe libidiniſ ↄcita᷑ ⁊ ad opꝰ illud ꝓcedit qð etiã faceret hᷣ quãuis ac ſi non eſſent ↄiu gio ſociati vt ſcʒ vir ↄgnoſcit vxoꝛẽ nõ vt vxo rem k vt mulierẽ ymmo rt meretricꝭ fm ſhie ronimũ.Similiter dicendũ eſt de vxoꝛe re⸗ ſpectu mariti Vñ a ſapientibꝰ dictum eſt ꝙ oĩs amatoꝛ feruencioꝛ ẽ adulter videlicet qꝛ nõ moꝛtali b adulterino affectu ↄingẽ ſuã ac cedit. ⁊ idem ſi vxoꝛ viri ſui conatriꝝ feruen⸗ cioꝛ fuerit. Si aũt maritꝰ accedit vxoꝛem ex ↄcupia nõ pᷣdominãte b infra termĩos matri monij ꝑmanẽte ita ꝙ eaʒ nullomõ accederet li vxoꝛ ſua nõ eſſet tunc ẽ veniale peccatuʒ et

ideʒ eſt de vxoꝛis acceſſu ad viꝝ ¶ Pʒ dice Ixi

res an vir ⁊ vxoꝛ tenent᷑ ſibi mutuo reddere debituʒ de neceſſitate pᷣcepti Ita ꝙ peccarẽt moꝛtaliter id denegãdo Rñſio ꝙ ſic qꝛ coꝛ⸗ pus vnius tranffer in ptãteʒ alterius ꝑ ↄiu galẽ ↄtractũ ⁊ etiã qm̃ mñimoninʒ nð ſolum inſtitutũ ẽ in offiñ̃ nature ſcʒ ad ꝓcurationeʒ pꝛol · Eetiaʒ in remediũ culpe videlicʒ ad vi tandũ foꝛnicatõʒ Si añt vxoꝛ impoꝛtune ne garet viro debitũ illnd daret viro occaſioneʒ

adulterãdi ⁊ idẽ eſt ſi vir vxoꝛi negaret debi⸗

tum impoꝛtune Verntñ ſi debitum peteret vltra vires nature vel infirmitat tpe vel cum

moderant᷑ ꝙ coꝛpꝰ debilitaret᷑ nõ eſſet red⸗

dẽdum h petens deberet infoꝛmari vt rõna⸗

biliter ſe haberet· Exquo ſequit᷑ ꝙ quamnis vxoꝛ vᷣbis nõ petat ex verecundia ſibi reddi debitum tamen ſi rir depꝛehendit per igna probabilia ant expꝛeſſa ꝙ appetit debitum obligat redde ſi aliũde ĩpedĩtuʒ occureret

—